చేతి రాత...

 

  చేతి రాతతో మనిషి మానసిక మరియు శారీరక స్థితిని అంచనా వెయ్యచ్చట.
చిన్నప్పుడు చేతిరాతను చూసి వారి ముఖాన్ని అంచనా వేసేవాడిని.
గాంధీ తన ఆత్మకధలో సవివరంగా రాసారు, తను ఎప్పటికీ సిగ్గు పడేది తన చేతిరాత గురించి అని.
"ఆ విధ్యార్ధి రాత ముత్యాలు కూర్చినట్టు ఉంటుంది" - చిన్నప్పుడు చాలా సార్లు విన్న మాట. (నా గురించి కాదు)

నా వరకు నేనే నా చేతిరాతలో చాలా వర్షన్లు చూసాను.
తరగతి గదిలో మొదటి బెంచిలో కూర్చుని శ్రద్దగా వినేప్పుడు ఒకలా.
మొదటి బెంచిలోనే కూర్చుని లెక్చరర్ కనుచూపులోచి తప్పించుకుంటూ పదాలతో ఆటలు (వర్డుగేమ్సు) ఆడేప్పుడు ఒకలా..
మొదటిబెంచిలోనేకూర్చుని కునికిపాట్లు పడేప్పుడు ఒకలా...
పరీక్షల్లో ఎవరో తరుముతున్నట్టు మూడుగంటల పరీక్షను రెండు గంటల్లోపే రాసేప్పుడు ఒకలా....
ఇంటరు వరకు స్నేహితులకు బంధువులకు ఉత్తరాలు రాసేప్పుడు ఒకలా.....
అభినందన పూర్వక ఉత్తరాలు రాసేప్పుడు రంగురంగుల స్కెచ్చు పెన్నులతో ఒకలా......
"నాన్నా నా కవిత చదివవా" అంటూ నా రాతలను నాన్నకు చూపించేటప్పుడు ఒకలా.....
ఇక పుస్తకం మొదటి పేజీలో నా పేరు అందంగా రాసుకోవాలని ప్రయత్నించినప్పుడు మరొకలా.......
నా సంతకం చూసి మా కంపనీ హెచ్ ఆర్ "మళ్ళి సంతకం చేస్తావా. కొట్టేసినట్టున్నావు" అన్నప్పుడు మరోలా...
అబ్బో ఇంకా ఎన్ని రకాలుగా రాసేవాడినో నాకే గుర్తులేదు.
ఇలా నా చేతిరాతలోనే ఇన్ని రకాలు ఉన్నాయి అని తలుచుకుంటే, కాదు కాదు అవన్నీనీకు వచ్చిన కలలు అని అనిపిస్తుంటే ఒక్క నిమిషం కాలాన్ని వెనక్కి తిప్పి నా గమ్యాన్ని మార్చుకోవాలని ఉంది.
ఇప్పటి నా (నాలాంటి చాలా మంది సాఫ్టువేరు ఇంజినీరుల) పరిస్థితి నాలుగు ముక్కల్లో చెప్పలంటే కింద రాసినట్టుంటుంది.
" కలం స్థానంలో కీబోర్డు వచ్చింది.
పుస్తకం స్థానంలో కంప్యూటరొచ్చింది.
ప్రతీదీ సాఫ్టుకాపీలో పంపడం అలవాటయ్యింది.
హార్డుకాపీ ఆంటే కేవలం ప్రభుత్వకార్యాలయాల్లో అప్ప్లికేషన్లనే స్థాయి వచ్చింది. "

ఇది రాయటానికి ప్రేరణ, ఒకరి చేతిరాతను నేను గుర్తు పట్టకపోవడమే.. ఇంతా రాసాకా ఇక్కడ ఏదో తగ్గిందనిపిస్తోంది. ఆ నా చేతి రాత. అందుకే కింద స్కాన్ చేసిన కాపీ.
HandWriting

Telugu English Dictionary 0.3Beta

 

Releasing 0.3Beta of telugu english desktop dictionary on behalf of telugu bloggers day.

For screenshots and additional information visit www.miriyala.in

NOTE: Vista Issue, Program must be ran with admin rights

అమావాస్య నాటి వెన్నెల - 2

 

    ఆ అమావాస్య నాటి రాత్రి, నేను ఇక గీతే నా లోకమని నిర్ణయించుకున్నాను.
తరువాతి రోజు, ఉగాది మామూలుగానే తెల్లవారింది.
పొద్దున్నే లేచి ఇంటి ముందు వసారాలో పేపరు చదువుతున్నా నా వార్తాజ్నానం (వార్తాజ్నానం = వార్త + అజ్నానం) పెంచుకుందామని
గీత పూజ కోసమని ఇంటి ముందు పూచిన సన్నజాజి పూలు తెంపుతోంది.
ఇంతలో ఇంటి ముందో కారాగింది. కారులోనించి దిగిన వ్యక్తిని చూసి నా చేతిలో పేపరు, గీత చేతిలో పూలు నేల జారాయి.
వచ్చిన వ్యక్తి ఏమయిపోయిందోననుకున్న స్వప్న. గీత చేతజారిన పూలపై వయ్యరంగా నడచి వచ్చి మా ఇద్దరి వంక చూస్తూ
"ఎలా ఉన్నారు?" అంది. 
"బాగానే ఉన్నాము, నువ్వు ఎలా ఉన్నావు?" అన్నాను.
గీత ఇదంతా కలేమో అనుకుంటోంది ఇంకా, నెమ్మదిగా తేరుకొని "ఎక్కడనుంచి వస్తున్నావు? ఎలా ఉన్నావు? కొంచెం చిక్కినట్టున్నావు"
స్వప్న చిన్నగా నవ్వి "నేను చిక్కలేదు, నువ్వే ఒళ్ళు చేసావు. అప్పుడెంత అందంగా ఉండేదానివి"
నాలో ఆమె ఇన్నాళ్ళు ఎక్కడుందో అన్న ఆతృత పెరగసాగింది. ఇంక ఆపుకోలేక, నిన్నటి రాత్రి నిర్ణయాన్ని కాసేపు పక్క పెట్టి

"అవును ఇన్నాళ్ళు ఏమయిపోయావు, ఎంత ప్రయత్నించినా నీ ఆచూకీ దొరకలేదు"
ఆమెకు నా ప్రశ్నకు సమాధానం ఇవ్వడం ఇష్టం లేనట్టుంది, సూటిగా ఇప్పుడెందుకొచ్చిందో చెప్పేసింది "నా పెళ్ళికి మిమ్మల్ని పిలుద్దామని వచ్చాను"
"ఎవరితో నీ పెళ్ళి?"
"మనతోనే చదువుకున్నడు కదా అరవింద్ "
"...! " నాకు నోటమాట రావడం లేదు.
ఇంతలో గీత అందుకుని "అరవింద్ కూడా వచ్చాడా? "
"తను రాలేదు, నేనొక్కదాన్నే వచ్చాను"
"అయ్యో నిన్ను ఇలా వాకిట్లోనే నుంచుని మాట్లాడిస్తున్నా. లోపలికి రా" అంటూ స్వప్నను లోపలికి తీసుకెళ్ళింది గీత.

సన్నజాజి పూలు నన్ను వెక్కిరిస్తున్నట్టనిపించింది కాసేపు అక్కడే నుంచుండిపోయా...
స్వప్నను మర్చిపోదామని గత నాలుగేళ్ళుగా నేను పడ్డ భాధ నన్ను వెక్కిరిస్తున్నట్టనిపించింది.
సంవత్సరం ఎంత గొప్పగా మొదలయ్యిందో !!

