అర్జునుడి బాణాలు...

మనసుతో మధనం

2012-02-15T21:55:00.002+05:30

తెల్లవారి నిద్రలేచి మనసుని అడిగా, చూశావా అని?
లేదే అని పలుకు లేకుండా కూర్చుంది

నిద్రపోయి కలలో ఊయలలూగుతున్న మనసుని అడిగా, ఎక్కడ అని?
తెలీదే అని ఊయలలో ఆడుకుంది

మనసెక్కడికెలితే అక్కడికి వెంటాడి అడిగా, ఏం మాయ చేశావు అని?
మాయంటే తెలీదని మాయమయ్యింది

నా అనుమానమంతా ఈ మనసు మీదే, దాచేసి ఎక్కడ దాచిందో చెప్పదు
బతిమలాటలు, బుజ్జగింపులు, ఎదురు దాడులు ఏమీ పని చెయ్యడం లేదు ఎలా?

ఎడతెగని పరిశోధన చేస్తూనే ఉన్నా
మనసు మాత్రం చలనం లేకుండా నవ్వుతూ ఉంది

ఎలా నవ్వుతోంది తను? నాలోని నేనైన నా ఆత్మను దాచేసి!!
ఆత్మ కట్టిన ఊహల ఊయలపై ఊగుతూ,
మాయను వదిలించే ఆత్మను వదిలి,
మనసెలా ఆనందంగా ఉంది? ఆత్మ లేకుండా?

బహుశా ఈ వింతకు కొత్త పేరు పెట్టాలేమో?
ఎందుకూ, ఉందిగా జీవితమనే పేరు
మనసెక్కడంటే ఆత్మేమి చెప్పేను ?
ఆత్మేదంటే మనసేమి చెప్పేను?

మనసున కలిసిపోయిన ఆత్మను వెదుకుతూ ఆత్మానందాన్ని దూరం చేసుకున్నానా ?

(మనసుతో మధనం కొనసాగించబడుతుంది.......)

ప్రభాతమంతా నాదే సుప్రభాతనాదమూ నాదే

2011-11-27T11:46:00.001+05:30

జగతితోపని నాకేల,
ప్రభాతమంతా నాదే సుప్రభాతనాదమూ నాదే,
పసిపాపడునై నింగినంతా విహరిస్తా

అగ్నినిఆటబొమ్మలా నా అరచేత బంధించి
పెదవుల బంధించిన గాలితో అగ్నిపై స్వారీ చేస్తా
గాలీ అగ్నీ కలిసి కలవరపడుతుంటే
చిరుజల్లుల సంధ్యను రప్పిస్తా
చిరుజల్లుల గంగను నా శిశుజడలలో బంధించి
పసిపాపడునై చిన్నిచిన్ని పాదాలతో భూమంతా తాండవనాట్యం చేస్తూ
లేని రెక్కల తోడు తెచ్చుకుని మబ్బుల గుర్రాలపై ఎగురుతూ
ఉరుముల గెంతులతో తాండవిస్తూ జగమంతా నాదే అని చాటుతా
జల్లుల మధ్యలో గీసే హరివిల్లూ నాదే

వెన్నెలమెరుపులు నావే
చుక్కలను కలిపి గీసే మాంత్రిక దండమూ నాదే
నిశీధి నిశ్శబ్దాన్ని నా నిశ్వాస ఆశ్వాసాల నడుమ బందీని చేస్తా

ప్రపంచమంతానాదే
ప్రభాతమూ సంధ్యా సమయమూ అన్నీ నావే

చేతి గీతలు

2011-10-01T09:46:00.001+05:30

చేతి గీతలు నా భవిష్యత్తు చెప్తాయన్నారెవరో

హస్త రేఖలు బాగుంటే పట్టినదంతా బంగారమన్నారు మరెవరో

ఏమో అది నిజమో కాదో నాకు తెలీదు

నిజమేనా అని దేవుడినే అడిగా, చెప్పాడు అవి ఏమిటో

వెంటనే పరిగెత్తికెళ్లి అమ్మనడిగా నిజమేనా అని ?

అమ్మ నవ్వి తన చేతిలో రేఖలు చూపించింది.

దేవుడేమి చెప్పాడని జాతకనిపుణులు అడిగారు

నేను బిందువుగా అమ్మ కడుపులో చేరి

దాన్నించి ఎప్పుడు బయటకొద్దామా అని

కడుపు బంధిఖానా అనుకుని తన్నేవాడినట

తన్నిన ప్రతిసారీ దేవుడు నా అరచేతి మీద కొట్టేవాడట

ఆ దెబ్బలే ఇప్పుడు రేఖలుగా మిగిలాయట

బిందువై మొదలై బాంధవ్యాలు పెంచుకుని
అవి తిరిగి తెంచుకుని బూడిదిలా మారే వరకు
ఆ తొమ్మిది నెలలను గుర్తు పెట్టుకోమని ఇచ్చిన చేతి గీతలట

అవునేరీ ఆ జాతక నిపుణులు? బహుశా అమ్మ దగ్గరికెళ్ళారేమో?

ఎంత రాక్షసత్వం ?

2011-09-23T09:14:00.002+05:30

నాలో ఉత్తేజాన్ని నింపుదామని ప్రతీ క్షణం తానొస్తోంది
ఎంతో ఆవేశంగా ప్రతీ క్షణం తనను తరిమేస్తున్నా!
ఉత్తేజాన్ని అతి క్రూరంగా చంపేస్తున్నా

నా పుట్టుక నుంచీ తను ప్రయత్నిస్తూనే ఉంది,
నా క్రూరత్వానికి వీడ్కోలు తానే చెప్పి
చివరకు చావుపందిరి పై నాట్యమాడి పోతుంది

నిరాకారమై తనలో కలిసాక
నేను సైతం మరొకరిని ఉత్తేజితం చెయ్యడానికి ప్రయాణం మొదలుపెట్టా
నన్ను తరిమేస్తూ ఉన్నా లెక్క చెయ్యకుండా ప్రయత్నిస్తూనే ఉన్నా

చరిత్ర పుటల నుంచి నిద్ర లేచి తరిమే ఈ నిరాకారవాయువులెన్నో
ఆ శ్వాసల్లో మునిగి తేలి ఈ రాక్షసత్వాన్ని చంపాలి

ప్రతీ క్షణం ఉత్తేజభరితం, మరుక్షణం ఉల్లాసభరితం

---
It's been a really long time since I wrote something.... I hope I wokeup with enough inspiration today morning

మూగబోయిన ఆదిలక్ష్మిగారు

2011-09-18T11:05:00.000+05:30

ఆదిలక్ష్మి గారు మరియు వారి కుటుంబం, అమ్మఒడి బ్లాగు ద్వారా అందరికీ సుపరిచితులు. ఇప్పుడు వాఋ కుటుంబం శాశ్వతంగా ముక్కలయ్యింది.
వారి కుమార్తె చనిపోయిన విషాదాన్ని తట్టుకోలేక లెనిన్ గారు తుదిశ్వాస విడవగా, ఆదిలక్ష్మి గారి పరిస్తితి విషమంగా ఉందని తెలిసింది.

ఎంతో మందిని చైతన్యవంతులని చేసి ఇప్పుడు వీరే ధైర్యాన్ని కోల్పోవడం అత్యంత భాధాకరం.

ఆదిలక్ష్మి గారు త్వరగా కోలుకోవాలని ఈ బ్లాగు ద్వారా నా ఆకాంక్ష.

అద్దంలో కొత్తగా నేను

2011-06-02T21:04:00.000+05:30

అశాంతి కోటను బద్దలుకొట్టి
స్వప్నాల బాటను పరుగులు తీసి
ఆనందపు తోటను తెరచి
నన్ను నేను చూస్తే
అద్దంలో కొత్తగా నేను

జలధినై విహరిస్తూ
వాహినిలో అలనౌతూ
జలపాతమై ఎగసిపడుతూ
ముత్యమై వెలికివస్తూ
నాకు నేను కొత్తగా నేను

పరిణయం

2011-05-11T23:44:00.000+05:30

దూరమెంత కొత్త లోకానికి ? ఏడడుగులు
తలపై ముద్దులతో స్వాగతించేదేలా? తలంబ్రాలు రాల్చి
సాగరమధనం చేసేదెలా? నాలుగు చేతులు కలిపి
ఆశల నక్షత్రాన్ని కాంచేదెలా? కళ్ళుకళ్ళు కలిపి

Let’s support for Noble Cause

2011-04-08T16:22:00.000+05:30

Common guys, what are we doing? Egypt has shown us what unity can do. This is the time to show what we, the people of India can do if they decide. Let's support this 72 years old man and show some respect to his commitment and our country.

