శూన్యం నుంచి శూన్యంలోకి

మన మధ్య బంధం శూన్యం, మన మధ్య పరిచయం లేని రోజులలో
మన మధ్య దూరం శూన్యం, మనం కలిసి జీవించిన రోజులలో
మన మధ్య మాటలు శూన్యం, అలిగిన వేళలలో
మన మధ్య రహస్యాలు శూన్యం, ఈ జీవనప్రయాణంలో

మన పరిచయం శూన్యాన్ని చేధిస్తే
అది మరొక శూన్యాన్ని సృష్టించింది

మన కలయిక శూన్యాన్ని బద్దలుకొడితే
అలక రూపంలో మరో శూన్యం దూరింది

మన ఊసులు శూన్యపు చీకటిలో వెలుగులు నింపితే
మరో శూన్యమేదో శోకదేవతలా పరుగున వస్తూ కనిపించింది
ఆ శూన్యం నుంచి దూరమవ్వాలని మొదలయ్యింది మన పరుగు
శూన్యం నుంచి శూన్యంలోకి
ఏ దరిన చేరుస్తుందో ఈ శూన్యం

శూన్యపు బిగ్ బాంగో లేక శూన్యపు బ్లాక్ హోలో
బిగ్ బాంగ్ అయితే మన కోసం పాలపుంత ఇల్లు కడతా
బ్లాక్ హోల్ అయితే.......మరో శూన్యంలోకి తీసుకువెళ్తా...
అక్కడి నుంచి మన ప్రయాణం మళ్ళీ మొదలుపెడదాం...
నా తోడుంటావా ప్రియతమా.....

(ఆ మరో శూన్యం ఏదైనా కావచ్చు,  
వ్యక్తి తీసుకునే రిస్కీ డెసిషన్ కావచ్చు
లేదా శ్లోకాన్ని సృష్టించిన శోకం కావచ్చు
లేదా..... )

రామా నీలిమేఘ శ్యామా.. (అర్ధమేమిటి?)

నిన్న యధాలాపంగా "రామా రామా రామా నీలిమేఘ శ్యామా " అన్న పాట విన్నా.
పాట బాగుంది, సంగీతమూ బాగుంది, పాడిన గొంతు అంతకన్నా బాగుంది.

అన్నీ బాగుంటే కోడిగుడ్డుపై ఈకలు పీకే కార్యక్రమమెందుకు ?

నీలిమేఘ శ్యామా...
ఆకాశంలో ఏనాడు నీలి రంగులోనున్న మేఘాలు చూడలేదు. ఆకాశం నీలి రంగులో ఉంటుంది
కానీ మరి నీలి మేఘాలేమిటీ ? నల్ల మబ్బులున్నాయి, తెల్ల మబ్బులున్నాయి
మధ్యలో నీలి మేఘాలేమిటి?

శ్యామమంటేనే ముదురు నీలి రంగు. మళ్ళీ దానికి ఈ విశేషణమేల ?

బహుశా కవి భావం నీలమేఘమేమో ?
నీల అంటే నలుపు అనే అర్ధముంది, దానికి "ఇ" కారం జోడించి పాడడం వల్ల అర్ధం మారినట్టనిపిస్తోంది.
( ఉదాహరణకు "నీలవేణి" అంటే నల్లని జడ కలది అని అర్ధం)

ఒకవేళ కవి భావం నలుపు అనుకుందాం, అప్పుడు నలుపుతో కలసిన శ్యామ వర్ణం కలవాడు అని అర్ధం వస్తోంది.
బహుశా ఇది సరైన అర్ధమే కావచ్చు.

అందుకే బాల సుబ్రమణ్యం గారు అంటుంటారు, గాయకులు పాటను అర్ధం చేసుకుని పాడాలని.

ఇంతకూ నా భావం సరైనదేనా లేక నేను పప్పులో కాలేసానా?
లేకపోతే ఆ గాయని అనుకున్నట్టు నిజంగా నీలపు రంగులో మేఘాలున్నాయా ?
లేకపోతే ఆకాశం అసలు రంగు నలుపైతే మనకు నీలమెలా కనిపిస్తోందో ఇదీ అలాంటీ దృశ్య (భావ) వంచనా ?

తెలిసిన వారు తెలియపరచండి., తెలియని వారు నాలాగే ఒకసారి ఈకలు పీక నాతోడు రండి...

(ఇది కేవలం ఆ పాటపై విమర్శ, దయామయుడైన శ్రీరామునిపై కాదు. కావున ఆ కోణంలో విమర్శించే వ్యాఖ్యలు తొలగించబడతాయి. ఏమి చేస్తాం మత విమర్శకులెక్కువవుతున్నాయి కదా)

శిలాజం ఆత్మకధ

గెలుపు నాదే... నేనే విజేతను
వెంటనే అద్దంలో నా ముఖం చూసా
నన్ను చూసి నేనే మురిసిపోయా...
గర్వాతిశయంలో మునిగిపోయా

ఒక కొండను ఎక్కిన అనుభూతి,
అది చిన్న గుట్టేనని తెలియడానికి ఎన్నో క్షణాలు పట్టలేదు
నా ముందు మరో పర్వతం కనిపించింది
పర్వతాన్ని అధిరోహిస్తూ అనుకున్నా
ఈ పర్వతానికి సరైన బాట లేదే అని