ఎక్కడో కోయిల పాడుతోంది తియ్యగా, నాకు మాత్రం అది కాకి అరుపులా అనిపించింది.
అలా ఎంతసేపు అక్కడ నుంచున్నానో నాకే తెలియదు, ఇంతలో లోపలినుంచి గీత పిలిచింది.
భారంగా అడుగు ముందుకు వేసాను..

అమావాస్య నాటి వెన్నెల


    బయట ఎక్కడో మేఘఘర్జనకి నాకు మెలకువ వచ్చింది.
కిటికీలోంచి బయటకు చూస్తే చిమ్మ చీకటి,
అసలే అమావాస్య అందులోనూ ప్రభుత్వంవారి దయతో మా ఊరిలో వెలగని వీధి దీపాలు.
నాకు నిద్ర పట్టేలా లేదు, లేచి బయటకు వచ్చా.
ఏమీ కనిపించటం లేదు. కాసేపు అలా చీకటిలోనే ఉందామనిపించింది.
ఇంతలో లోపలినుంచి "ఏవండీ" అంటూ నా భార్య పిలిచింది. ఆమెకు కూడా నిద్ర పట్టడంలేదేమో!!
తను కూడా వచ్చింది, "లైటు వెయ్యమంటారా?"
"వద్దు, ఇలాగే బావుంది"
సరే, అంటూ నా భుజంపై తల వాల్చి కూర్చుంది.
తను ఏదో చెప్తోంది, నా మనస్సిక్కడ లేదు ఏదో ఆలోచిస్తున్నా, ఎక్కడో స్వప్నలోకంలో విహరిస్తున్నా.
"వింటున్నారా"
చెప్పు , స్వప్నా అందామని నోటివరకు వచ్చిన మాటను లోనికి తోసా. నా భార్య పేరు గీత కదా మరి.
"ఎప్పుడూ ఇంతే నేను చెప్పేది వినరు" అంటూ చిన్నగా కోప్పడింది
"వింటున్నాను లేవే"
"అయితే నేనేమి చెప్పానో చెప్పండి"
అవును, నిజమే. నా మనసంతా ఏదో అలజడి.
మనసులో స్వప్నను ప్రతిష్టించుకుని గీతతో బతుకుతున్నా.
తను చెప్పేది ఇంతవరకూ ఎప్పుడూ సరిగ్గా వినలేదు.
నేనెంత పట్టించుకోకపోయినా తనకు నేనంటే ఎంతో ప్రేమ.
నెమ్మదిగా "నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను" అన్నాను
"మనస్ఫూర్తిగా చెప్పండి, నా కోసం కాదు"
హమ్మయ్య మొత్తానికి అంశాన్ని భలే మార్చా. నాకు నేనే శభాష్ అనుకున్నా..
ఇంతలో తనే అంది మళ్ళీ, "స్వప్న గుర్తుకొచ్చిందా"
నావైపు నుండి మౌనమే సమాధానమయ్యింది.
ఇంతలో దూరంగా ఎక్కడో మళ్ళీ మేఘఘర్జన.
" వర్షమొచ్చేలా ఉంది " పైకే అన్నా...
"మెరుపులు అమావాస్యనాడు కూడా వెన్నెలను సృష్టిస్తున్నాయి, ఎంత బావుందో కదా"
ఒక్కసారిగా నా సమస్యకు సమాధానం లభించినట్లయ్యింది
మబ్బులు పౌర్ణమి నాడు కూడా అమావాస్యను సృష్టిస్తున్నాయనుకుంటూనే గడిపాను, అసలైన మబ్బులు నా కళ్ళకు పట్టాయని అవి ఈనాడు వర్షించబోతున్నాయని అర్ధమయ్యింది.
చీకటిలో నెమ్మదిగా గీతవైపు చూసా, నా స్వప్న ఎక్కడో లేదు ఇక్కడే గీతలోనే ఉంది అనిపించింది. 
నెమ్మదిగా తనతో అన్నా "నిన్ను ప్రేమిస్తున్నా" ఊహూ అన్నాననుకున్నా అంతే!
గొంతునుంచి మాట పెగలడం లేదు. ఒళ్ళంతా చల్లగా అవుతోంది, నా హృదయ స్పందన ఆగినట్టనిపించింది.
ధైర్యంగా గట్టిగా అరిచా "నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను" .
"నేను కూడా" అంది గీత
ఎక్కడో దూరంగా మరోసారి మేఘం ఘర్జించింది.
నెమ్మదిగా వర్షం మొదలయ్యింది.
ఇంటి ముందు సన్నజాజి మొగ్గలు నెమ్మదిగా వికసించసాగాయి. వాన నీటి జల్లుతో అవి పులకించసాగాయి.

ఆ రాత్రి నాకు అమావాస్యనాడు వెన్నెల కనిపించింది. ఇకపై కూడా కనిపిస్తుంది. నా స్వప్న గీతలో కనిపించినట్టు.

కలల రాకుమారి - కాల రక్కసి


కాలాన్ని జయించాలని ఉంది, నిన్ను కలిసే క్షణం కోసం.

కానీ ఈ కాలం ఉందే, ఇదో పెద్ద రక్కసి..
దీనికి ఒళ్ళంతా కళ్ళే, ప్రపంచమంతా సేవకులే.

నిన్ను కలిసే  ఆ క్షణాన్ని త్వరగా చేరడం కోసం
రక్కసితో సమరం చేసా.. సమానం కాలేకపోయా..
మరోసారి దాని చేతిలో ఓడిపోయా..

నా శక్తి చాలదని, దేవుని కోసం తపస్సు చేసా...
కాలాన్ని జయించాలంటే కాలాతీతం కావాలన్నాడు.
కాలాతీతం కావాలంటే, కాలాతీతమైనదాన్ని చేజిక్కించుకోవలన్నాడు.

మన ప్రేమ కన్నా కాలాతీతమేముంది?
మన ప్రేమను గెలవాలంటే,
నా పిచ్చి కానీ ప్రేమకు గెలుపోటములేమిటి!

నా కలలో ఉన్న నిన్ను కలిసిన క్షణమే
మన ప్రేమ గెలుస్తుందన్నాడు దేవుడు.

నిన్ను కలిసే క్షణం కోసం కాలాన్ని జయించాలనుకున్నా
నిన్ను కలిస్తేనే కాలాన్ని జయిస్తానన్నది ఆ దేవుని ఆనతి.

నిన్ను కలిసే ఆ క్షణం వరకూ నువ్వుండే కలలోనే బతకమంటావా.... 

గమనిక: కాల రక్కసి అన్న పదం వ్యాకరణ పరంగా తప్పు అయినప్పటికీ ప్రాస కోసం వాడాను.

Clipped.in now with Telugu blogs also

Check out the new blog aggregator clipped.in. Now contains telugu blogs too...
Pending update on the site, inclusion of voting scheme as for english blogs

మరో బ్లాగు ఆగ్రిగేటర్ (http://clipped.in)


ఇప్పటికే కూడలి, జల్లెడ మరియు కొత్తగా వచ్చిన తెలుగు రత్న ఉండగా మరోటి ఎందుకు అంటే.... సమాధానం ఉండక పోవచ్చు. కానీ సృజనాత్మకతకు అంతు లేదు కదా..
బీటా దశలో ఉన్న ఈ సైటు గురించి మీ సలహాలు చెప్పండి. http://clipped.in

తెలుగు ఇంగ్లీష్ నిఘంటువు

స్థానిక గణన యంత్రములో ఉపయోగించగల తెలుగు ఆంగ్లం నిఘంటువుని తయారు చెయ్యడమైనది.
ప్రస్థుతానికి ఇది కేవలం విండోస్ కి మాత్రమే ఉద్దేశించడమైనది. అయినప్పటికీ ఇది డాట్ నెట్ ఉపయోగించి తయారు చెయ్యడం వల్ల మోనో ఉపయోగించి లైనక్సులో కూడా ఉపయోగించవచ్చు. నేను ఇంకా లైనక్సులో చూడలేదు. కాబట్టి ఎవరైనా చూసి చెప్పగలరు.