Every second 2 tweets on Tweeter; more than 1 lack people supporting from Facebook and other social networking sites. Are you one of them? Ask this question to yourself.

World cup is over now. So what? New World Cup has started. And I'm in being a proud Indian..

Civil society's battle against corruption acquired its sharpest edge ever on Tuesday as veteran social activist Anna Hazare began a fast unto death at the capital's landmark Jantar Mantar demanding greater public role in the Anti-Corruption Bill (Lokpal Bill), which has now been considered and put aside by successive regimes for the last 42 years.

Anna Hazare ignored several pleas of the government to defer his fast as he stood firm on his demand for a joint committee comprising government and civil society leaders to rework the current draft Lokpal Bill. He maintained that the current Bill covering only politicians was inadequate as politicians often colluded with officials to indulge in corruption.

Hazare wants the Lokpal's office to subsume the CVC so that both political leaders and officials come under its ambit as well as the judiciary. He also wants the Lokpal to have police powers — that is, to not just be a recommendatory body but an effective office that can file FIRs, chargesheet the accused and file cases. Hazare and other activists have been demanding for the Prime Minister's Office to come within the ambit of the Lokpal.

It appears that the 72-year-old activist's protest is taking the contours of a popular movement. Thousands of people, including students, teachers, artistes, retired government officers and activists, joined Anna at Jantar Mantar to lend him support. On the Net, support for Anna is already a viral movement. Unless the government concedes to the demand, this support is only likely to grow.

See how Lokpal Bill can curb the politicians,

Existing System	System Proposed by civil society
No politician or senior officer ever goes to jail despite huge evidence because Anti Corruption Branch (ACB) and CBI directly come under the government. Before starting investigation or initiating prosecution in any case, they have to take permission from the same bosses, against whom the case has to be investigated.	Lokpal at centre and Lokayukta at state level will be independent bodies. ACB and CBI will be merged into these bodies. They will have power to initiate investigations and prosecution against any officer or politician without needing anyone's permission. Investigation should be completed within 1 year and trial to get over in next 1 year. Within two years, the corrupt should go to jail.
No corrupt officer is dismissed from the job because Central Vigilance Commission, which is supposed to dismiss corrupt officers, is only an advisory body. Whenever it advises government to dismiss any senior corrupt officer, its advice is never implemented.	Lokpal and Lokayukta will have complete powers to order dismissal of a corrupt officer. CVC and all departmental vigilance will be merged into Lokpal and state vigilance will be merged into Lokayukta.
No action is taken against corrupt judges because permission is required from the Chief Justice of India to even register an FIR against corrupt judges.	Lokpal & Lokayukta shall have powers to investigate and prosecute any judge without needing anyone's permission.
Nowhere to go - People expose corruption but no action is taken on their complaints.	Lokpal & Lokayukta will have to enquire into and hear every complaint.
There is so much corruption within CBI and vigilance departments. Their functioning is so secret that it encourages corruption within these agencies.	All investigations in Lokpal & Lokayukta shall be transparent. After completion of investigation, all case records shall be open to public. Complaint against any staff of Lokpal & Lokayukta shall be enquired and punishment announced within two months.
Weak and corrupt people are appointed as heads of anti-corruption agencies.	Politicians will have absolutely no say in selections of Chairperson and members of Lokpal & Lokayukta. Selections will take place through a transparent and public participatory process.
Citizens face harassment in government offices. Sometimes they are forced to pay bribes. One can only complaint to senior officers. No action is taken on complaints because senior officers also get their cut.	Lokpal & Lokayukta will get public grievances resolved in time bound manner, impose a penalty of Rs 250 per day of delay to be deducted from the salary of guilty officer and award that amount as compensation to the aggrieved citizen.
Nothing in law to recover ill gotten wealth. A corrupt person can come out of jail and enjoy that money.	Loss caused to the government due to corruption will be recovered from all accused.
Small punishment for corruption- Punishment for corruption is minimum 6 months and maximum 7 years.	Enhanced punishment - The punishment would be minimum 5 years and maximum of life imprisonment.

Spread it like anything; our Nation needs us..please Contribute..

ఆ రోజు అర్దరాత్రి

2011-04-06T22:20:00.001+05:30

సమయం: అర్ధరాత్రి
పోలీస్ స్టేషన్ ముందు ఇరవై బైకులు గుండ్రంగా తిరుగుతున్నాయి. పోలీసులు నిశ్శబ్దంగా చేతులు కట్టుకుని చూస్తున్నారు. ట్రాఫిక్ పెరగడం గమనించి బైకు నడుపుతున్న వాళ్ళు దారి ఇచ్చారు, ఏదో అరుస్తున్నారు వాళ్ళంతా. పోలీసులు నిశ్శబ్దంగా చూస్తూ ట్రాఫిక్ ని ముందుకు పంపుతున్నారు.
ముందుకు వెళ్తే ఆ అర్దరాత్రి ఏదో జాతరలా పిల్లలు రోడ్డు పక్క ఎగురుతున్నారు. ఎవ్వరూ ఏమీ అనటం లేదు. ఇంకాస్త ముందుకు వెళ్తే మందుషాపులు మాత్రం దగ్గరుండి మూయిస్తున్నారు పోలీసులు.
మరింత ముందుకు వెళ్తే ఒక ముసలమ్మ చిరునవ్వులు నవ్వుతూ మానవడితో ఏదో చెప్తోంది.

ఏమయ్యింది ఆ రాత్రి ???
ఏమయ్యిందో అందరికీ తెలిసిందే అది. చిన్న పిల్లాడి నుంచి ముసలివాళ్ళవరకు అందరికీ పిచ్చి పెంచేసిన వరల్డ్ కప్ ఫైనల్ ఆ రాత్రి.

జాతి మొత్తం ఒక్కటి అయ్యింది అంటారు, ఆ రాత్రి చూశాను కళ్ళారా!
ఈ ఐకమత్యాన్ని దేశ సమగ్రతకు వాడగల నాయకుడున్నాడా ?

నాతో రండి

2011-02-21T08:21:00.001+05:30

నాతో రండి,

ప్రపంచంలోని రంగులన్నీ చూపుతా

సాగరమంత ఆనందాన్ని అద్దంలో చూపిస్తా

నీలితెరపై నక్షత్రాల చుక్కలు పెట్టి చిత్రాలు చూపిస్తా

నాతో రండి,

శిశిరం తరువాత వచ్చే వసంతంలో కోయిల ఎలా పాడుతుందో వినిపిస్తా

నడిరాత్రి ఆకాశంలోకి చూస్తూ ప్రపంచం నా సొంతమని ఎలుగెత్తి అరిపిస్తా

తొమ్మిదినెలల నుంచి ఆరడగుల నేల చేరేలోపు ఉన్న చిన్ని జీవితాన్ని

అరచేయంత జీవితం, ఆకాశమంత ప్రపంచం

నాతో రండి,

ఎడారి పొరల్లోంచి కూడా వాహిని పొంగి వస్తుందని,

జీవాన్ని తిరిగి ముద్దాడుతుందని,

అరచేయితో కూడా ఆకాశాన్ని కొలవచ్చని చూపిస్తా

నాతో రండి,

వర్షంలో తడుస్తూ సంతోషపు చినుకుల్లో తడవడమెలాగో నేర్పిస్తా

నిశ్శబ్దానికి కూడా నాట్యం చేస్తూ ప్రపంచాన్ని నివ్వెరపర్చవచ్చని చూపిస్తా

(ఆశ నిరాశల నడుమ ఉన్న అరచేయంత జీవితం, ఆనందంగా గడుపుదాం)