ఆ పర్వతాన్నెక్కుతూ బాటను పరిచా
అది రాళ్ళ బాటే,
నా వెనుక వచ్చే వాళ్ళు దాన్ని పూల బాట కాకపోయినా
మట్టి బాటైనా చెయ్యరా అని నమ్మకం

ఇంతలో నేనెక్కుతున్న పర్వతం అగ్ని పర్వతమని తెలుసుకున్నా
అది ఏ క్షణాన్నైనా పేలవచ్చు
తనలో దాచిన లావాను నేను పరచిన బాటను కప్పివెయ్యవచ్చు
ఎలాగూ కాలి బూడిదవుతానని నా ఆరోహణను ఆపివేసా

అక్కడే ఒక గుడిసె కట్టుకుని నేను దాటిన గుట్టలు చూస్తూ ఆనందించా
ఒక రోజు ఆ లావా చిమ్మింది
తప్పించుకోలేక శూన్యంగా చూస్తూ శిలాజంలా మిగిలిపోయా

ఇప్పుడు చూసుకుందామంటే ఆనాటి అద్దం లేదు
అద్దంలో చూసి ఆనందించ శిలాజానికి ప్రాణం లేదు

కానీ కొన్నేళ్ళకు, ఎవరో వచ్చారు.. నేను కట్టుకున్న గుడిసెను చూసారు
నేను పరచిన బాటను కనుగొన్నారు
వీరు నాలాగ ఆగిపోలేదు,
చిమ్మే లావాను వెతుకుతూ ముందుకు సాగిపోయారు
ఆ లావా వారి సంకల్పానికి చల్లబడింది
వారి బాటకు ధృడపునాదిగా మారింది

అదేమిటో వాళ్ళు కూడా ఒక రోజు అద్దాన్ని చూసారు,
గర్వపడ్డారు, ఈసారి వారున్నది మంచుకొండ
అది కరగడానికి సిద్దంగా ఉంది...

ఒంటరితనమా.. నీ చిరునామా ఏదమ్మా...

వంద మంది మధ్యలోనున్నా, ఇదిగో నేనిక్కడంటూ పలకరిస్తావు...
ఒక్కడినే ఉన్నప్పుడు రమ్మన్నా రావు, ఊహాలోకంలో తేలిపోతున్నావుగా అని వెక్కిరిస్తావు
బాధలో మునిగి ఉంటే పరిగెట్టుకొస్తావు, నాకు సానుభూతి చెప్పేవాళ్ళను చూసి పారిపోతావు
నా బాధలు తృప్తిగా వినేది నీవేనని తెలిసినా
ఆనందంగా ఉన్నప్పుడు నా మనసుతో ఆటలాడుతుంటావు,
నాతో ఆనందం పంచుకునేవారిని చూసి బహుదూరం నుంచే వీడ్కోలు చెప్పి పోతావు

నేనోడిపోయినప్పుడు నా తప్పులు నాకు గుర్తు చేస్తావు,
కానీ ఆ తప్పులు వింటానా... ఓటమి బాధలో చెవిటివాడినయ్యాను కదా
నే గెలిచినపుడు జాగ్రత్తలు చెప్ప చూస్తావు
కానీ ఆ జాగ్రత్తలు పాటిస్తానా... గెలిచిన మదంలో వింటానా

నాకు బాధ వచ్చినా ఆనందం వచ్చినా
నేను గెలిచినా ఓడినా
నా కళ్ళు నీ కోసం వెతుకుతాయని తెలిసీ
నీతో కలిసి నా అనుభూతులు పంచుకోవాలని ఎదురు చూస్తానని తెలిసీ
నే రమ్మన్నా రావు
తీరా వచ్చాక పొమ్మన్నా పోవు

ఆ పరమేశ్వరుని సృష్టిలో ఏ ప్రాణీ ఒంటరి కాదు, ఒకరికి ఒకరు తోడంటూ
నీవెన్నడూ ఒంటరి కావని వెక్కిరిస్తూ
నాతో దోబూచులాడతావు
ఇదిగో అని పట్టుకుంటే,
అంతలో ఏ గాలినో పంపిస్తాడు ఆ ఈశ్వరుడు నిన్ను తరిమెయ్యమని
ఆ గాలి నా ప్రియురాలి కురులలోని పువ్వుల పరిమళాన్ని మోసుకొచ్చి
నన్నే నీ నుంచి దూరమయ్యేలా చేస్తుంది

ఒంటరితనమా... నీ చిరునామా ఏదమ్మా?