ముందు కావాల్సిన పరికరాలు:

నిఘంటువు వివరాలు:
  • దిలీపు తయారు చేసిన ఆన్ లైన్ నిఘంటువు ఆధారంగా అభివృద్ది చెయ్యబడినది. (వివరాలకు http://groups.google.com/group/telugublog/browse_thread/thread/fe9dc71ec0b483f2 చూడగలరు )
  • వర్షను సంఖ్య 0.2 బీటా - దిగుమతి చేసుకోవలసిన లింకు http://www.miriyala.in/dl/TE2EN.zip?attredirects=0 
  • బ్రౌను దొర (దొరల కాలం పోయినా ఆ పిలుపు మారదు కదా హతోస్మి!!) తయారు చేసిన నిఘంటువు
  • తెలుగు నుంచి ఆంగ్లము అలాగే ఆంగ్లము నుంచి తెలుగు కూడా తర్జుమా చేయగలదు
విమర్శలు తెలుపుటకు నాకు ఎలక్ట్రానిక్ ఉత్తరం పంపగలరు

తెలిసిన తప్పులు : గురించి అన్న చోట బ్రౌను పేరు తప్పుగా ఉన్నది. కాబట్టి దీన్ని మళ్ళీ పంపవలదు.

ఇప్పటి నుంచి పదిహేను రోజుల పాటు అంటే నరక చతుర్ధశి వరకు వచ్చే విమర్శలను పరిగణలోకి తీసుకుని దీపావళి నాడు తరువాతి వర్షను విడుదల చెయ్యబడుతుంది. ఒక వేళ విమర్శలు రానిచో ఇదే వర్షను కొనసాగుతుంది.


స్క్రీను షాటులు కోసం కింద ఇచ్చిన లింకులు చూడండి

http://5676430411356704223-a-miriyala-in-s-sites.googlegroups.com/a/miriyala.in/home/Home/About.jpg?attredirects=
http://5676430411356704223-a-miriyala-in-s-sites.googlegroups.com/a/miriyala.in/home/Home/Telugu%20To%20English.jpg?attredirects=
http://5676430411356704223-a-miriyala-in-s-sites.googlegroups.com/a/miriyala.in/home/Home/English%20To%20Telugu.jpg?attredirects=

Telugu To English desktop dictionary

A desktop version of Telugu to English is created and can be downloaded at http://www.miriyala.in/dl/TE2EN0.1BEta.zip?attredirects=0.

Web version of the same is available here

System requirements: .Net 3.5

Send your valuable feedback via comments.

మారిన బ్లాగు చిరునామా...

   

    నా బ్లాగు చిరునామా http://mssbp.blogspot.com నుండి http://pradeepblog.miriyala.in  కి మారినది. మీలో ఎవరికైనా సొంత డొమైన్ ఉంటే ఉచితంగా వాడగల వెబ్ పరికరాలను http://blog.miriyala.in లో పొందు పరచపడబడమైనది.

స్వాతంత్ర దినోత్సవ సంబరాలు ... పాత జ్నాపకాలు

సుమారు పదిహేనేళ్ళ క్రితం, అంటే నేను బళ్ళో చదివేటప్పుడన్నమాట...
నిజంగా స్వతంత్రం అంటే ఏమిటో తెలియని వయసు, త్యాగం అనే మాటలోని ఆర్ద్రత తెలియని వయసు,
కులమతాల పట్టింపులు లేని స్వచ్చమైన వయసు. పోరాటమంటే ఏమిటొ తెలియని అమాయకత్వపు వయసు

అందరిలానే నాకు బడి అంటే ఒక రకమైన చిరాకు ఉండేది. కానీ బళ్ళో కూడా ఆడుకోవాలంటే కుదరదు కదా!!!
మరి ఎలా???
అదిగో అప్పుడు నాలాంటి వాళ్ళ కోసమే అన్నట్టు స్వతంత్ర దినం వచ్చింది, ఆగష్టు పదిహేను. బడి తెరిచిన అరవై రోజులకి.

ఎప్పుడూ లేనిది బళ్ళో ఆటల పోటీలన్నారు పాటలు పాడమన్నారు నృత్యం వస్తే నాట్యమాడమన్నారు. అలా పది రోజులు బడి కాస్తా ఆట స్థలమయ్యింది.
ఇక అప్పటి నుంచి స్వతంత్రం కోసం గాంధీ, సుభాష్ లాంటి వాళ్ళు ఎంతో కష్టపడ్డారు అని పుస్తకాలు చదివి తెలుసుకోసాగాను.
కలిసి ఉంటే కలదు సుఖం అని నిరూపించిన 1857 చేదు జ్నాపకాల గురించి తెలుసుకున్నాను.
ఇలా ప్రతీ ఏడాదీ ఏదో ఒక కొత్త విషయం తెలుసుకోవడం, ఆగష్టు పదిహేను ఇంటిలో పండగలా చేసుకోవడం అలవాటయ్యింది.
అలా కొన్నాళ్ళకు పైన చెప్పినవాటికి నిజమైన అర్ధాలు తెలిసాక, నాకు వచ్చిన సందేహాలు

  • మనకు స్వతంత్రం నిజంగానే వచ్చిందా?
  • స్వతంత్ర వీరుల త్యాగానికి నిజమైన విలువ ఇస్తున్నామా??
  • అవినీతి మన రక్తంలో భాగమా???





తొలి జర్మనీ ప్రయాణ విశేషాలు – 5

జర్మనీలో శాఖాహారుల కష్టాలు:

ఆ మాటకి వస్తే జర్మనీనే కాదు, భారత ఉపఖండం దాటి ఎటు వెళ్ళినా శాఖాహారుల కష్టాలకు ఆరంభం మాత్రమే ఉంటుంది అంతే ఉండదు.
వంట వస్తే సరే కాలం గడపచ్చు కానీ వివిధ ప్రాంతాలు సందర్శించాలనుకుంటేనే...
బయట ఏ రెష్టారెంటుకి వెళ్ళినా శాఖాహారం కావాలంటే చెప్పే లిష్టు కొంచెం చిన్నగానే ఉంటుంది, ఎంత చిన్నగా అంటే మన సినిమాలలో కధానాయికలు (???) వేసుకొనే డ్రస్సంత.
మన అదృష్టం బాగుంటే ఆంగ్లం తెలిసినవారు వెయిటర్స్ అవుతారు లేదంటే పగలే చుక్కలు.
ఇంక ఆ లిష్టులో ఉండే ఆహార పదార్ధాలు

  • వంటిని తగ్గించుకోవటానికి తినే పచ్చి కూరగాయలు (ఇండియాలో పొరపాటున కూడా తినని మెనూ ఐటమ్ ఇది)
  • వంటిలో కొవ్వు పెంచే పోమోస్ (బంగాళా దుంపని సన్నగా పొడుగ్గా తరిగి చేసిన చిప్సు)
  • క్రిమిసంహారకాలుగా పిలవబడే కోలాలు