గోల్కొండ హైస్కూల్ సినిమా

2011-02-04T00:34:00.001+05:30

ఇది రివ్యూ కాదు. రివ్యూ అనుకుని ఓపెన్ చేసుంటే నా రేటింగ్ 4/5.
ఇది గోల్కొండ హైస్కూల్ సినిమా వేరే ఈ హీరో లేదా దర్శకుడు తీసుంటే ఎలా
ఉంటుందో ఊహించి రాసినది.
( ఇంతకన్నా చెత్తగా తీస్తారేమో అని నా భయం. )
1994 – క్రికెట్ కప్ ఫైనల్ మాచ్ (బ్లాంక్ స్క్రీన్ )
"నేను తొడ కొడితేనే బాల్ బౌండరీ దాటుతుందిరా, అలాంటిది నన్ను ముందు
పెట్టుకుని హిట్ వికెట్ అయ్యే సాహసం చేస్తావురా" (బాక్ గ్రౌండ్ లో
వాయిస్)
ప్రస్థుతం గోల్కొండ హైస్కూలు గోడపై "1994" పక్కన పిడుగు గుద్దు ఉంటుంది.
అది చూసి ప్రిన్సిపాల్ ఆలోచిస్తూ లోపలికెళ్తాడు. స్కూల్ ట్రస్టీ లోపల
ఎదురు చూస్తున్నాడు.
"ప్రిన్సిపాల్ గారు, మన స్కూల్ గ్రౌండ్ స్థానంలో అక్కడ ఒక కోచింగ్ సెంటర్ కడదాం."
"ట్రస్టీ గారు, ఆ స్థలంలో ఒకప్పుడు కత్తి యుద్దాలు చేశారు, ముష్టి
యుద్దాలు చేశారు, బులెట్లతో ఆడుకున్నారు, తొడ గొట్టి క్రికెట్ ఆడారు.
ఎందరో గొప్ప గొప్ప విద్యార్ధులు నడచిన ధర్మ క్షేత్రం అది. అలాంటి ధర్మ
క్షేత్రంలో మీరు ధనవ్యాపారం చేస్తారా?"
"ఎవడండీ అంత దమ్మున్న మగాడు ఇక్కడ. నేను ట్రస్టీ కన్నా ముందు
స్టువర్టుపురం కింగ్ ని. నన్ను ఎదిరించే అంత సైన్యం ఎవడు తయారు చేస్తాడు"
(మెరుపు మెరిసింది, సూర్యుడు ఎర్రబడ్డాడు. స్లో మోషన్ లో గ్రౌండ్ లోకి
అడుగుపెట్టాడు హీరో)
ట్రస్టీ ముందుకొచ్చి, "ఏరా, నా ఏరియాకొచ్చి మా ప్రిన్సిపాల్ కే వార్నింగ్
ఇస్తావా? గతం మరిచావా"
"అంత దమ్ముంటే మూడు నెలల్లో జరగబోయే క్రికెట్ పోటీల్లో గెలిచి చూపించు"
"సరే మూడు నెలలు, తొంబై రోజులు......... " (వాక్ప్రవాహం సాగిపోతోంది).
ట్రస్టీ నెమ్మదిగా జారుకున్నాడు.
హీరో దమ్ము చూసి ఫ్లాట్ అయిన సోషల్ టీచర్ హీరోతో గ్రౌండ్ లో ఓ పాట
మొదలెట్టింది, అదే సమయంలో అటు వచ్చిన ఇంగ్లీష్ టీచర్ పక్కనే డాన్స్ కట్టి
హీరోతో లవ్ లో పడింది.
సాయంత్రం నాలుగు గంటలు, స్కూల్ క్రికెట్ టీం అంతా వచ్చింది.
మొదటి రోజు అందరికీ తొడ గొట్టటంలో ప్రాక్టీస్, తొడ గొడితే బౌలింగ్
వస్తుంది అని చెప్పాడు
అలా రెండు వారాలు ఇలాగే చేయించేసరికి, అందరి తొడలు వాచీ పోయాయి.
కోపమొచ్చిన స్టూడెంట్స్ దమ్ముంటే మీరాడి చూపించండి అని చాలెంజ్ చేస్తారు.
హీరో ఒంటి చేత్తో పది వికెట్లూ తీసేసి, మాచ్ ని టై చేశాడు. (పది వికెట్లు
అవతలి టీం వి కావు, తన టీం వి)
దాంతో హీరో మంచి మనసు అర్ధం చేసుకున్నా స్టూడెంట్స్ తరువాత రోజు నుంచి
మాట్రిక్స్ యుద్దం నేర్చుకోవడం మొదలు పెట్టారు. ఈ శైలితో ఫీల్డింగ్
చెయ్యడం నేర్చుకుంటారు స్టూడెంట్స్.
ఒక రోజు స్కూలుకి పెద్ద గూండా వచ్చి స్టూడెంట్ చెల్లిని ఎత్తుకెళ్తాడు.
అది తెల్సిన హీరో వంద మందుపాతరల మధ్య నుంచి నడుచుకుంటూ వెళ్ళి ఆమెను
తీసుకొస్తాడు. అప్పుడు తెలుస్తుంది ఆమె స్వయానా తన చెల్లేనని, తను అనాధని
కాననీ. అయితే చిన్నప్పుడే తను చనిపోయినట్టుగా అనుకుంటున్న కుటుంబానికి
ఎలా దగ్గరవ్వాలో అర్ధం కాదు. హీరో తమ్ముడు వంక, చెల్లి వంక చూస్తుంటాడు.
ఇక్కడ ఇంటర్వల్ పడుతుంది
టోర్నమెంట్ షెడ్యూల్ వస్తుంది. షెడ్యూల్ చూసిన ఇంగ్లీష్ టీచర్ కప్
గెలిచినట్టు కల గని హీరోతో మంచుకొండల్లో చిన్న బట్టలేసుకుని
పాటేసుకుంటుంది.
హీరో టీం దూసుకుపోతుంది ఫైనల్ కి. మాచ్ కి ముందు రోజు ట్రస్టీ స్కూల్ గోడ
మీద పిడికిలి గుర్తు చూస్తాడు. మాచ్ మొదలయ్యే ముందు హీరో టీంతో " మీ కోచ్
చెప్పేవన్నీ అబద్దాలు, 1994 లో ఓడిపోయాడు. అందుకే ఆ గోడపై పిడికిలితో
గుద్దాడు. గెలవలేక గోడను బద్దలు కొట్టాడు. మీ హీరో పిరికి వాడు " అంటూ
చెప్తాడు.
వీళ్ళ దగ్గరికి వచ్చే ముందు హీరో తమ్ముడు, చెల్లిని (ఇంటర్వల్) రౌడీలతో
కిడ్నాప్ చేయిస్తాడు. హీరో అక్కడ ఫైట్ చేస్తుంటే ఇక్కడ టీం మనసు
మార్చేస్తాడు.
దానితో హీరో టీం బౌలింగులో భారీగా పరుగులు ఇస్తుంది. పైగా హీరో తమ్ముడు
కూడా లేకపోవడంతో పది మందితోనే ఆడాల్సి వస్తుంది.
ఇన్నింగ్స్ బ్రేక్ లో ప్రిన్సిపాల్ వచ్చి "అసలు మీ కోచ్ ఎవరో తెలుసా?
ఎవరు బ్యాట్ పట్టుకుంటే బంతి బౌండరీ అవతల ఉండేదో , ఎవరు బంతి పట్టుకుంటే
వికెట్లు కూలేవో , ఎవరి పక్కన వెళ్లాలంటే బంతి భయపడేదో ఆయనే,
అఖిలాంద్రదేశ క్రీడాకారుడాయన. ఆయన్ని మోసం చేసి హిట్ వికెట్ అయ్యి టీం ని
ఓడించాడు వాడు (అవతలి టీం కోచ్). ఆ కోపంతో ఆ రోజు వాడిని చంపబోతే అప్పటి
ప్రిన్సిపాల్ క్షమించమని కోరడంతో ఆ రోజు వదిలేశాడు.
........................ " (ఇంకో అరపేజీ డైలాగు చెప్తాడు)
హీరో తమ్ముడు లేకుండానే హీరో టీం బాటింగ్ మొదలయ్యింది. నెమ్మదిగా కొడుతూ
ఉంటారు. చివరి ఓవర్ మొదటి బంతికి 8వ వికెట్ పడుతుంది. ఇంకా 5 బంతుల్లో 30
పరుగులు చెయ్యాలి. అవతలి టీం గెలిచామని సంబరాలు చేస్తుంటారు. అప్పుడు
గాలరీని చీల్చుకుని ఓ సుమో వస్తుంది. ఆ సుమోలోంచి నలగని బట్టలతో హీరో
దిగుతాడు. పక్కనే రక్తపు మరకలతో హీరో తమ్ముడు దిగుతాడు. వెంటనే బాటు
పట్టుకుని గ్రౌండు కి వెళ్ళి ఐదు సిక్సులూ కొట్టేస్తాడు. హీరో వెళ్ళి
కప్పు తీసుకుంటాడు, పక్కన కెప్టెన్ నుంచుని ఫోటో దిగుతాడు.
దూరంగా పోలీసులు ట్రస్టీని తీసుకెల్తుంటారు.
ఇంగ్లీష్ టీచరు హీరోని గట్టిగా వాటేసుకుని ముద్దెడుతుంది. పక్కన శుభం
కార్డు పడుతుంది.

Campaign for Survival and Dignity

2011-02-03T13:56:00.001+05:30

On January 31st the Environment Ministry finally gave its long delayed decision on the POSCO
project. The brazen chicanery of this decision is already well known. It asks the Orissa governmen,t
already caught lying, to lie again, and promises a forest clearance in exchange; it imposes wonderfully
meaningless conditions, such as the craven request that the company "voluntarily sacrifice" water
which does not belong to it; and it violates the Forest Rights Act, the Forest Conservation Act and the
Environment Protection Act. All this is hardly surprising from a government that has shown time and
again that it cares a fig for the rights of people.