ఉగాది నుంచి ఉగాదికి (నా కళ్ళతో అమెరికా) – 8

అమెరికాలో బతకాలంటే ఏ భాష రావాలి ?
నాకు పిచ్చి ఎక్కలేదు కానీ ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం "అమెరికన్ ఇంగ్లీష్"
భారతీయులు ఎక్కువగా అభ్యసించేది బ్రిటీష్ ఇంగ్లీష్. పైగా అమెరికన్ యాస ఎవరో తరుముకొస్తున్నట్టు సగం ముక్కలు చేసో లేక మొత్తం కలగాపులగం చేసేసో ఉంటుంది.
అందుకే అమెరికన్ నేలపై ఇంగ్లీష్ సినిమాలు చూడకుండానో అమెరికన్ వార్తా చానళ్ళు చూడకుండానో అడుగుపెడితే అత్యంత అయోమయ పరిస్థితిలో పడతాం. ఈ పరిస్థితి ఎలాంటిదంటే గోదావరి జిల్లా నుంచి హైదరాబాదు వచ్చినప్పుడు పడే పరిస్థితి అన్నమాట.
మనం చెప్పేది అవతలివాడికి అర్ధం కాదు, అవతలివాడు చెప్పేది మనకు అర్ధం కాదు. తీరా చూస్తే మాట్లాడే భాష ఒకటే.
ఉదాహరణకు " I'm good " అంటే అర్ధమేమిటి?
స్వచ్చమైన ఆంగ్లంలో "నేను మంచివాడిని" అనే కదా.. అదే అమెరికన్ ఇంగ్లీష్ లో "నన్ను వదిలేసి పోరా" అని మర్యాదగా చెప్పడమన్నమాట.
అంటే ఒకరకంగా చెప్పాలంటే, అమెరికన్ మాండలీకం ప్రత్యేకంగా ఉంటుంది. అది అర్ధం చేసుకునేసరికే కనీసం మూడు నెలలు పట్టొచ్చు.
ఇక్కడ అమెరికాలో నేను కలిసిన ఒక ఆంగ్ల ప్రొఫెసర్ చెప్పిన డైలాగ్ చెబితే సంపూర్ణంగా ఉంటుంది
" Most of Americans speak bad English "

కాబట్టి అమెరికా ప్రయాణం చెయ్యాలనుకుంటే ముందు అమెరికన్ ఇంగ్లీష్ నేర్చుకోవాలి. అంటే మన ఆంగ్ల విద్యా ప్రావీణ్యాన్ని మనమే తగ్గించుకోవాలి.
(నేను ఎలాగూ ప్రావీణ్యున్ని కాను కనుక పర్లేదు, అది వేరే విషయం). ఒక వేళ పొరపాటున షేక్స్ పియర్ రాసిన ఇంగ్లీష్ చదివి అమెరికా వస్తే మీ మతి చెడకుండా ఆ దేవుడే కాపాడు గాక.

ఒక వస్తువు ధర 9.87 డాలర్లు, పది డాలర్లిస్తే మీకు చిల్లర ఎంత రావాలి ?
ఇండియాలో అయితే సున్నా (డాలర్ల స్థానంలో రూపాయలు పెట్టుకోండీ)
అమెరికాలో (యూరప్ తదితర దేశాలలో కూడా) వచ్చే చిల్లర 13 సెంట్లు. ఇండియాలో పైసకు విలువ సంగతి తర్వాత అర్ధరూపాయికే విలువ లేదు. అది వేరే విషయం.

అమెరికా గురించి రాస్తూ అమెరికాలో విహార ప్రదేశాల గురించి రాయకపోతే ఈ వ్యాస పరంపరకు సరైన ముగింపు ఇవ్వనివాడినే అవుతాను.

నిజానికి అమెరికాలో నేను ప్రదేశాలు పెద్దగా చూసిందేమీ లేదు. ఫ్లోరిడాలోని డిస్కవరీ స్టూడియోస్ తప్ప.
నేను అమెరికా రాక ముందు చాలా మంది చెప్పారు, డిస్కవరీ స్టూడియోస్ కి తప్పని సరిగా వెళ్ళమని. నాక్కూడా వెళ్ళాలనే ఉండడంతో మొత్తానికి వెళ్ళడం జరిగింది.
అయితే చెప్పుకోదగ్గ స్థాయిలో నన్నాకర్షించలేదనే చెప్పాలి. కారణమేమంటే ఎక్కువ ఉండేవి రోలార్ కోష్టర్లు.
ఒక్కో హాలీవుడ్ హిట్ సినిమా కాన్సెప్టుతో ఒక్కో రైడ్ అన్నమాట. అక్కడ ఉన్న నాలుగు రోజుల్లో ఒక్క రోజు అయ్యేసరికే ఉత్సాహం నీరు కారిపోయింది నా అంచనాలకు అందకపోవడంతో.
అయితే కొన్ని చక్కని షోలు లేకపోలేదు.
నా అంచనాలకు ఎందుకు అందలేదు అని ఎవరైనా అడిగితే వారికి నా సమధానం " ఒక సారి యూరోపా పార్కుకి వెళ్ళమని ".
మొత్తానికి ఎక్కడ చూసినా వ్యాపార ధోరణే ఎక్కువ కనిపించింది నాకు

ఇదీ నా కళ్ళతో చూసిన అమెరికా. ఇక అమెరికాను "ఆహా మెరిక" అనాలో "ఆ మరక" అని తీసిపారాయాలో ఈపాటికే చదువరులకు ఒక అవగాహన వచ్చే ఉంటుంది.
ఒక్క ముక్కలో చెప్పాలంటే అమెరికా "మరకల్లోనూ మెరికే"... "మెరికలకూ మెరికే"