అందుకే జర్మనీలో ఎక్కడికి వెళ్ళాలన్నా శాఖాహారులు పచ్చి కూరగాయలు తినడానికి ముందే సిద్దమవ్వాలి. అదృష్టం బాగుంటే చక్కగా పిజ్జాలు దొరకవచ్చు.
ఇహ సూపర్ మార్కెట్లు పర్లేదు, చక్కగా కూరగాయలు దొరుకుతాయి.
భారతీయ షాపులు ఉండే పెద్ద నగరాల గురుంచి కాదు నేను చెప్పేది, జర్మనీలోని చిన్న పల్లెటూర్ల గురుంచి.
జర్మన్ల అభివృద్ది:

అప్పుడెప్పుడో ఫీనిక్స్ పక్షి గురుంచి ఒక రష్యన్ అనువాద పుస్తకంలో చదివాను, జర్మనీ వెళ్ళాకా దాన్ని చూసాను. జర్మనీ దేశమే ఒక ఫీనిక్స్ పక్షి.
పల్లెటూర్లంటే గుర్తుకు వచ్చింది. అది ఎంత చిన్న ఊరైనా సరే, సామాన్యుడు బతకడానికి ఎలాంటి ఇబ్బంది ఉండదు.
చక్కగా చదివనంతవరకు నాణ్యమైన ఉచిత విద్య (MS చేసే భారతీయులకు కూడా) , చక్కని రవాణా సదుపాయాలు, నడిచే వాళ్ళకు మరియు సైకిలుపై వెళ్ళేవారికి ప్రత్యేకమైన రహదారి. (పేరుకు అగ్ర రాజ్యమైన అమెరికాలో రవాణా సదుపాయాలను నిర్లక్ష్యం చేసినట్టు ఏ దేశమూ చేసి ఉండదు, చేయకూడదు. వీరు వాడే కార్లలో సగం తగ్గినా బోలెడు ఇంధనం ఆదా మరియు కాలుష్యం కూడా తగ్గుతుంది)
ఇప్పుడు ఇండియాలో ఇంటర్ చదివే వాడు కూడా నాకు బైకోబైకు అని గోలపెడతాడు కానీ జర్మనీలో ఆఫీస్ కి కూడా తొలి ద్విచక్రవాహనమైన సైకిలుపై వచ్చే వారు చాలా మంది ఉన్నారు.
ఎందుకో నాకు చాలా విషయాలలో అమెరికా కన్నా జర్మనీనే నచ్చింది. భారతదేశం కన్నా కాదు.

తిరుగు ప్రయాణం:
విరహం కన్నా తియ్యని మరియు భాధాకరమైన అనుభూతి ఏమీ ఉండదేమో. నాకప్పుడప్పుడనిపిస్తూంటుంది, "మనుషులను దూరం చేసి మనసులని దగ్గర చేసే విరహమే ప్రపంచానికవసరం" అని.
తిరిగి ఇండియాకి తిరిగివెళ్ళే రోజు దగ్గరపడే కొద్దీ చిన్నప్పుడు వేసవి సెలవుల కోసం ఎదురు చూసిన రోజులు గుర్తుకు వచ్చాయి. మళ్ళీ ఇంకో నెలలో వస్తా మిత్రమా అంటూ జర్మనీకి వీడుకోలు చెప్పి బయలుదేరాము. (మళ్ళీ నలభై రోజులకి జర్మనీకి వెళ్ళాము) ఇక జర్మనీ వెళ్ళేటప్పుడు విమాన ప్రయాణానుభవాన్ని గుర్తుంచుకుని నా మొబైల్ లో పాటలు పూర్తిగా లోడ్ చేసా. కానీ ఫ్రాంక్ ఫర్ట్ లో ఎదురుచూసే సమయంలో అనుకోకుండా "The Alchemist" అనే పుస్తకం కొన్నా. పుస్తకం తెరిస్తే నిద్ర పోతానేమో అనుకున్నా, కానీ నాకు విమాన ప్రయాణంలో చక్కని తోడు ఇచ్చింది ఆ పుస్తకమే. విమానం ఎక్కినప్పుడు మొదలు పెడితే దిగేసరికి పూర్తయ్యింది. ఇంకొన్ని పుటలు ఉంటే బాగుండు అనిపించింది. కాబట్టి విమాన ప్రయాణంలో బోరు కొట్టకూడదనుకుంటే పక్క వాడితో సుత్తైనా కొట్టాలి లేదా మంచి మజానిచ్చే పుస్తకమో చదవాలి. ఈ రెండు కుదరకపోతే కుంభకర్ణుడిలా నిద్ర పోవాలి. (ఇలా నిద్ర పోవాలంటే నాలా దేవుడి చేత ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు నిద్రపోయే వరం పొందని వారు, ప్రయాణానికి ముందు ఒక వారం పాటు నిద్రను తగ్గించాలి).

(నా తొలి జర్మనీ ప్రయాణ విశేషాలు సమాప్తం, విదేశాలకు వెళ్ళివచ్చాక ఇండియాలో పడే పాట్లు తరవాతి జాబులో)