But the true message of this decision has nothing to do with the "environment" alone. It is quite simple:
when a government is faced with real democracy, when it confronts organised people's power, it will
brush aside law, constitution and environment to destroy it. POSCO, the government and the business
media all agreed on one point - how could they possibly accept that people themselves could decide on
the fate of a project? How could they tolerate the idea - now required by law - that the project could
not take forests and forest lands without the consent of the local community? Bring on the guns and the
numbers - 51,000 crores, etc. etc. - to justify brazen illegality. Never mind that an international study
exposed that this project will destroy far more livelihoods than it creates. Never mind that an official
enquiry committee said "such attempts, if allowed to succeed, will result in neither development nor
environmental protection, but merely in profiteering." Who needs to know the facts when bigger issues
are at stake. The key question that jarred our nation's "best minds" was - who are these people to say
we cannot take their resources? So what if the law is on their side?

Today land and forests are too important to be left to democracy and the rule of law. Even as the
resource grabbing proceeds apace, a great charade has been played out in the media between our
supposedly "green" Environment Minister and our supposedly "anti-green" industrialists, all of whom,
however, agree at the end: they must control the decisions, not the people. Even when they don't,
they will act like they do; thus, after six years of determined people's resistance to POSCO, the entire
media today talks as if the only opponent of POSCO in India was the Minister. January 31st exposed
this "debate" for what it always was: a farcical dance between Tweedledum and Tweedledee. On the
one side, a Ministry whose only consistent act has been to deny people's rights; on the other, a big
business class that knows only too well that the state is on its side (as a CII representative said, "We
know most clearances get through") but likes to deflect the debate away from the issues and on to
personalities.

After the Vedanta mining decision, we called it "a victory for the heroic struggle of the Dongaria Kondhs
and for the spirit of democracy; and a betrayal, because the government will not comply with its own
words." That betrayal has come true today. Whatever law, democracy and human rights exist in this
country are a reflection of the struggles of people. The "rule of law" is upheld by resistance, not by the
state. The same is true of environmental protection; it was people's resistance that stopped Vedanta
and it is people's resistance that will stop POSCO. At least now let us not hear of "green" Ministries and
caring policies; the mask has been torn off to show the face of pitiless greed underneath.

(Reshared from Campaign for Survival and Dignity <forestcampaignnews[at]gmail.com> via Kumar Varma, also know as Kcube Varma)

కడలి ఎడారి శిఖరం

2011-01-31T09:37:00.000+05:30

కష్టాల కడలిలో సుడిగుండాల మధ్యలో తెరచాప తెగిన నావలో పయనం చేస్తూ
కష్టాలను దూరం చేయమని దేవుణ్ణి ప్రార్ధిస్తే
కష్టాలను తాను తాగేసి, సుడిగుండాలను పాతి పెట్టి నావను మాయం చేసి
నిర్జీవపు ఎడారిలో నిలబెట్టాడు

ఉప్పరుచి కన్నీళ్లు కడలిలో తోడిచ్చి, కష్టాలను హృదయభావనగా చేసి
హృదయాన్ని బండబార్చి, ఆ బండల ఎడారిలో ఎండమావి కోసం వెతకమని శాసించిన
ఆ బండరాతికేం తెలుసు కడలికి ఎడారికీ పెద్ద తేడా లేదని

విజయశిఖరం చేర్చమని ప్రార్దిస్థే ఆరోహణలో సర్వం త్యజించమని చెప్పి
అవరోహణా మార్గంలో ఘనీభవించిన అనుభవాల రాళ్ళను పేర్చి
ఒంటరిగా పైనే ఉండమని శాసించాడు
శాసన ధిక్కారం చేయబోతే వాహినిగా లోకసంచారం చేయమన్నాడు

కష్టాలు ఆవిరైతే జీవం నిర్జీవం
ఎడారినైనా సస్యశ్యామలం చేయమని శాసనం
విజయ పయనంలో అనుభవ శిఖరం చేరమని ఆన
ఎన్నటికీ అర్ధం కాని దైవలీల

ఆకుపచ్చ మా ఊరు

2011-01-27T19:56:00.000+05:30

గోదావరి జిల్లాలు ఎంత పచ్చగా ఉంటాయో చెప్పుకుంటూ పోతే అది స్వీయ పొగడ్తే అవుతుంది. మా ఊరు అందంగా ఉంటుంది అనడం ప్రతీ ఒక్కడూ చేసే పనే. అదే పని మరోసారి నాకు చెయ్యాలనిపిస్తోంది.
అనిపించదా మరి, మొన్న మా ఊళ్ళో పళ్ళు కొని కవరిమ్మంటే ఒక నోటీసు చూపించి ఊరికి కొత్తా అని ఒక చూపేసాడు షాప్ వాడు. ఆ నోటీస్ ఏమనగా
"ప్లాస్టిక్ కవర్ల వాడకం నిషేధించుట జరిగినది, కనుక ఎవరి చేతి సంచులు వారే తెచ్చుకోవలెను."
ఇదే కనుక మరో నాలుగు సంవత్సరాలు కొనసాగిస్తే మరింత పచ్చగా తయారవ్వదూ గోదారి.

శృంగార దేవత

2010-12-27T22:51:00.001+05:30

చుట్టూ చీకటి ముసుగు కప్పుకుని రాత్రి వచ్చింది
నాపై మోజు పడ్డ ఆకాశంలో తారలన్నీ కలిసి నా వైపే కైపుగా చూస్తున్నాయి ప్రపంచం మొత్తం అసూయ పడేలా
చుక్కలను కలిపే ముగ్గులా తారల మధ్యన తెల్ల మబ్బులు
ఆ తారలన్నీ మబ్బులతో కలిపి బాణంగా చేసి నావైపు వదిలాడు మన్మధుడు
గాలిలో తేలుతున్న దూదిపింజలా మబ్బుల బాణం నావైపు దూసుకు వచ్చింది
మబ్బుల్లో దాగిన మత్తుమందు నా మీద జల్లి,
తారలన్నీ ఒంటినిండా పరుచుకుని నన్ను కౌగలించింది చల్ల గాలి
సుకుమారమైన ఆమె స్పర్శకు ఒళ్ళంతా ఒక్కసారిగా వెచ్చబడింది
చలిలో దాగిన వేడి నా ఒంటరితనాన్ని బూడిద చేసింది
ఆ గాలిలో దాగిన శృంగార దేవత, నా శరీరాన్ని నిలువెల్లా ఆక్రమించింది
కాలితో పెనవేసుకుని, ఛాతిపై పరుండి, భుజంపై తలవాల్చి
తనతో తెచ్చిన హిమాన్ని పన్నీరులా నాపై చిలకరించింది
ఏమీ మధ్యన రాలేనంతగా నేనూ గాలి పెనవేసుకున్నాం
ఉత్తరం నుంచి దక్షిణం వరకు తానే నాతో
తూర్పూ పడమరల మధ్యలో మేము
(బాల్కనీలో ఒక రాత్రి ఒంటరిగా నుంచున్నప్పుడు వచ్చిన తుంటరి ఆలోచన)

దృశ్యంలో అదృశ్యం

2010-11-25T11:06:00.000+05:30

కనుల ముందున్న దృశ్యంలో అదృశ్యంగా నీ రూపు
హిమంలా ఘనీభవించిన దృశ్యం
హవనమంటి నీ రూపం
హిమంలో హవనం వెతికే ప్రయాస
నీవున్న దృశ్యంలో తక్కినదంతా అదృశ్యం, అదేనేమో ఆ అన్వేషణ

జీవనవాహినిలో అంతర్వాహినిగా నీవు
ఉప్పెనలా ఎగసిపడే వాహిని
ఉప్పెనలన్నీ గుపిట మూసిన అంతర్వాహిని
ఉప్పెనలో ప్రశాంతతను వెతికే శోధన

అనంత సంగీతంలో నిశ్శబ్దంగా నీ రాగం
శిలనైనా కరిగించే సామవేద సంగీతం
శిలలా మదిలో నిలిచిన నీ నిశ్శబ్దం

నిశీధిలో ఉదయించే వేకువ నీవు
వేకువతో జత కట్టే నా లోకం నీవు

(ఎవరి గురించో, దేని గురించో తెలియదు ఈ భావం. కలలో అలలా నా మదిని తాకిన మొదటి వాక్యం "కనుల ముందున్న దృశ్యంలో అదృశ్యంగా నీ రూపు".. దాని కొనసాగింపే ఈ కవిత)

Yet...another day

2010-11-16T08:45:00.007+05:30

అవును మరో రోజు వచ్చేసింది.

ఏమి సాధించా ? బ్లాగులో రాతలు తగ్గాయి, కవితలు తగ్గాయి, ఆఖరికి నిఘంటువు కూడా తరువాతి వర్షన్ విడుదల చేయలేదు. మరేమి చేస్తున్నా?