ముగింపు

ప్రస్థుతానికి అమెరికాలో ఉన్నా,
నల్ల మబ్బులు వర్షపు జల్లులు కురిపించడానికి సిద్దమయిన క్షణం నా మనసు మా ఇంటి డాబా మీడకు పరిగెడుతుంది
వర్షం పడిన ప్రతీసారీ నా శరీరం అందులో మట్టివాసన కోసం వెతుకుతుంది, అది ఎందుకు మా ఊరి మట్టి వాసనలా ఉండదు
ఆగకుండా వర్షం కురుస్తుంటే మా బావిలో నీళ్ళెంతవరకు నిండాయా అని నా మనసు పరుగులు తీస్తుంది
ఉరుములు ఉరుముతుంటే "అర్జునా.. బయటకు వెళ్ళకు" అనే అమ్మ మాటలు గుర్తుకొస్తాయి
భానుడు ఎండ వేడితో చెమటను కక్కిస్తుంటే, మా ఇంటి ముందున్న మామిడి చెట్టు కింద పడుకుందామని పరుగులు తీయుస్తుంది నా మనసు
మంచులో మునిగి చలి పుడుతున్న వేళ, కాలేజీ రోజులలో ఊటీకి వెళ్ళి చలిలో చేసిన అల్లరులు గుర్తుకొస్తాయి
చలి చంపుతున్న వేళ, మేక పాలు చేసే మేలు గురించి నాన్న చెప్పిన కబుర్లు వెంటాడతాయి
అమావాస్య వేళ ఆకాశంలో చుక్కలు చూసినా, పున్నమి వేళ వెన్నెలలో తడిసినా మా ఇంటి మీద డాబా మీద అందరం కలిసి కబుర్లు చెప్పుకున్న క్షణాలు వెంటాడతాయి
అందుకే ఎవరో మహాకవి అన్నట్టు "ప్రపంచమంతా తిరగాలి, తిరిగి మా ఇంటికి రావాలి"


 

---

PDF version of this series can be downloaded here

ఉగాది నుంచి ఉగాదికి (నా కళ్ళతో అమెరికా) - 7

ఐదార్లు ఎంత?
తెలిసి కూడా చెప్పకపోతే నిన్ను అమెరికాలో పుట్టిస్తా అని బ్రహ్మ నిర్ణయం తీసుకున్నట్టున్నాడు, అందుకే అమెరికాలో ఎక్కువ మంది ఇలాంటి చిన్న లెక్కలకు కూడా కాలిక్యులేటరులు వాడుతుంటారు.
ఒక రోజు సాయంత్రం లైబ్రరీకి వెళ్లి కూర్చుంటే అక్కడ పాఠాలు చెప్పే పంతులమ్మలు కనిపించారు, పిల్లలకు పాఠాలు చెబుతూ. బహుశా ట్యూషన్లేమో.. అయితే  నన్ను ఆశ్చర్య పరచిన విషయం ప్రతీ చిన్న లెక్కకూ కాలిక్యులేటరు వాడుతూ ఉండడం.
ఇదే సంగతి మీద ఒక అమెరికన్ తో మాటల సందర్భంలో వేలెత్తి చూపితే వచ్చిన సమదానమేమంటే
" అమెరికాలో చదివే చాలా మంది పార్ట్ టైం జాబ్స్ చేస్తూ చదువుతారు. కనుక చదువు మీద ఏకాగ్రత చూపే సమయం  తక్కువ. అందుకే ఉన్న తక్కువ సమయంలో మెదడుకు శ్రమ ఇవ్వకుండా ఇలా చేస్తాం. ఒక వ్యక్తి అమెరికాలో  ఇంజినీరు కావాలంటే చాలా కష్ట పడాలి, ఖర్చూ పెట్టాలి. "
ఏదో కొంచెం సమాధానపరచినా అంతగా సంతృప్తి చెందలేదు ఈ సమాధానంతో నేను.

ఒక పొడవాటి హాలు, మీకు పది అడుగుల దూరంలో ఒక వ్యక్తి తలుపును చేరాడు. ఆ వ్యక్తి తలుపు తీసి వెళ్ళే ముందు ఏమి చేస్తాడు?
అతను అమెరికన్ అయితే మీరు వచ్చేవరకు తలుపును తెరచి పట్టుకుని ఆగుతాడు. అమెరికాలో ఉండే భారతీయుడైతే తలుపు వేద్దామా వద్దా అని ఆలోచించి మీరు వచ్చేవరకు ఆగుతాడు. అదే శుద్ధ భారతీయుడైతే తలుపేసి వెళ్లిపోతాడు.
ఇలాంటి విషయాలు చాలానే నేర్చుకోవాలి అమెరికన్ల నుంచి.

అమెరికన్ల నుంచి నేర్చుకోవాల్సిన నీతి మరొకటి కూడా ఉంది. మనకు తెలిసిందే ప్రపంచమనుకోవడం వల్ల వచ్చే దుష్పరిణామాలు
ఉంగరం కుడి చేతికి పెట్టుకుంటే ఏమవుతుంది? ఇండియాలో ఒకటేం ఖర్మ పది వేళ్ళకూ పది ఉంగరాలు పెట్టుకునే ఘనులూ ఉన్నారు.
నేను కుడి చేతికి ఒక్క ఉంగరం పెట్టుకోవడం వల్ల కాసేపు పెళ్లి అయినవాడినేమోనని నా అమెరికన్ కోలీగ్సు సందేహించారు. ఇలాంటి పరిస్థితి నాకు జర్మనీలో ఎదురు కాలేదు. నా కుడి చేతికున్న ఉంగరం వల్ల నా కొలీగ్సు వెలిబుచ్చిన సందేహాలు

  • నీకు పెళ్ళయిందా ? (ఇంకా నయం ఎంత మంది పిల్లలని అడిగారు కాదు)
  • పెళ్ళయిందని బిల్డప్ కోసం ఉంగరం పెట్టుకున్నావా ? (అవును మరి, ఎ అమెరికన్ బ్యూటి నన్నెత్తుకుపోతుందో అని భయం)
  • నీకు నిజంగా పెళ్లి కాలేదా ? (అమ్మో, ఇదేమి ఖర్మరా బాబూ... పెళ్లి కాలేదని చెప్పినా నమ్మరే)
  • మరి ఎందుకు ఉంగరం పెట్టుకున్నావ్ ? (నేనేమి చేతురా భగవంతుడా!!)