తొలి జర్మనీ ప్రయాణ విశేషాలు – 4

2007 దీపావళి జర్మనీలో:
2006 దీపావళి, ఒక స్నేహితురాలికి దీపావళి శుభాకాంక్షలు చెపుదామని ఫోన్ చేసా, “హాయ, దీపావళి శుభాకాంక్షలు”
”నీకు కూడా” “సాయంత్రానికి దివాళి సామాగ్రి సిద్దమా” “లేదు, నాకు దీపావళి జరుపుకోవడం ఇష్టం ఉండదు”
”ఎందుకలా??”
”ఆ మందుగుండు సామాగ్రి శివకాశిలో ఎవరు తయారు చేస్తారో తెలుసా, చిన్న పిల్లలు. ఒక వేళ తయారు చేసేటప్పుడు ప్రమాదమేదైనా జరిగితే పిల్లల భవిష్యత్తు ఏమిటి”
”!!!” (ఇంక నేనేమి చెపుతా)
కృష్ణుని భోదతో అర్జునుడు నిర్వేదాన్ని వదిలేసినట్టు, అలా నేను ఆ సంవత్సరం దీపావళి జరుపుకోలేదు. ఇంక తరువాయి దీపావళి (2007) రానే వచ్చింది. ఈ దీపావళికి నేను జర్మనీలో ఉన్నా, అంటే పిల్లలు తయారు చేసే మందుగుండు సామాగ్రి ఎలాగూ దొరకదు. అంటే నా దీపావళికి తయారీదారుల నుంచి ఎలాంటి అడ్డూ లేదు. కానీ ఇంకో రెండు అడ్డంకులు
· ఉష్ణోగ్రత, అక్షరాలా సున్నా డిగ్రీలు. ప్రత్యేక వస్త్రధారణ లేకుండా అడుగు తీసి అడుగు వెయ్యడమే కష్టం ఇంక బయటకు వెళ్ళి మతాబులు, కాకరపువ్వొత్తులు కాల్చడమా!!!
· Nuisance, అవును నిజమే విన్నది నిజమే భారతదేశంలో రహదారి మీద సైతం క్రికెట్ ఆడుకోవచ్చు. కానీ జర్మనీలో ఇంటి బయట మతాబులు కాల్చినా పక్కింటివాళ్ళు మనకి విలన్లయ్యే అవకాశం ఉందే.
ఇందులో మొదటి దాన్ని ఎలాగూ మనం నియంత్రించలేము. ఇక చేతిలో ఉన్నది రెండో అడ్డంకి. అందుకే రెండోదాన్ని జయించి మొదటి అడ్డంకి చేతిలో ఓడిపోవడానికి నిశ్చయించుకున్నాం. (మొత్తం సుమారు పది మంది మరియు ఒక భారతీయ కుటుంబం ఉన్నాము అప్పటికి) సాదారణంగా రాత్రి ఏడింటికే అమ్మ నాన్న పెట్టిన తీపి తిని బాణాసంచా మొదలుపెట్టే వాళ్ళం కాస్తా దాన్ని రాత్రి తొమ్మిది తరువాతకి వాయిదా వేసాము. మళ్ళీ ఒంటి మీదకు రెండు కిలోల బరువు మోపి బయటకు వచ్చాము సున్నా నుంచి తగ్గిపోతున్న వాతావరణం లోనికి. సాధారణంగా గంట సేపైనా జరిపే బాణాసంచాను ఐదు నిమిషాలలో ముగించి లోపలికి పరుగుపెట్టాము. పిండి వంటల స్థానంలో పిజ్జాలు చేరాయి హిందూ దేవాలయం స్థానంలో చర్చి చేరింది కానీ పండగ స్ఫూర్తి మాత్రం నిలువెత్తు తారాజువ్వలా ఎగిసింది. మొత్తానికి దేవునికి క్షమాపణ చెప్పకుండానే పండుగ రోజు పని చేసి పండుగ చేసుకున్నాం.
జర్మన్ల “చెత్త” పద్దతులు:
చెత్త పద్దతులు అంటే పనికి రాని పద్దతులు అని కాదు, చెత్త సేకరించే పద్దతులు అని. అప్పుడెప్పుడో మాజీ రాష్ట్రపతి అబ్దుల్ కలాం గారి పేరు మీద వచ్చిన ఒక power point లో ఆయన ఎప్పుడో చెప్పారు. భారతదేశంలో ఉన్నంత సేపూ గుర్తు రాని నియమాలు పరాయిదేశం వెళ్ళగానే ఎలా గుర్తుకు వస్తున్నాయి. ఇంకా, జనాలకు సందేశమిచ్చే పేరుతో ఫక్తు వ్యాపార చిత్రాలు తీసే శంకర్ తన అపరిచితుడు చిత్రంలో ఒక సన్నివేశం పెట్టారు. ఒకడు రోడ్డు మీద ఉమ్మి వేస్తుంటే నాయకుడు దాన్ని ఒక ఫాలితీన్ కవర్ లో వేసి దాన్ని చెత్త బుట్టలో వెయ్యమంటాడు. (అపరిచితుడు చూసిన వాళ్ళకు ఈ సన్నివేశం గుర్తు ఉండే ఉంటుంది) చిన్నప్పుడు బడిలో చెప్పారు, పెద్దయ్యాక కళాశాలలో చెప్పారు, ఎక్కడ పని చేస్తున్నామో అక్కడా చెప్పారు “పర్యావరణాన్ని శుభ్రంగా ఉంచండి” అని. భారతదేశంలో ఏ మూలకి వెళ్ళినా వీదికి ఒకటో లేక రెండు వీదులకు ఒకటో కనిపిస్తాయి. ఏంటో తెలుసా “చెత్త బుట్టలు”. కానీ బద్దకం ముందు పుట్టి తరువాత మనం పుట్టాము. అందుకే చెత్త బుట్టలో చేరవలసిన చెత్త మురుగు కాలువలలో చేరి పరిసరాలను నాశనం చేస్తోంది. దీనికి మిగతా దేశాలు ఏ పద్దతి అవలింబిస్తాయో తెలియదు కానీ, జర్మన్ల పద్దతి నాకు బాగా నచ్చింది. ప్రతీ ఇంటిలోనూ నాలుగు చెత్త బుట్టలు పెట్టుకోవాలి.
· మొదటిది, మిగిలిపోయిన ఆహార పదార్ధాల కోసం
· రెండవది, చిత్తు కాగితాల కోసం
· మూడవది, ప్లాస్టిక్ సంభందిత చెత్త కోసం
· నాలుగవది, పైన వేటి కిందకూ రానీ చెత్త కోసం
వారానికి ఒకసారి చెత్తను తీసుకువెళ్ళేవారు వస్తారు. వారు వచ్చే ముందు రోజు ప్రతీ ఇంటికి సంభందించిన చెత్త బుట్టలను రోడ్డు పక్క పెట్టాలి. (ఈ చెత్త బుట్టలు చక్రాలతో ప్రత్యేకంగా తయారు చేయబడినవి). చెత్త ముందే విభజన జరిగిపోవడం వల్ల recycling చెయ్యడం కూడా సులభం అవుతుంది.
అలాంటి దేశంలో మూడు నెలలు ఉండి వచ్చాక నాకు ఎందుకో రోడ్డు మీద వెయ్యాలనిపించడం లేదు. రోడ్డు మీద చెత్త వెయ్యబోతే అబ్దుల్ కలాం కళ్ళ ముందు కనిపిస్తున్నారు. ఏదైతేనేమి బడి, కళాశాల, ఆఫీస్ నేర్పనిది జర్మనీ నేర్పింది.
ఈ చెత్త సేకరణలో అమెరికన్లు కూడా వెనకబడే ఉన్నారనిపిస్తోంది నాకు అమెరికా వచ్చాక (పదిహేను రోజుల క్రితం వచ్చాను). అమెరికాలో ఒకటే చెత్త బుట్ట.
(వచ్చే జాబులో జర్మనీలో శాఖాహారుల కష్టాలు మరియు తిరుగు ప్రయాణ విశేషాలు)

తొలి జర్మనీ ప్రయాణ విశేషాలు – 3

(అక్టోబరు 2007 నుంచి డిసెంబరు 2007 నెలాఖరు వరకు జరిగిన విశేషాలు)

క్రైస్తవుల గురుంచి తెలుసుకున్న కొత్త విషయం:
(ఇందులో నా కల్పన ఏమీ లేదు ఒక మిత్రురాలు చెప్పిన సంగతి మాత్రమే)

"హిందువులకు సంవత్సరానికి ఎన్ని పండగలు?" ఆకాశంలో నక్షత్రాలెన్ని అన్నంత కష్టమైన ప్రశ్న ఇది, ఆ ప్రశ్న నాకు ఒక జర్మన్ ఉద్యోగ సహచరి నుండి వచ్చింది. ఏమి చెప్పాలో అర్ధం కాలేదు ఒక్క నిమిషం, వెంటనే తేరుకుని "నెలలో ఎంతలేదన్నా ఒక పది పండగలు" అన్నా, (ఒక్కసారి పంచాగమో లేక తెలుగు కాలెండరో ముందు వేసుకుని కూర్చోండి మీరు కూడా నిజమేనంటారు).
"అంటే నువ్వు పండగ రోజు కూడా ఇక్కడ పని చేస్తున్నావు"
"అంతే కదా మరి"
"అది పాపం కాదా?"
"పండగ రోజు పని మానమని ఏ దేవుడూ చెప్పడు కదా"
"బాప్తిజంలో పండగ రోజు పని చేస్తే చర్చికి వెళ్ళి దేవునికి క్షమాపణ చెప్పాలి"
"!!!!!" (పండుగకు ఎంత విలువిస్తున్నారబ్బా అనిపించింది మదిలో)
(కాసేపు నిశ్శబ్దం, కాసేపటికి తనే)
"దగ్గరలో మీకు ఏ పండగ ఉంది?"
"దీపావళి, దీపాల పండగ...... " అంటూ మొదలుపెట్టి దీపావళి గురుంచి వివరించా
(నిజానికి దీపావళి మన దేశంలో ఇంచుమించు అన్ని మతాలవారు జరుపుకుంటారు, నా దృష్టిలో అది జాతీయ పండగలలో ఒకటి)
అలా ఆ అంకం ముగిసింది, క్రైస్తవం గురుంచి కొత్త విషయం తెలిసింది.
(ఆ విషయం నిజమో కాదో నాకు తెలియదు, క్రైస్తవం తెలిసిన మిత్రులెవరైనా సందేహం తీరిస్తే సంతోషం)