ఈ బ్లాగు మొదలుపెట్టిన కొత్తలో ఒక చిన్న కామెడీ కష్టం రాసా సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజినీర్ జీవితం గురించి. ఈనాడు అదే పరిస్థితికి వృత్తం తిరిగి తీసుకొచ్చింది. ఆఖరుకు నా సన్నిహితుడు మనోహర్ పెళ్ళికి కూడా వెళ్ళలేని స్థితిలో నిలబెట్టింది.

ఇలా ఆలోచిస్తూ పోతే అంతు లేదు. ఆలోచనలను మళ్లిస్తూ బాల్కనీలో చంద్రున్ని చూస్తూ నుంచున్నా అర్ధరాత్రి.

ఎవరోనా భుజంపై వాలి విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న అనుభూతి, అరె ఏమిటిది ? ఎవరది ?

ఎవరా అందమైన భామ ?

నిరాకారమై నా చెంత చేరిన వనిత ఎవరు ?

చంద్రుడు అర్ధరూపుడై చిరునవ్వు చిందిస్తున్నాడు

మిగతా రూపం ఎక్కడంటే "నా ప్రేయసితో మబ్బుల్లో షికారు చేస్తున్నాగా "

మరి పున్నమి నాడు ఏమి చేస్తావయ్యా ;)

అందమైన ఆకాశం, అంతకన్నా అందమైన నిశీధి

ఆకాశమంత జీవితం, చంద్రుడంత హృదయం

వెలుతురునంతా దాచిన నిశీధి, ఆశిస్తే దక్కని విజయమేమి

ఇహ లోకం నుంచి అహో లోకంలోనికి–2

2010-11-01T19:51:00.001+05:30

పడమట మమ్మొదిలేసిన సూరీడు తూరుపు వైపు పరిగెట్టుకొచ్చి పదండి ఎల్లోరా అందాలు చూపిస్తా అంటూ తీసుకుపోయాడు.

ద్వాదశ జ్యోతిర్లింగాలలో చివరిదైన గురుష్నేశ్వర్ ఆలయ దర్శనంతో మొదలైంది ఎల్లోరా పయనం. ఆలయనిభంధన ప్రకారం పురుషులు చొక్కాలు ధరించకూడదంటే సిగ్గు పడ్డ అబ్బాయిలు, అమాయికంగా అవునా అన్న అమ్మాయిలు దర్శనసమయంలో మరో పిడకల వేట. తొలిసారిగా ఒక శివలింగాన్ని స్పర్శించి, లోకాన్నిమరచిపోయి, తనివితీరా ఒక అయిదు నిమిషాలు శివున్నే చూసి నెమ్మదిగా బయటకు నడిచాను. (ఈ క్షేత్ర కధ తరువాత చెప్పుకుందాం)

ఎల్లోరా గుహాలకు చేరుకున్నాక గైడ్ చెప్పిన విశేషాలు

“ఒక ప్రసిద్ద చరిత్రకారుడు ఎల్లోరా గురించి చెబుతూ,ఆలయాలు కూలిపోవచ్చు, భవనాలు శిధిలమవ్వచ్చు, అయినా సరే ఎల్లోరా ఎప్పటికీ నిలిచే ఉంటుంది, ఒంటరిగా భారతదేశ చరిత్రను సగర్వంగా చాటిచెప్పుతూ ఉంటుంది అన్నాడు. ఇక్కడ మొత్తం 36 గుహలు నాలుగు కిలోమీటర్ల మేర విస్తరించి ఉన్నాయి, వీటిని పూర్తిగా దర్శించాలంటే కనీసం నాలుగు రోజులు పడుతుంది, మీరు నాలుగు గంటల్లో చూడబోతున్నారు. అన్నీ కొండను తొలిచి కట్టిన ఆలయాలే, ఈ ఆలయాలు ఆనాటి మత సామరస్యాన్ని చాటి చెపుతూ ఉంటాయి. ఒకే ఆలయంలో బౌధ్ధ జైన హిందూ ప్రాంగణాలు నిర్మించారు.”

మొదటగా బౌధ్ధ ప్రార్ధనా మందిరంతో ప్రారంభించాం సందర్శన. లోపల బోధనా ముద్రలోనున్న బుద్దుడు, పైన భోధి వృక్షం, బుధ్ధుని శిరస్సుపై సూటిగా పడే సూర్యకిరణాలు, ఆ విగ్రహంలో ఎంతో జీవం, ఆ శిరస్సులో కనిపించే మృదుత్వం, అంతా రాయితోనే చేసారంటే నమ్మశక్యం కాదు. కొండను తవ్విన మందిరం ఒక వింత అనుకుంటే, అదే మందిరంలో చిన్న నీటి కొలను అదే మందిరం క్రింద. ఈ మందిరంలో చేసే ప్రార్ధన మనసును తాకేలా అధ్భుతమైన సంగీతాన్ని సృష్టిస్తుంది. ప్రేమలేఖల పోటీ అయ్యింది కనుక ఈనాడు మందిరంలో “ఓంకారం” ప్రవచించే పోటీ పెట్టుకున్నాం. ఉచ్చరించే ఓంకారం మందిరమంతా వినిపిస్తుంటే మనసంతా ప్రశాంతత నిండిపోయింది, పోటీ సంగతే మరచి అలౌకిక భావనతో నెమ్మదిగా బయటకు వచ్చాం.

అక్కడి నుంచి చిన్న పరుగుపందెం పెట్టుకుని శివాలయం చేరుకున్నాం. ఈ శివాలయం జ్యోతిర్లింగాలయం కాదు, అయితే ఇది కొండను తవ్వి కట్టినదే. ఈ ఎల్లోరా గుహలలో ఇదే అధ్భుతమైనదని చెప్పారు, కాదు నేను కూడా అదే చెపుతున్నాను. ఇలాంటి ఆలయం నేను ఇంతవరకు చెప్పలేదని ఘంటాపధంగా చెప్పగలను.ఆలయంలోకి అడుగుపెట్టగానే స్వాగతం చెపుతూ రెండు ఏనుగులు (ఒక ఏనుగును సగభాగం పైనే ధ్వంసం చేసారు) ఇరువైపులా, వాటి వెనుకగా రెండు ధ్వజస్థంభాలు, ధ్వజస్థంభంపై శిల్పకళ. రెండంతస్థుల ఈ శివాలయంలో గరుడ వాహనుడైన విష్ణుమూర్తి ప్రతిమలు, విష్ణు అవతారాలు, పద్మాసనుడైన శివునికి ఎదురుగా దుష్ట శిక్షణ చేస్తున్న కాళిక, పక్కనే కైలాసాన్ని కదిలించ ప్రయత్నం చేస్తున్న దశకంఠుడు,ఆలయం గోడపై (ఆలయం చుట్టూ ఉండి కనుక గోడే అనాలి, నిజానికి ఇది ఒకే రాయి) మహాభారత గాధ, ప్రతీ విగ్రహం సంపూర్ణ జీవకళతో అడుగుల బంధనం చేస్తుంటాయి. ఆలయానికి చుట్టూ కొండను తవ్వి కట్టిన హోమశాల, మరో శివాలయం అద్భుతంగా ఉన్నాయి. అయితే, హోమశాలలోని విగ్రహాలన్నీ ఎవరో ముక్కలుగా చేసిన ఆనవాలు. బహుశా విగ్రహ సౌందర్యం తమకన్నా బాగుందనేమో అసూయ ఏమో. (ఎవరో రాజులు దండయాత్ర చేసి ఇలా ముక్కలు చేసి ఉండవచ్చు, అయితే మంచి మూడ్ లో ఉన్నాను కనుక ఆ దండయాత్రల గురించి తరువాత మాట్లాడుకోవచ్చు)

ఏ శివాలయంలోనైనా నందీశ్వరుడు శివునివైపు సూటిగా చూస్తుంటాడు. మరి ఎందుకో ఈ ఆలయంలో మొదటి అంతస్తులో ఉన్న నందీశ్వరుడు కుడివైపుకు చూస్తున్నాడు. అయితే ఆ వైపు క్రింది అంతస్తులో హోమశాల పక్కనే మరో చిన్న శివాలయం ఉంది. అర్ధమయ్యీ అర్ధం కానీ అంతరార్ధం ఏదో కనిపిస్తోంది. అయితే ఇంత అధ్భుతమైన ఆలయంలో నిత్యపూజలు జరుగుతున్న ధాఖలాలు ఏమీ కనిపించలేదు. శివాలయం బయటి నుంచి చూస్తే ఏదో చందమామ కధలో చెప్పిన వర్ణన అంతా గుర్తుకొచ్చింది. (కధల వర్ణనలకు మూలం ఎచ్చటో దాగిన వాస్తవాలే కదా)

అక్కడి నుంచి జైన మహావీరుడి ఆలయానికి చేరాము. ఆలయానికి బయట రామ్ గోపాల్ వర్మ సినిమా శైలిలో ఒక మర్రిచెట్టు (దీనికీ, చరిత్రకూ ఏమీ సంబంధం లేదు) ఆలయం అందాన్ని ద్విగుణీకృతం చేస్తోంది. ఈ జైన ఆలయం కూడా రెండంతస్తులు. పాముపడుగలో నించున్న మహావీరజైనుడు, ధ్యాన ముద్రలోని బుద్దుని విగ్రహాలు, సన్నని మెట్లు. అందం రాయిదా? రాయి చెక్కిన శిల్పిదా? చూస్తున్న కళ్ళదా?