అయితే అమెరికా గురించి రాస్తూ అమెరికాలో ఉన్న భారతీయుల గురించి రాయకపోతే నేను రాస్తున్న ఈ వ్యాస పరంపర ఎప్పటికీ సశేషంగానే ఉంటుంది.

ప్రపంచంలో ఏ మూలకు వెళ్ళినా బహుశా మొదట కనిపించేది చైనీయులు, తరువాత ఇండియన్లు ఏమో! అమెరికాలోనే కాదు, ఏ అభివృద్ది చెందిన దేశమేగినా భారతీయుల మాటలలో నాకు నచ్చని విషయాలు చాలానే ఉన్నాయి. ఇది ఆత్మ విమర్శ అనుకోవలసిందే. ఆ విషయాలకు వెళ్ళే ముందు, రామకృష్ణ పరమహంస గారి దగ్గరకి చక్కర మాన్పించమని తన కొడుకుని తీసుకు వచ్చే ఒక తల్లి కధ అందరికి తెలిసే ఉంటుంది.

మనం సరైన మార్గంలో ఉన్నప్పుడే అవతలివారికి నీతి భోధలు చెయ్యాలి. అందుకే నేను ఇప్పుడు రాయబోయే విషయాలు కేవలం ఆత్మ విమర్శ మాత్రమే.

అమెరికాలో ఉండే చాలా మంది భారతీయులు అవకాశం ఎప్పుడు దొరుకుతుందా భారతదేశాన్ని తిడదామని ఎదురు చూసే వారే.

  • డ్రైవ్ చేస్తూ మన రోడ్లు ఇంత నీట్ గా ఉండవనేవాడొకడు ( అవును మరి, రోడ్డు మీద ఉమ్ము ఊసేప్పుడో ఇష్టం వచ్చినట్టు రోడ్డు మీద దూసుకుపోయినప్పుడో ఇలాంటి విషయాలు గుర్తు రాలేదు. సడన్ గా ధ్యానోదయమయ్యి మొత్తం ఇండియాని తిట్టడం మొదలు)
  • వాచ్ వంక చూస్తూ మన వాళ్లకు టైం సెన్స్ లేదు. వీళ్ళు చూడు ఎంత ఖచ్చితంగా సమయానికి వస్తారో (ఇండియాలో సినిమా ధియేటరుకి తప్ప ఇంకెక్కడికైనా సమయానికి వెళ్ళావా ?)
  • అబ్బ, లంచం ఇవ్వకుండా పనులెంత బాగా జరుగుతాయో (ఏనాడైనా లంచం ఇచ్చిన వాడిని ఆపగలిగావా?)
  • పని మీద వీళ్ళకెంత శ్రద్దో!! (ఏనాడైనా వ్యక్తిగత పనులు చెయ్యకుండా ఆఫీసులో పని చేసావా?)
  • ఎంత విశాలంగా ఉన్నాయో ఇళ్ళు (అమెరికాలో జన సాంద్రతను ఇండియాలో జన సాంద్రతను ఎప్పుడైనా పోల్చి చూసావా ?)
  • అబ్బ ఎంత బాగా తుమ్మారో ..... (అమ్మో ఇంకా ఇవి రాస్తూ ఉంటే నేనేమి రాయాల్సి వస్తుందో )

అమెరికాలో భారతీయులు చేసే గురవింద వ్యాఖ్యలు చాలానే ఉన్నాయి. అయినప్పటికీ అమెరికాలోని భారతీయులు చాలా మంది తమ దేశాన్ని మర్చిపోరు. కనీసం అలాంటి వ్యాఖ్యల ద్వారానైనా గుర్తు చేసుకుంటూనే ఉంటారు. పండగలు కలసి జరుపుకుంటారు, ముఖ పరిచయం లేని వారు అమెరికా వచ్చినా చేయగలిగిన సాయాలు చేస్తారు, ఫంక్షన్లకు కలుస్తారు, ఇండియాలోని సంఘ సేవా కార్యక్రమాలకు సాయం చేస్తారు, మొత్తంగా భారతీయతను చాటి చెప్తారు.

ఇప్పుడొక చిన్ని ప్రశ్న,
"ఇద్దరు తెలుగు వాళ్ళు ఏ భాషలో మాట్లాడుకుంటారు?"
అ) తెలుగు ఆ) ఆంగ్లము ఇ)హిందీ
ప్రస్తుత పరిస్థుతులలో "ఆ" కే ఎక్కువ మార్కులు పడతాయి. (నిజానికి మూడూ సరైన సమాధానాలే)
మరి, "ఒక తమిళుడు, ఒక తెలుగు వాడు ఏ భాషలో మాట్లాడుకుంటారు?"
అ) తమిళం ఆ) తమిళం ఇ) తమిళం
ఈ ప్రశ్నకు కళ్ళు మూసుకుని తమిళమే చెప్పాలి.
భారతదేశం నుంచి వచ్చిన వారంతా, ఈ అరవ గోల ఒకవైపు. తమిళులపై నాకెలాంటి ద్వేషం లేకపోయినా.. వారి నుంచి నేను సాయాన్ని పొందినప్పటికీ ఈ విషయంలో మాత్రం విమర్శించక మానను

ముక్తాయింపు తరువాయి భాగంలో….