క్రిష్టమస్ పండగ ముందు జర్మనీ (లేదా మరే ఇతర onsite అయినా) లో ఉన్న భారతీయులు చెయ్యవలసిన పనులు:

క్రిష్టమస్ అనగానే ఒక మూడు రోజులు వరసగా సెలవలు వస్తాయి కనుక తిండి సామాగ్రి ముందే కొనుక్కోవాలన్నమాట, లేదంటే కింద రాసినట్టు పండగ బాధితులవుతారు
శనివారం సాయంత్రం డిసెంబరు 23, 2007, (మామూలు శనివారం ఐతే షాప్స్ ఉంటాయి కానీ అది క్రిష్టమస్ ముందు శనివారం కావడంతో దురదృష్టం పలకరించిదన్న మాట) వండటానికి రూములో బియ్యం లేదు, కూరలు లేవు నిజానికి అప్పటి వరకు రూములో సరుకులు అయిపోతున్న సంగతి అప్పటివరకు తెలియదు. ఇంక, దాన్యం కోసం ఎలుక పిల్ల వెతికినట్టు రూములో ఏమైనా ఉన్నాయా అని వెతుకులాట ప్రారంభించాము. మా ప్రయత్నం ఫలించి మా రూము ఓనరు (మేమున్నది గెస్టు హౌస్ కాబట్టి వంట పాత్రలు, పడకలు తదితరములు వాళ్ళే అందిస్తారు) ఎప్పుడో మా కోసం ఉంచిన కేకు పిండి కనిపించింది. ఆహా రెండు రోజులు గడిపెయ్యచ్చు అనుకున్నాం. కేకు తయారీ రాదు కనుక దానితో చపాతీ చేసాం మొదట, అప్పడాల కన్నా ఘోరంగా వచ్చాయి. అయినా ఆకలిరాముని గోల తట్టుకోలేక అవే తిన్నాము. ఇంక ఆదివారం ఎలా???
మా రూమ్ ఓనరుకి జోహార్లు, క్రిష్టమస్ కాబట్టి అని ఒక బుట్ట నిండా పళ్ళు కేకులు తెచ్చి పెట్టాడు మాకు
భలే మంచి క్రిష్టమస్ పసందైన క్రిష్టమస్ అనుకుంటూ ఆనందంగా కడుపు నింపుకున్నాం, ఎలాగూ తర్వాతి రోజు సెలవు కాదు కనుక (ఆ సోమవారం కూడా సెలవైతే ఆకలి కష్టాలు పూర్తిగా కనిపించేవి)

మంచులో నడుక:

ఈ దారావాహిక మొదటి భాగంలో చెప్పాను కదా మా ఆఫీసుకి వెళ్ళడానికి రెండు కిలోమీటర్లు నడవాలి అని ( మా కోనేరు లక్ష్మయ్య కళాశలకు రోజుకు మూడు కిలోమీటర్లు నడిచేవాళ్ళం). అప్పుడు చదువు కోసం, ఇప్పుడు పని కోసం
ఎండలో నడవడం సులభం, చలిలో కాదు అని కొన్ని రోజుల్లోనే అర్ధమయ్యింది.
పైనుంచి 35 నుంచి 45 డిగ్రీల మలమలా మాడే ఎండలో నడిస్తే మన వంటిలో నీరు మాత్రమే చెమట రూపంలో పోతుంది, ఇంకా కొవ్వు బాగా ఉంటే అది కూడా కరగవచ్చు.
కానీ -5 నుంచి 5 డిగ్రీల మద్య ఉష్ణోగ్రతలో నడవాలంటే, బోలెడు సరంజామా కావాలి, తలకు కోతిటోపి, ఒంటికి పాత సిన్మాలలో విలన్ల తరహా పొడుగాటి తోలుకోటు, చేతులు కాపాడుకోవటానికి ఆపరేషన్ చెయ్యబోయే ముందు వేసుకొనేట్టు గ్లవ్స్
ఇన్ని వేసుకొనే సరికి బరువు అమాంతం రెండు మూడు కిలోలు పెరుగుతుంది. చలికి శ్వాస తీసుకోవటమే కష్టమవుతూ ఉంటుంటే ఇంక నడక ఎలా సాగుతుంది.
దీనికి తోడు కార్యాలయ పని వేళలు ఎనిమిది నుండి ఆరు (ఐదే ఐనా ఇంకా ఎక్కువ సేపు ఉండవలసి వచ్చేది) కావడంతో నడిచే సమయంలో(7:30ఉదయం మరియు 6:00సాయంత్రం) చలి ఎక్కువ ఉంటుంది
ఇంక, అలాంటి సమయంలో పై నుంచి దేవుడు మంచు రూపంలో ఆశీర్వదిస్తే!!! అది దీవెన కాదు శాపం అనిపిస్తుంది.

(వచ్చే జాబులో జర్మనీలో దీపావళి సంబరాలు, జర్మన "చెత్త" పద్దతులు [చెత్త పద్దతులు అంటే పనికి రాని పద్దతులు అని కాదు, చెత్త సేకరించే పద్దతులు అని] , శాఖాహారుల కష్టాలు మరియు తిరుగు ప్రయాణ విశేషాలు)

తొలి జర్మనీ ప్రయాణ విశేషాలు – 2

"మాతృభాష మధురం, మరి పరాయి భాష? ఘాటుగానా లేక కమ్మగానా ఉండేది?" కమ్మగానే ఉండాలని కోరుకుందాం.
ఇప్పుడు ఈ వాక్యం ఎందుకు చెప్పానంటే, నా German laptop గురించిన ఉపోద్ఘాతం గురుంచి. నాకు ఎప్పటి నుంచో ఉన్న కోరికలలో ఉన్న ఒకానొక కోరిక laptop ఒకటి కొనడం, కానీ భారతదేశంలో ఉన్నంతసేపు నా దగ్గర డబ్బులు లేకపోయె,
ఇక Germany లో అడుగు పెట్టిన తర్వాత జీతం రూపంలో డబ్బులు మన ఖాతాలో చేరాయి, మనసులో ఎప్పటి నుంచో ఉన్న కోరిక రెక్కలు తొడిగి ఎగరసాగింది. ఇంక కొనాల్సిందే అని నిర్ణయం తీసుకుని షాప్ కి వెళ్ళాము.
ఇక్కడ ఒక సంగతి చెప్పాలి, Germany లో అడుగు పెట్టిన మొదటి వారం పెరుగు కొందామని super market కి వెళ్ళాము, అక్కడ అన్నీ German భాషలోనే రాసి ఉన్నాయి (తమిళనాట అన్నీ తమిళంలోనే ఉండేడట్టు అన్నమాట). ఎవరినీ అడిగినా German తప్ప ఆంగ్లం తెలియదన్నారు. ఇంక ఒక అరగంట కుస్తీలు పట్టాక బొమ్మల ఆధారంగా ఒక డబ్బా తెచ్చాము, కానీ అది పెరుగు కాదు పాలు అని తెరిచాకా కానీ తెలియలేదు.