ఇక, ఇవే కాక చిన్న చిన్న గుహలు కూడా అధ్భుత శిల్పాలతో నిండి ఉన్నాయి. అక్కడి నుంచి ఔరంగాబాద్ బయలుదేరాం, దారిలో శతృధుర్భేధ్యమైన దౌలతాబాద్ కోటను బయటి నుంచి చూసాం. ఈ కోట కొండను చెక్కి పిరమిడ్ ఆకారంలో కొండను తయారుచేసి నిర్మించారు. కోటకు ఎదురుగా ఉన్న మీనార్, కుతుబ్ మీనార్ తరువాతి స్థానాన్ని ఆక్రమిస్తుందట.
తరువాత ఔరంగాబాద్ చేరాము.

“మనిషి చనిపోయాక ఎంత భూమి కావాలి?”, నిజంగా ఆరడుగులేనా? ఏమో చేతిలోని డబ్బు, అధికారం మీదే పూర్తిగా ఆధారపడి ఉంటుందేమో? ఒక తాజ్ మహల్, ఔరంగాబాద్ లోని మినీ తాజ్ మహల్, వందల పిరమిడ్లు అన్నీ ఇవే సమాధానమిస్తున్నాయి. నిజంగానే ప్రాపంచిక విషయాలు మరణం తరువాత ముగుస్తాయా? బహుశా దేవుడే సమాధానమివ్వాలి. దేవుడిని ప్రశ్నించే అధికారం లేదు, మనిషిని ప్రశ్నిస్తే సమాధానం దొరకదు.

చివరకు రోజు ముగిసింది, మా యాత్ర సైతం ముగిసింది. అజంతా, ఎల్లోరా అందించిన చిత్రా, శిల్ప జ్నాపకాలతో రైలు ఎక్కి ఇహలోకానికి తిరిగి ప్రయాణం సాగించాం.

“సమయం పరుగెడుతుంది, మనసు ఒకచోటే ఆగిపోతుంది”

ఇహ లోకం నుంచి అహో లోకంలోనికి - 1

2010-11-01T13:52:00.001+05:30

ఇహలోకం నుంచి పరలోకం వెళితే మిగిలేది బహుశా ఆరడుగుల నేల కావచ్చు, కానీ అహో లోకానికి వెళితే జీవితాంతం వెంటాడే తీయని జ్నాపకాలు.
వాటిలో కొన్ని....

నెల క్రితం,
“ప్రియమైన సి ఎమ్ సి పురవాసులారా, ఇందుమూలముగా అందరికీ తెలియజేయునదేమనగా అజంతా ఎల్లోరాలలోని అందాలను సందర్శింపజేయ పురపాలకసంఘము నిర్ణయించినది. కనుక, ప్రయాణానికి సముఖులైనవారు పేర్ల నమోదు కార్యక్రమములో పాల్గొని నమోదు చేయించుకోవలెను”
ప్రకటన వినగానే, తరువాత చూద్దాములే అని పక్కన పెట్టేసా. తరువాతి రోజు ఉదయం స్నేహితులంతా వెళ్తున్నాం అనే సరికి ఎలాగైనా సాధించాల్సిందే అని పరిగెత్తుకుని పురపాలక సంఘానికి వెళ్తే, ఇప్పటికే లిస్ట్ తయారయిపోయింది, పేరివ్వండి పరిగణలోనికి తీసుకుంటాం అనేసరికి ఉసూరంటూ వెనక్కి తిరిగి వచ్చేశా.

నెల తరువాత,
“మేము ఊహించినదానికన్నా ఎక్కువ మంది ఉత్సాహం చూపించారు, వీలైనంత మందిని కలిపి మొత్తం మూడు వందల మందికి అనుమతి లభించినది. కనుక వీరందరూ శుక్రవారం సాయంత్రం ప్రయాణానికి సిద్దం కావలెను అని మనవి చేయబడినది”

పురప్రజలంతా కళార్జితులై ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించారు. (వారిలో నేనొకడిని)

చిన్నప్పుడు విన్న కధలు, చూసిన షోకేస్ బొమ్మలు కలలో రమ్మని పిలుస్తుంటే రాత్రి నెమ్మదిగా సాగి రైలు ఔరంగాబాద్ నగరాన్ని చేర్చింది.

ఘాట్ రోడ్ పై రెండు గంటల ప్రయాణం సాగిస్తే అజంతా గుహల వద్ద “పద్మపాణి” సాదర స్వాగతం చెప్పాడు. ఈ ప్రయాణంలో మా గైడ్ చెప్పిన వివరాలేమనగా
“అజంతా నగరం ఎంతో పురాతనమైనది. ఇది క్రీస్తుపూర్వం రెండవ శతాబ్దం నుంచి ఉన్నది. బౌద్దమ్ అవలంబించిన సాధువుల ప్రార్ధనా స్థలమిది. ఈ నగరం సుమారు ఎనిమిదవ శతాబ్దంలో అదృశ్యమైనది. తిరిగి 1890వ సంవత్సరంలో ఒక ఆంగ్లేయుడు పులివేటకొచ్చి దారి తప్పి ఈ నగరాన్ని కనుగొన్నాడు. అప్పటి నుండి ఆర్కియాలజీ శాఖ ఎంతో జాగ్రత్తగా ఈ ప్రాంతాన్ని పరిరక్షిస్తోంది. అజంతా గుహాలన్నీ అధ్భుతమైన చిత్రాలతో నిండి ఉంటాయి. కనుక ఈ గుహాలలో ఫ్లాష్ కెమెరాలు వాడుట నిషేధించబడినది. అజంతా గుహలు సుమారు మూడు కిలోమీటర్ల మేర విస్తరించబడినవి. అయితే ఈనాటికి సైతం సారి అయిన దారి లేకుండా ఉన్న గుహలు కొన్ని ఉన్నవి. ఈ గుహాలన్నిటిలోనూ బుద్దుని విశిష్టతను చూపే చిత్రాలు, శిల్పాలు అనేకం.”

గైడ్ కధ చెప్పాక అసంధర్భ ప్రేలాపనలాగా ప్రేమలేఖల పోటీ పెడితే, “మన మధ్య దూరం ప్రేమను తరిగింపలేక రెట్టింపై, నిన్ను చేరలేనంత దూరం నన్ను ఇంకా ఏడిపిస్తోంది. ప్రతి నీటిబొట్టులో నీవే, ప్రతి కన్నీటి బొట్టూ నీకోసమే, ప్రతి ఆలోచనా నీదే,నీ లేని నేను నేనుగా ఉండలేను” అంటూ రాసి ఒకమ్మాయి గుండెలు పిండేసింది. ఇంతలో మరో అబ్బాయి “same as our lover boy” అంటూ నవ్వులు పూయిస్తే, మరో అమ్మాయి “I would like to spend most of life with you” అంటూ ఉద్యోగ ధరఖాస్తు ఒకటి పడేసింది. అమ్మో బోలెడు పక్కదారి పట్టేసాం, ఇక రహదారికి వచ్చేసి ముందుకు పోతే

కొండ కింద నుంచి పైకెక్కాక అధ్భుత ప్రకృతి వీక్షణం. ఒక్కసారి నయగారా జలపాతాలు గుర్తుకొచ్చాయి. రెంటికీ లంకె ఎలా అంటే, నయగారా మరియు అజంతా రెండూ ఉండేది “గుర్రపు నాడా” ఆకారంలో. ఒక క్షణం అలా నయాగారా జలపాతాన్ని అజంతాలో ఊహించి అజంతా గుహాలవైపు అడుగేసా.

కొండలు కదా అని షూస్ వేసుకొస్తే ప్రతీ గుహ ఒక గుడి కావడంతో, ప్రతి గుహ వద్దా షూస్ తీస్తూ ఉండడం, మళ్ళీ పరుగులు పెట్టడం, ఈ యాత్రలో పిడకల వేట.