అతడు తూర్పు ఆమె పడమర

వారు కలిసిన రోజు అద్భుతమే,
అవును అసలు వారు విడిపోయిన రోజేది ?
వారు కలసి జీవించని రోజేది?

సాయంత్రపు వేళ
ఆమెపై ఎర్రని రంగుని చల్లాడు
అది ఆమె బుగ్గపై సిగ్గుగా ప్రకాశించింది
చుక్కల పాన్పును పరచి చల్ల గాలితో సందేశమంపింది
అతనిపై మంచుతెరలు కప్పింది

మౌనం వారి మద్య పాటలు పాడింది
వారి హృదయాల ఊసులలో రాత్రి తెల్లవారింది
అతను మౌనంగా ఎర్రబంతిని ఆమె వైపు విసిరాడు
వారి మధ్య మౌనాన్ని చేధిస్తూ అతని సందేశాన్ని మోసుకెళ్ళింది
ఆ ఎర్రబంతి వెలుగులు విరహపు సెగలతో ఆమెను చేరాయి,
ఆమె కనుల మధ్య నుదిటిపై కాంతిగా నిలిచాయి
ఆమెను చేరిన ఆ విరహపు సెగలు చల్లబడ్డాయి
చల్లని వెలుగుగా వెన్నెల కురిపించాయి

అతను తూరుపు ఆమె పడమర
వారి మధ్య మౌనం కూడా పాటలు పాడుతుంది
మౌనం కూడా రాగమే కదా
అనంత జీవన సంగీతానికి నిశ్శబ్దం కూడా అందమే
రణగొణ ధ్వనులు కూడా వారి యాత్రలో ఆనందభైరవి రాగాలే
వారి ప్రేమ భాషకు అందనిది, లెక్కలకు లొంగనిది

వారి మనసుల దూరం శూన్యం
తనువుల దూరం అనంతం
ఆ దూరాన్ని తగ్గిస్తానని వారిని కలపడానికి కాలం పరిగెడుతూనే ఉంది
ఆ కాలం పరుగులో నేనొక చిన్ని రధచక్రాన్ని
వారి అనంత ప్రేమకు నేను కూడా సాక్షినే

ఉగాది నుంచి ఉగాదికి (నా కళ్ళతో అమెరికా) - 6

నేను ఆన్ సైట్ రావడానికి ముందు ఒకసారి భారతదేశంలో రాత్రిపూట మా ఆన్ సైట్ కోర్డానేటర్ తో మాట్లాడాల్సి వచ్చింది. వెంటనే ఒక మైల్ రాసా, అటు పిమ్మట సరే కాల్ చెయ్యమన్నాడు కానీ కేవలం పది నిమిషాలే మాట్లాడతానంటూ మెలిక పెడుతూ. ఆ పది నిమిషాల సంభాషణ చివరలో అన్నా, మీకు ఇబ్బంది కలిగించినట్టున్నాను.
దానికి ఆయన సమాధానం నా ఫోన్ లో మినిట్స్ (నిమిషాలు) లేవు అని. సరే ముందుగా ఈ నిమిషాల గోల చూద్దాం.

సంవత్సరం : 2005 తర్వాత ఏ సంవత్సరమైనా
ప్రదేశం : ఇండియాలో నేనున్న ప్రదేశమేదైనా
సన్నివేశం : ఏదైనా సహాయం కోసమో లేక ఆత్మీయులతో మాట్లాడదామనిపించినపుడో లేక పని లేనప్పుడో చేతిలోనున్న మొబైలులో నంబరులు నొక్కబడేవి. తరువాత ఎంతో కొంత సేపు అవతలివారితో ఒక ఐదు నిమిషాలో, పది నిమిషాలో ఎంతో కొంత సమయం డబ్బు గురించి ఆలోచించకుండానే మాట్లాడడం జరిగేది. ఎందుకంటే ఈ సన్నివేశంలో డబ్బు ఖర్చయ్యేది నాకొక్కడికే. అవతలి వారిని ఇబ్బంది పెట్టడం జరగలేదు

సంవత్సరం : 2008
ప్రదేశం : అమెరికా
సన్నివేశం : ఎవరికి ఫోన్ చెయ్యాలన్నా ఎవరికి చెయ్యబోతున్నానో వారికి కూడా డబ్బులు ఖర్చవుతాయి. ఎవరికి ఫోన్ చెయ్యాలన్నా ఒక్క నిమిషం ఆలోచించవలసినదే. ఇదివరకలా ఊరికే ఫోన్ చేసి మాట్లాడే అవకాశం లేదు. దీనిలో చాలా గొప్ప వ్యాపార కోణం కనిపిస్తోంది నాకు.