ఇప్పుడు వెళ్ళింది laptop కొనటానికి కాబట్టి ఆ సమస్య ఉండదనే ఆశతో వెళ్ళాము. కానీ జర్మన్ల మాతృభాషా మమకారం ఎలా ఉందంటే వాళ్ళకు పూర్తిగా వేరే keyboard layouts and software అనే ప్రపంచం ఉంది (నిజానికి యూరోపియన్ దేశాలన్నీ ఇంతే).
ఎలాగూ ఇంకో పది వారాలలో India వెళ్తావు, ఎందుకు కంగారు అని మెదడు చెప్తూనే ఉన్నా, మనసు వింటేనా మొత్తానికి కొనేసా, ఇంటికి తెచ్చి దాన్ని తెరిస్తే German windows "Willkommen" అంది.
నా windows ని నాకు కావల్సినట్టుగా మార్చుకుందామంటే అన్నీ నాకు అర్ధం కాని German లోనే ఉన్నాయి. ఇక అది browsing కి తప్ప ఎందుకూ పనికి రాకుండా తయారు అయ్యింది. ఇలా లాభం లేదని microsoft వారికి మెయిలు చేసా, ఆంగ్లంలోకి ఎలా మార్చాలి అని, వారు మాకు సంభందం లేదు, నువ్వు కొన్న తయారీదారుడిని అడుగు అని సమాధానం పంపారు. చేసేదేమీ లేక HP వారికి మెయిలు చేస్తే మీరు VISTA ultimate కొనుక్కోవాల్సిందే అని తేల్చిపారేశారు. ఇక German నేర్చుకోలేక, నా laptop ని నాకు కావల్సినట్టుగా వాడలేక ఇక ఇలా లాభం లేదని India లో అందరూ చేసే పనే నేను చెయ్యాల్సి వచ్చింది. అప్పుడెప్పుడొ నేను microsoft నుంచి దిగుమతి చేసుకున్న Vista English version ని install చేసా. మొత్తానికి ఒక సమస్య పరిష్కారమయ్యింది, కానీ మరో సమస్య మిగిలిపోయింది, అదే keyboard, నాకు ఎలాగూ keyboard ని చూడకుండా type చెయ్యడం అలవాటు కాబట్టి నా వరకు సమస్య లేకపోయింది, కానీ వేరే ఎవరైనా నా laptop ని వాడాల్సివస్తే!!! సరేలే అదేదో మయసభలాగ ఉంటుంది అని నన్ను సమాధాన పర్చుకుని నా laptop ని వాడటం మొదలు పెట్టాను (దీన్ని అమ్ముదామన్నా ఎవడూ కొనడు అన్న ఆలోచన చెయ్యలేదు, అమ్మో ఆలోచిస్తే ఇంకేమైనా ఉందా) . కానీ నా German laptop వల్ల కలిగిన ఉపయోగాలు, నాకు కూడా German భాషలో కొన్ని చిన్న చిన్న పదాలు తెలిసాయి. ఏది ఐతేనేమి, నా laptop వల్ల నాకు కళ్ళు మూసుకుని type చెయ్యడం అలవాటు అయ్యింది.

అదికార కేంద్రాల సమరం:

రాజు (manager) చెయ్యాల్సిన పని మంత్రే (tech lead) చేస్తానంటే, మంత్రి చెయ్యాల్సిన పని కూడా రాజు చేస్తానంటే ఆ రాజ్యం పరిస్థితి ఏంటి? ఖచ్చితంగా గందరగోళమే, రాజ్య సభలో సహాయ మంత్రులెవరికీ (engineers) ఏమి చెయ్యాలో అర్ధం కాదు. అలాంటి గందరగోళ పరిస్థితిలో ఎవరి పక్షాన నిలవాలి, తెలివి వైపు నిలవాలో అదికారం వైపు నిలవాలో తెలియని స్థితి. ఒకడేమో చెయ్యమంటాడు, ఇంకోడు ఎందుకు చేసావంటాడు. ఏమి చేస్తాం, అధికారం వైపు నిలుస్తూ తెలివికి చేయూతనివ్వడం తప్ప. (ఈ పది వారాలు ముగిసే సరికి, ఆ మంత్రి రాజీనామా చేసి వెల్లిపోయాడు, అది వేరే సంగతి)
ఒకరు నియమాలు పాటించమంటారు, ఒకరు ఫలితం చాలంటారు. కాబట్టి మనం చెయ్యాల్సిన పని ఏమంటే, మనం కూడా విప్లవకారులతో కలవడం లేదా జోడు గుర్రాల స్వారీ చెయ్యడం. చివరకు జోడు గుర్రాల స్వారీకే మొగ్గు చూపాము. అలా ఒకరిని నొప్పించక తానొవ్వక (అసలు పద్యం నాకు గుర్తు లేదు) పది వారాలు జర్మనీలో ఆనందించాము.

ఆకర్షణీయ నగరం పారిస్:

"మనిసన్నాక కూసింత కళా పోషణ కూడా ఉండాలి" అన్నారు కదా, ఆ స్కీములో పారిస్ వెళ్ళాము. పారిస్ అనగానే అంతకుముందే వెళ్ళిన మా బన్నీ మరియు సత్తి గారి సలహాలు విని ముందుగా "Tom Hanks నటించిన The Davinci Code" చిత్రరాజం చూసాను. చూసాక ఈ మ్యూజియం చూసి తీరవలసిందే అని గట్టిగా తీర్మానించుకుని మరీ బయలుదేరాను. పారిస్ అంటే అందరికీ వెంటనే గుర్తుకు వచ్చేది ఈఫిల్ టవర్. దాన్ని కట్టడానికి ప్రత్యేక కారణమంటూ ఏమీ లేకపోయినా దానికి ఉన్న ప్రత్యేక ఆకర్షణ అలాంటిది. అందుకే ఆ ఈఫిల్ టవర్ ని చూడగానే నాకు "నదీ తీరాన నగర మధ్యన గురి చూసి సంధించాడు మన్మధుడు తన బాణాన్ని" అనిపించింది (access origianl post here). కానీ నిజానికి ఈఫిల్ టవర్ కేవలం ఆ నగరానికి వచ్చే పర్యాటకులను ఆకర్షించటానికే కానీ పారిస్ లో చూడవలసిన విశేషాలు చాలా ఉన్నాయని, ఈఫిల్ టవర్ కోసం మూడు గంటలు వృధా చేయబోతున్నామని తెలియకనే పారిస్ నగారాన్నిశనివారం ఉదయానికి చేరాము. నగరం చూడటానికి మధ్యాహ్నం బయలుదేరాము. బయలుదేరి ఒపెరా ఇంటిని చూసి, ఈఫిల్ టవర్ వద్దకు చేరాము. ఈఫిల్ టవర్ కి మొత్తము రెండు అంతస్తులట, సరే అని పైకే ఎక్కాము. పైకి వెళ్ళాక దారి తప్పి మా ఊరి శివరాత్రి ఉత్సవాలకు వచ్చానా అని సందేహం వచ్చింది. సుమారు పది అడుగుల వెడల్పుతో ఉన్న ప్రదేశం అది. అంత చిన్న ప్రదేశంలో సుమారు రెండు వందల మంది ఆ ప్రదేశంలో తమ సాయంత్రాన్ని ఆనందించాలని ఆత్రుత పడుతున్నారు. ఇక కొత్తగా వచ్కిన వారికి నుంచునే స్థలం కూడా లేకుండా!!!. ఎలాగో కాసేపు ఉండి, ఇక ఉండలేక దిగి హోటలుకి వెళ్ళి నిద్రపోయాము.