మొత్తం సుమారు 30గుహలు, సమయాభావం వల్ల (అంటే సమయంతో వచ్చే భావం కాదు) నేను చూసినవి 15. ప్రతి గుహలో నా ప్రియ మిత్రం చీకటి జడలు విరబోసుకుని నాట్యం చేస్తోంది. పెయింటింగ్స్ ఇప్పటికే పాడయిపోయాయి, ఇక సూర్యరశ్మి గానీ, శక్తివంతమైన దీపాలు కానీ పెడితే ఎక్కువ రోజులు కాపాడలేమ్ అంటూ సెలవిచ్చాడు. చీకటి నాట్యాన్ని ఆపమని “కళ్ళను” పెద్దగా చేసి జాగ్రత్తగా ఒక్కో గోడనూ చూస్తూ పోతుంటే, గోడ పైన చూడండి అన్నాడు గైడు. పైనేముంటుంది, అని చూస్తే “సీలింగ్ పెయింటిగ్స్”. ఒక్కో మూలకు టార్చ్ వేస్తూ చూపిస్తూ వాటి వెనుక కధను చెప్పసాగాడు గైడు. వాటిని జాతక కధలంటారని అప్పుడే తెలుసుకున్నాను. సీలింగ్ పెయింటింగ్స్ అనగానే యూరప్ లోని చర్చిలవైపు మనసు పోయింది. అవన్నీ చాలా వరకు 14, 15 శతాబ్దాలలో కట్టినవి. అవీ అధ్భుతాలే, అయితే అగ్రతాంబూలం అజంతాకే ఇవ్వాలి. ఏనాడో గీసిన చిత్రాలు , అడవిలో మునిగిపోయి వేయి సంవత్సరాల తరువాత సైతం అదే అందం అందించగలగడం నిజంగా అధ్భుతమే.

“అడవి మంచంపై చెట్ల దుప్పటి కింద నీ వేయేళ్ళ నిద్ర తరువాత నిన్ను చూసి మురిసింది ప్రపంచం. భారతదేశ చరిత్రను సగర్వంగా చెప్పే సాక్ష్యం నీవు.”

ఇహ తిరిగి వచ్చేప్పుడు ఏదో తెలియని ఆస్థి నాతో తీసుకు వస్తున్నా అన్న భావన, అందమైన ప్రకృతి కౌగలింత నుంచి వెలికి వస్తున్న విరహ వేదన. ప్రకృతి అంటే గుర్తుకొచ్చింది, ప్రేమలేఖల పోటీలో
“Sun awaits for us to get together, Breezes blaze around us to get together, Green showers back to us to get together,
What are you waiting for, my love? When this nature itself wishes to get us together.” అంటూ ప్రకృతి చుట్టూ ప్రేమను రాసాడో అబ్బాయి. మరో ప్రేమలేఖ మరోసారి, రోడ్డు ఎల్లోరా వైపు పిలుస్తోంది, కానీ సూరీడుకు వేరే ఏదో ఆలోచన ఉండి మమ్మల్నొదిలి పడమటి తీరాన్ని చేరాడు.

రాత్రికి కాంప్ ఫైర్ మామూలే, నేను డాన్స్ చేసే ప్రయత్నం చేయడం, చివరికి స్టేజ్ మీద ఒక్కడినీ ఇద్దరు డాన్సర్ల మధ్య మిగలడం వెరైటీ.... చేతులు ఊపడమే డాన్సయితే నేను కూడా డాన్స్ చేసానోచ్.

(ఎల్లోరా అందాలు తరువాతి భాగంలో)

నదీ హృదయ పయనం

2010-10-18T08:02:00.001+05:30

నా హృదయం నది, దాని గమనం నా జీవనం
సాగరమేదని వెతుకుతూ సాగే గమనం
సాగరాన అంతర్వాహినిగానైనా మసలాలనే కోరిక దానిది

కాలం సారధ్యంలో ముందుకే గమనం
నచ్చిన తీరాన నాట్యమాడనివ్వదు, నిమిషమైనా సేద లేదు
ముద్దాడిన ప్రతి తీరంలో మరపు రాని జాడలు
ఆ జాడలు మరో తీరంలో కనిపిస్తే,
తనను పిలుస్తున్న తీరానికి పయనమవ్వనివ్వని విధిసారధ్యం

ఆ మరపురాని జాడల కోసం కాలభానుడి హవనకిరణానికి సమిధయై
గగనానికేగి,పవనం తోడుతో తనను పిలిచే తీరానికేగి
జలమై భువనానికేగి నదిలో కలిసి అనంతమయ్యే ఆరాటం

ఖలేజా సమీక్ష

2010-10-09T10:43:00.002+05:30

నిరాశపరిచిన త్రివిక్రమ్ అనే కన్నా ప్రయత్నించి ఓడిన త్రివిక్రమ్ అనడం సబబు.

మనిషిలో దేవుడున్నాడని నమ్మే గ్రామాన్ని రక్షించే కధా నాయకుడు. ఆ ప్రయత్నంలో తనలోనూ దేవుడున్నాడని, మనసారా నమ్మి ఆచరిస్తే అది జరిగి తీరుతుందని, ప్రకృతి సహకరిస్తుందని తెలుసుకునే ప్రయాణం ఈ సినిమా...

అయితే ఇంత మంచి కాన్సెప్ట్ ఎంచుకుని "ఖలేజా" అనే ఒక వ్యాపారాత్మక టైటిల్ , అదే సమయంలో దైవత్వం అనే కాన్సెప్ట్ మరుగున పడిపోయి కేవలం నాలుగు పోరాటాల, ఆరు పాటలుగా సినిమా మిగలడం వెలితిగా అనిపిస్తుంది.

షఫి, రావు రమేష్, మహేష్ ల చుట్టూ తిరగాల్సిన కధ కేవలం 40 నిమిషాలకే పరిమతమవ్వడం, టైంపాస్ కామెడీ సీన్లు చాలానే ఉండడం, కధకు సంబంధం లేకపోవడం, చూసినందుకు బుర్ర తిరగడం

అయితే త్రివిక్రమ్ చాలా చోట్ల ఆకట్టుకున్నాడు

1. ఓపెనింగ్ సీన్ డైలాగ్స్ (అయితే ఈ సీన్ కి బహుశా మగధీర ప్రేరణ కావచ్చు)

(.... ఎవడు తాకితే రక్తం బొట్టవుతుందో .... )

2. ఒక పేదకుటుంబం కోసం డబ్బు వదులుకోవటం , బహుశా దైవత్వం అనే పాయింట్ బలంగా ఉండాలనేమో ఈ సీన్ చుట్టూ ఫస్ట్ హాఫ్ మొత్తం నడిపారు

3. ఇంటర్వల్ ముందు పంచభూతాలు ఏకమయ్యే సీన్

4. సదా శివ పాట (మిగతా పాటల్ గురించి ఎంత తక్కువ మాట్లాడితే అంత మంచిది)

5. రావు రమేష్ చెప్పే డైలాగ్స్

6. ఫైట్స్ చిత్రీకరణ

7. షఫీ పాత్ర రూపకల్పన

ఆల్ కెమిష్ట్ నవలలో "ఆల్ కెమిష్ట్" శాస్త్రవేత్త, హీరో ఉంటారు. అయితే హీరోకి విద్యలేమీ తెలియవు, కానీ మనసుతో నమ్మిన దానిని చేస్తాడు. శాస్త్రవేత్త సందేహంతో జీవిస్తుంటాడు. అలా ఒక మామూలు మనిషి ఆల్ కెమిష్ట్ అవుతాడు.

ఈ సినిమా బహుశా దాని నుంచి ప్రేరణ పొంది ఉండవచ్చు. అయితే సినిమా చూసాక మహేష్ బదులు షఫీ ఆల్కెమిష్ట్ అనిపిస్తే మీ తప్పు లేదు.

అదే సమయంలో మహేష్ ఇమేజ్ అనే ఊబిలో కూరుకుపోయి దైవత్వం అన్న కాన్సెప్ట్ పక్కకి పోవడం దగ్గరే త్రివిక్రమ్ ఓడిపోయాడు.