భారతదేశంలో ఖర్చు ఎక్కువ ఉంటే అది సామాన్యులకు చేరదు, పైగా అవతలివారు చెప్పే సుత్తి (పనికి వచ్చే విషయాలు కూడా కావచ్చు కాక) కోసం ఖర్చయ్యే ఏ పద్దతీ అంత త్వరగా భారతీయులు హర్షించరు. ఆ కోణంలో జరిగిన మార్పుల వల్ల ఎదురైనదే ప్రస్థుత పరిస్థితి.
ఒకప్పుడు పది మందిలో ఒక్కరి వద్ద కూడా లేని మొబైల్ నేడు ప్రతీ ముగ్గురిలో ఒకరి దగ్గర ఉంది. అదే సమయంలో విప్లవాత్మకమైన ధరల తగ్గుదల, తక్కువ ధరలో లభించే మొబైల్ ఫోన్ల్ భారతీయులను మొబైల్ వాడకంలో అగ్ర స్థానానికి పోటీ పడేలా చేస్తున్నాయి. (ప్రస్థుతం మూడవ స్థానం).

మరి అమెరికాలో ఖర్చెక్కువయినా సరే మొబైల్ వాడకం ఎలా ఎక్కువ? మొబైల్ వాడకానికి అమెరికన్లు మొదటగా పరిగణలోకి తీసుకునేది వారి యొక్క ప్రైవసీ... బహుశా ఇదే కారణం కావచ్చు, ఖర్చెంతయినా సరే మొబైల్ వాడకంలో నాలుగవ స్థానంలో ఉండడానికి.

ఖర్చు ఖర్చు అని గోల పెడుతున్నా కదా, చిన్న పోలిక చేద్దాం అమెరికా ఫోన్ ధరలకు మరియు భారతదేశంలో ఫోన్ ధరలకు

ప్రదేశం ఇన్ కమింగ్ ఔట్ గోయింగ్
భారతదేశం 0 (రోమింగ్ లోనున్నప్పుడు 1.5 రూపాయలు సుమారు) 0 పైసలు నుంచి 1.5 రూపాయల లోపు
అమెరికా 0 పైసల నుంచి 7.5 రూపాయల లోపు 0 పైసల నుంచి 7.5 రూపాయల లోపు
అమెరికా నుంచి భారతదేశం (కాలింగ్ కార్డుల ద్వారా)        - 50 పైసల నుంచి 5 రూపాయల లోపు

అందుకే అంటారు, రోములో రోమనులా ఉండమని. ప్రతీదీ డాలర్ల లెక్క చూడవద్దని. ఒకసారి మా అమెరికన్ కొలీగ్ కు ఈ లెక్కలు చెబితే కళ్ళు తేలేసింది.

అవును,మరి భారతదేశంలో కంపనీలు అంత తక్కువ ధరలతో ఎలా నడపగలుగుతున్నాయనే సందేహం కలగచ్చు. ఆ సందేహం వచ్చినవారు బహుశా ఇండియాలో టెలివిజన్ లలో sms పోల్స్ కానీ కౌన్ బనేగా కరోడ్ పతీ లాంటి కార్యక్రమాలను గానీ బాంకుల నుంచి క్రెడిట్ కార్డ్ ల కోసం బుర్ర తినే కాల్స్ కానీ అనుభవించి ఉండరు.

అయితే అమెరికాలో ధరలు ఎక్కువ ఉండడానికి నాకు కనిపించే ప్రధాన కారణం "లేబర్ కాష్ట్ " ఎక్కువ కావడమే. అందుకే కాబ్ లో ఆరు మైళ్ళు వెళ్ళాలన్నా 20 డాలర్లు ఖర్చవుతాయి.

ఇక, మళ్ళీ నిమిషాల గోలకు వస్తే ఎక్కడో చదివిన ఒక వ్యాక్యం గుర్తుకు వస్తోంది
" americans don't know meaning of rest of world ". దీనిలో పెద్దగా సందేహించడానికేమీ లేదనే నాకనిపిస్తుంటుంది. వారి లెక్కలు వారివి,
ప్రపంచం ఒక యూనిట్ వాడితే అమెరికా మరో యూనిట్ వాడుతుంది, అనేక భారతీయులకు అమెరికాలో ఎదురయ్యే సమస్యల్లో ప్రధానమైనదిదే. ప్రమాణాలకు అనుగుణంగా మారడం. ప్రమాణాలంటే ఎక్కువ ఊహించనవసరం లేదు, చిన్ని చిన్ని విషయాలే....
లీటర్ల పెట్రోల్ గాలన్ల గాస్ అవుతుంది 
కిలోమీటర్ల దూరం మైళ్ళ దూరమవుతుంది
కిలోల లెక్క పౌండ్లకు మారుతుంది
గ్రాముల లెక్క ఔన్సులకు మారుతుంది
ఎడమవైపు డ్రైవింగ్ కుడివైపుకు తిరుగుతుంది
నేషనల్ హైవేలు ఇంటర్ స్టేట్ లవుతాయి
కాలేజీలు కాస్తా స్కూళ్ళగా పేరు మార్చుకుంటాయి
మొబైల్ లో బాలన్స్ కాస్తా రూపాయల లెక్క నుంచి నిమిషాల లెక్క చూడడం మొదలవుతుంది (కొన్ని సార్లు ఎవరు ఫోన్ చేసినా బాలన్స్ లేక ఫోన్ పెట్టెయ్యమనే పరిస్థితి కూడా ఎదురు కావచ్చు)

అయితే ఆనందించాల్సిన విషయం కాలం లెక్కలు మారకపోవడం. ఎక్కడికెళ్ళినా అవే నిమిషాలు, అవే సెకన్లు... మనిషి కాలానికి అతీతుడు కాడనడానికి ప్రతీకగానేమో!!!
కాలమా... నీ చేతిలో ఎవరికైనా ఓటమి తప్పదు కదా....