సింగిల్ లైన్ కామెంట్: " దేవుడు పక్కకి పోయి ఇమేజ్ డామినేట్ చేసింది "

అరవై ఏళ్ళ కాన్పు

2010-09-30T13:47:00.001+05:30

మామూలుగా కాన్పుకి తొమ్మిది నెలలు, కానీ ఈ కాన్పేందో అరవై యేళ్ళు పట్టింది, ఇంక కాన్పుకి కొన్ని గంటలే గడువుంది.
మగపిల్లాడు పుడితే చంపాలని అమ్మాయిలు, ఆడపిల్ల పుడితే నరకాలని అబ్బాయిలు ఆత్రంగా ఎదురుచూస్తున్నారని मेनेजरమన ప్రముఖ మీడియా అందించిన సమాచారం. అందుకని భాద్యత గుర్తించిన ఊరి సర్పంచి గారు ఊరు మొత్తం కాపలా కాయమని జనాలని పంపాడు. పంపే ముందు ఈ జనాలకి అప్పుడెప్పుడో ఆదర్శబాబా అందించిన సూక్తులు చెప్పి మరీ పంపాడు. మరీ గస్తీరాయుళ్ళు ఏమి చేస్తారో.
పనిలో పనిగా కబుర్లు మోసుకెళ్ళే పావురాయిపిట్టలనన్నింటిని పట్టేసి ఖైదులో పెట్టేసాడు. ఈ పావురాయిపిట్టలన్నీ కాన్పు వచ్చిన రోజులోపు ఖైదు నుంచి బయటకు విడుదల అవుతాయి. ఈ కాన్పు ఇంకో నెల కొనసాగితే పరిస్థితేమిటో!

ఇక, పనిలో పనిగా పక్క ఊరి రాణిగారి దగ్గర అప్పుడెప్పుడో పని చేసి కష్టాలు పడ్డవాళ్ళంతా కలిసి సరదాగా కలిసి ఆడుకుందామంటే సరే అని ఊళ్ళో ఓ మూల చోటిచ్చారు మన సర్పంచి గారు. ఇక్కడ కాన్పు గురించి మంతనాలలో ఉంటే, పక్కూరోళ్ళేమో వచ్చి ఊళ్ళో పాములున్నాయి, కుక్కలున్నాయి అంటే ఒళ్ళు మండదు. అందుకే సర్పంచి గారు అందరినీ రహస్య మంతనాలకు తీసుకుపోయి ఒప్పించారు. మొత్తానికి ఆటలు అనుకున్న సమయానికి జరగవచ్చు.

ఇంత మహత్తరమైన కాన్పు గురించి తెల్సుకుందామని ఊరంతా పనులు మానుకుని ఆసుపత్రి ముందుకొచ్చి కూర్చుంది. లోపల నొప్పులు ఎక్కువవుతున్నాయి. పుట్టేదెవరో! నాకైతే కవలలు పుట్టాలని, అక్క-తమ్ముడో లేక అన్న-చెల్లో పుట్టాలని ఉంది. హమ్మో అలా జరిగినా అక్క ముందు పుట్టిందని అబ్బాయిలు , అన్న ముందు పుడితే అమ్మాయిలూ అలగరూ!

దేవుడా నువ్వే నిర్ణయించు, కాన్పు సుఖవంతమయ్యేలా దీవించు

(చాలా రోజుల తరువాత ఏదో రాయలనిపించింది. రాజకీయ లేదా విమర్శ చేసే స్థాయికి పై అంశాల లోతు తెలియదు. కనుక ఏమైనా తప్పులుంటే మన్నించగలరు.)

అద్దం నవ్వింది

2010-08-07T20:24:00.012+05:30

కళ్ళు వర్షం కోసం ఎదురుచూస్తున్నాయి
ఆకసపు వర్షం కాదు, మానస వీణ కురిపించే వాన
ఆనందంగా దు:ఖాన్ని ఆస్వాదించే కోరిక
కలకలపరిస్తూ నవ్వు వినిపించింది,
వెనుదిరిగి చూస్తే శూన్యం... కళ్ళ వెనక బాధ కూడా శూన్యమయ్యింది

ఒడలు పవనం కోసం ఎదురు చూస్తోంది
మారుతంతో వచ్చే పవనం కాదు, మానస వృక్షం వీచే పవనం
నిస్వార్ధంగా విజయాన్ని ఆస్వాదించే కాంక్ష
గలగలా నవ్వు తెరతెరలుగా వచ్చింది,
ఎవరో తెలియదు మరి....పులకరిస్తున్న ఒడలు వాస్తవాన్ని గుర్తించింది

చేతులు అగ్నిని బంధించి ముందుకు దూకాలని ఎదురుచూస్తున్నాయి
హవనుడి అగ్ని కాదు, మానసమే హవిస్సుగా ఎగిసిన జ్వాల
క్రోధంతో పర్వతాన్నైనా డీ కొట్టే అంధత్వం
హెచ్చరికగా నవ్వు వినిపించింది
ఎవరిదా హెచ్చరిక....ఆవేశం ధైర్యంగా మారి కర్తవ్యాన్ని గుర్తించింది

కాళ్ళు ఆకసంలో విహరించాలని ఎదురుచూస్తున్నాయి
తలపైని ఆకసం కాదు, హృదయాకాసం
కోరికల గుర్రాల సవారీని ఆకాశమార్గానికి తీసుకెళ్ళే దురాశ
వెక్కిరిస్తూ నవ్వు వినిపించింది
ఏమా వెక్కిరింత, కోరికల గుర్రాలను భూమిపైనే ఆపమనేగా

శరీరం భూమిని ముద్దాడాలని చూస్తోంది
ఇది నిజమైన భూమే,
మరణంతో మానసానికి విముక్తినివ్వాలి
ఏ నవ్వూ వినిపించలేదు

ఆ నవ్వు వెతుకుతూ సాగాను, మరణాన్ని జయించా (?)
అడ్డంకులు వెతుకుతూ సాగితే ఒక అద్దం కనిపించింది
నవ్వుతున్నది మరెవరో కాదు, నా ప్రతిబింబమే... నా అంతరాత్మే

చీకటి - 2

2010-06-23T18:11:00.001+05:30

నిశ్శబ్దపు నీడలో నిదురపోయే ఆకుపై,
కనిపించని రేయిలో విహరించే గబ్బిలం రెక్కపై,
కనురెప్ప పానుపుపై స్వప్నంలో విహరించే కంటిపై,
మబ్బుల దుప్పటిపై చుక్కల అలంకారంపై
భువి నుంచి దివి వరకు, సంధ్య నుంచి సంధ్య వరకు
ఆనందంగా విహరిస్తోంది చీకటి

నిశ్శబ్దపు నీడను చీలుస్తూ, నిదురించే ఆకుపై మంచు జల్లుతూ
కనిపించే ఉదయాన్ని లాక్కొస్తూ, నిశాచార విహారానికి విశ్రాంతి చెపుతూ
కనురెప్పను కదిలిస్తూ, స్వప్నాన్ని కంటి వెనుక బందీ చేస్తూ
మబ్బుల దుప్పటిని కదిలిస్తూ, చుక్కలను దాచేస్తూ
భువిని దివి నుంచి వేరు చేస్తూ, మరో సంధ్యను తీసుకొస్తూ
దూసుకువచ్చింది కాంతి…

కాదు కాదు చీకటిపై దాడి చేసింది హఠాత్తుగా
కాంతిరేఖల పంటిగాట్లతో ఎర్రబడి మాయమయ్యింది చీకటి

ఏడ దాగిందో వెతికి చెప్పండి ఆ సుందర నిశీధి

బహుశా సుందరాంగుల కేశాలలోనో
లేక కనురెప్పల కదలికలలోనో
లేక కాంతి చిందించే నీడలోనో
దాగిందేమో!

మళ్ళీ వస్తుందిగా సంధ్య ముగియగానే కనుక్కుని చెప్తా

చీకటి

2010-06-19T00:05:00.001+05:30

“రాత్రి దేశపు” చక్రవర్తిలా “నిశ్శబ్దపు ఆసనాన్ని” అలంకరించింది చీకటి
లోకమంతటికీ తన భటులను పంపి అనంత అశ్వమేధాలు చేసింది
అశ్వమేధ హోమంలో వెలికి వచ్చిన సూర్యచుక్కను చేత పట్టి
రాజ్యమంతా “చుక్కల పందిరులు” వేయించి చల్లని “చంద్ర”సుమాలనందించింది
ప్రతీ క్షణం రాజ్యమంతా “స్వప్న గీతాలు” ఆలాపన చేయించింది

ఒకనాడు చుక్కలపందిరికి చిల్లులు పడ్డాయి
అవి కాంతిరేఖల పదునైన బాణాలు చేసిన గాయాలు
యజ్నాశ్వానికీ తగిలిందొక బాణం, గాయపడినా భారంగా సాగింది
ఎర్రబడింది చీకటి, ఉలిక్కిపడింది “రాత్రి దేశం”
ఊగిసలాడింది నిశ్శబ్దం , ఏమైంది సార్వభౌమం?
ఎందుకీ ధిక్కారం?

“రాత్రి” కోనల్లో దాగిన “శాంతి వజ్రాల” కోసమా ?
“నిశ్శబ్దపు ఆసనంలో” దాగిన “ప్రణయపు ముత్యాల” కోసమా ?
పందిరికింద రాలిన “చుక్కల” కోసమా ?