బహుశా ప్రపంచ చరిత్రలో ప్రజలందరూ ఒక్కతాటిన నిలిచేది కాలం విషయంలోనేమో!
నా నిద్రా సమయమాసన్నమైనది కాన, ఈ అమెరికా కబుర్లు ఇప్పటికి సశేషం... (ఇంకెన్ని కనీసం మరో రెండు)

నిమిత్త మాత్రుడిని నేను (???)

( మరువం ఉషగారు రాసిన కవితకు నా సమాధానం )
ఏమో ఎప్పటికి సమకూరేనో ఆ శాంతియుత సహగమనం
రక్తపుటేరులలో ఈతకొడుతూ అదే విజయమనుకున్న అశోకుని మనసు 
కూడా మారింది, శాంతియుత మార్గాన పయనించింది.
నేడు అలాంటి వాళ్ళు ఎంతో మంది, వారిలో అశోకుడయ్యేవారెంతమంది
అలెక్జాండర్ లా రాలిపోయేవాళ్ళే ఎక్కువ మంది
అలనాడు ఒక్కడిదే విలయతాండవం
నేడు ప్రతి ఒక్కరిదీ విలయతాండవమే,
చేసేది చిన్న తప్పే అనే నిర్లక్ష్యం
నేడు ఇలా టైప్ చేస్తున్న ప్రతీ క్షణమూ నన్ను హెచ్చరిస్తూనే ఉంది,

నేను కూడా ఆ కాలుష్యపు చక్రానికి ఇరుసునేనని
నిమిత్త మాత్రుడిని నేను,
కానీ నేను చేసే ప్రతీ పని నా అనుమతి లేనిదే జరగదనీ తెలుసు
నిమిత్త మాత్రుడిని నేను

గాంధీలా ప్రభావితం చెయ్యలేను
వివేకానందునిలా వివేకాన్ని వెలిగించలేను
భగత్ సింగ్ లా ప్రభుత్వానికి ఎదురు తిరగలేను
చంద్రబోస్ లా సైన్యాన్ని తయారు చెయ్యలేను
నిమిత్త మాత్రుడిని నేను

మదర్ థెరెసా లా ఆడంబరలాను వదలలేను
రామకృష్ణ పరమహంసలా ఆధ్యాత్మిక దీపాలు వెలిగించలేను
బాబా ఆమ్టేలా సేవలు చెయ్యలేను
శ్రీశ్రీలా రక్తాన్ని మరిగించలేను
నిమిత్త మాత్రుడిని నేను

జీవితంలో కష్టాలు ఎదురైతే దారి మార్చుకుంటాను
అన్యాయం ఎదురైతే న్యాయానికి ముసుగేస్తాను
అధర్మపు నీడలో ధర్మాన్ని దాస్తాను
అసత్యపు తోటలో సత్యానికి సమధి కడతాను
నా సుఖం నాకు ముఖ్యం, ప్రకృతి కష్టంతో పని లేదు
నిమిత్త మాత్రుడిని నేను

స్వర్గానికి వెళ్ళాలనుకునే ప్రతీ ఒక్కరిలో నేనూ ఒకడినే
స్వర్గానికి తీసుకెళ్ళే చావు ఎదురైతే తప్పించుకుపోయే పిరికివాడిని
మార్పు కావాలి, ప్రపంచం మారాలని ఉపన్యాసాలిస్తాను
ఆ మార్పు నాతో మాత్రం మొదలుకానివ్వను
నిమిత్త మాత్రుడిని నేను

గనులను తవ్వి భూకంపాలకు కారణమంటూ నిందించే నేను
ఆ గనులనుండి వచ్చిన లోహపు ఆభరణాలు లేనిదే బయటకు రాను
ఆ గనుల ఖనిజాలతో కట్టిన ఆకాశహర్మ్యాలలో నుండి కాలు బయటకు మోపను
నిమిత్త మాత్రుడిని నేను

ఆ మార్పుని నాతో మొదలుపెట్టగలిగే నాడు
నాలో ధైర్యానికి సంకల్పమనే ఖడ్గాన్ని ఇవ్వగలగిన నాడు
సత్యాన్ని వెలికి తీసి సత్యపు మంటలో నన్ను కాల్చుకున్న వేళ
నేను ఆ జగన్నాధ రధ చక్రపు ఇరుసునవుతా
నిమిత్త మాత్రుడిని కాను నేను

సర్వశక్తి సంపన్నుడను,
ఆ సర్వశక్తులనూ దేహసుఖాల బాటనుండి పక్కకు మల్లిస్తా
ఆ పక్కనే దుమ్ము పట్టిన ఆత్మానందపు బాటపై పయనిస్తా
నన్ను నేను ఆవిష్కరించుకుంటూ
నాతో ఒక సైన్యాన్ని తయారుచేస్తా
నిమిత్త మాత్రుడిని కాను నేను