ఆదివారం ఉదయాన్నే బయలుదేరి మ్యూజియంకి వెళ్ళాము (ప్రతీ నెలా మొదటి ఆదివారం మ్యూజియంకి ఉచితప్రవేశం). కానీ మాకు ఉన్నది కేవలం మూడు గంటలు, మూడు రోజులు పట్టే మ్యూజియాన్ని తెలుగు సినిమాని అరగంటలో చూసినట్టు చూద్దామని విఫల ప్రయత్నం చేసాము. కానీ కనీసం సగం కూడా చూడలేకపోయాము. అందుకే నాకు అనిపిస్తుంది "కాలమనే రక్కసిని ఓడించాలని ప్రయత్నించా చివరకు నేనే ఓడిపోయా" అని. కనీసం పారిస్ లో ఉన్న మ్యూజియముల కోసమైనా మరోసారి పారిస్ వెళ్ళాలి, కానీ ఎప్పుడు ఆ అదృష్టం!!!. అలా మా పారిస్ యాత్ర ముగిసింది.


మళ్ళీ వచ్చే జాబులో మరిన్ని విశేషాలు (మంచులో నడక...తిరుగు ప్రయాణ విశేషాలు)




తొలి జర్మనీ ప్రయాణ విశేషాలు – 1

"పనులు చేస్తుంటే పరిచయాలు అవే అవుతాయి" అని మన్మధుడులో త్రివిక్రముడు డైలాగ్ రాసినా ఇలాంటివి వెండితెరపైనే జరిగేది అని కొట్టిపారేసిన నాకు, కళ్ళు తెరిపించింది జర్మనీ ప్రయాణం.

సమయం రాత్రి ఎనిమిది గంటలు, ఇంకో నాలుగు గంటల్లో నా మొదటి విమాన ప్రయాణం.
సమాజాన్ని అభ్యుదయపరిచే పనులు ఏమీ చేయకపోయినా "మెరుగైన సమాజం కోసం" అని డప్పు కొట్టుకునే సదరు TV చానల్ వారు నగరంలో మానవ బాంబులు దిగారంటూ ఒక వార్తను తీసుకొచ్చారు. అలా ఒక గాంగ్ తో గాంగ్ లీడర్ లా బయలు దేరాల్సిన నేను (కనీసం ఎయిర్ పోర్ట్ వరకు) ఒంటరిగానే బయలుదేరాను.

సిన్మాలు చూసిచూసి ఎయిర్ పోర్ట్ అంటే ఒక అధ్బుత ప్రయాణశాలగాను, విమానమంటే సకల సౌకర్యాల వాహనంగా ఊహించుకున్న నాకు బేగంపేట ఎయిర్ పోర్ట్ మరియు సదరు లుఫ్తాన్సావారు కళ్ళు తెరిపించారు.
మా ఊరి రైల్వే స్టేషనే ఎయిర్ పోర్ట్ కన్నా నయమని (సందర్శకుల విషయంలో), మన RTC వారి డొక్కు బస్సుల ప్రయాణమే లుఫ్తాన్సా ఎకానమీ ప్రయాణం కన్నా నయమని తెలుసుకునే సరికే సమయం మించి పోయింది.

పన్నెండు కిలోమీటర్ల ఎత్తులో సైతం స్పీడ్ బ్రేకరులు ఉంటాయని (అదే మేఘాల తాకిడి అన్నమాట), ఎకానమీ విమాన ప్రయాణం అంటే సగటు భారతీయ గ్రామ రహదారిపై స్కూటరుపై వెళ్ళడంతో సమానమనీ తెలుసుకునేసరికి -50C బయటి ఉష్ణోగ్రతలో, తప్పించుకోలేనంత ఎత్తులో నిస్సహాయ స్థితిలోనికి నెట్టబడ్డాను. ఇక చేసేదేమి లేక ఇంకా మిగిలి ఉన్న 8 గంటల ప్రయాణాన్ని తలచుకుని నిద్రకు ఉపక్రమించాను. నిద్ర లేచే సరికి జర్మనీ వస్తుందన్న వెర్రి ఆశతో!!!.

దేవుడు నాకు ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు నిద్ర పోయే వరం ఇవ్వలేదన్న సంగతి ఒక అరగంటలోనే తెలిసిపోయింది. చేసేది లేక వెర్రి చూపులు చూస్తూ లుఫ్తాన్సా సమర్పించిన "Tararampam" అనే చిత్ర రాజం చూసాను యుద్దఖైదీ లాగ...

నిద్ర రాకపోతే పుస్తకం చదవమన్నారు, ఒక పుస్తకమైనా తెచ్చుకోలేదు అనుకుంటూ, నన్ను నేనే తిట్టుకుంటూ క్షణాలు లెక్కిస్తూ కూర్చున్నా..

నా నిరీక్షణ ఫలించింది, నా మొదటి మజిలీ వచ్చింది. ఒక గంట విరామం తర్వాత మరో విమానం ఎక్కి నా "final destination" ని చేర్చే రెండవ మజిలీకి చేరాను. ఈ సారి కేవలం గంట సేపే ప్రయాణం, హమ్మయ్య అనుకున్నానో లేదో, మా లగేజ్ రాలేదన్న సంగతి తెలిసింది...

ఎంత తిట్టుకున్నా తప్పదు కదా, లుఫ్తాన్సా వారికి ఫిర్యాదు చేస్తే, సాయంత్రానికి మీ అడ్రస్సుకు పంపుతాం అన్నారు. పోనిలే ఈ మాత్రం భరోసా ఇచ్చాడు అనుకుని ముచ్చటగా మూడవ మజిలీ ప్రారంభించాను. ఈసారి ట్రైన్ పై, యూరప్ ట్రైన్స్ అంటే, బుల్లెట్ ట్రైన్స్ అనుకుంటున్న నాకు, తక్కువ దూరాలకు అవి అందుబాటులో ఉండవని తెలిసిన తర్వాత ఒక చిన్న నిట్టూర్పు విడవడం తప్ప చేసేదేమీ లేక గాలి లోపలికి రాలేని ట్రైన్ ఎక్కి మొత్తానికి గమ్యాన్ని చేరాను.

ఒక రోజు విశ్రాంతి తర్వాత మా క్లయింటు వారి కార్యాలయమునకు చేరాము. మేమున్న ఇంటి నుంచి కార్యాలమునకు రెండు కిలోమీటర్లే అయినప్పటికీ, మా రూటులో బస్సులు లేక అప్పుడెప్పుడో కళాశాల రోజుల్లో వదిలేసిన నడకను ప్రారంభించాను. అయితే అయింది కానీ నా మంచికే అని సంతోషించాను.

కార్యాలమునకు చేరిన తర్వాత, మా onsite coordinator పులి ముందు జింక పిల్లను వదిలేసినట్టు, నన్ను మా మానేజరు దగ్గర వదిలేసి జారుకున్నాడు.

కనీసం నీ పేరేమిటి అని కూడా అడగకుంటా, రెండు డబ్బాలు చూపించి మీ గణన యంత్రాలు (అదే computer) సిద్దం చేసుకోండి అన్నాడు. సరేలే ఇంక చేసేదేముంది అని మా డబ్బాలు తెరిచి మొత్తం సిద్దం చేసుకున్నాం. (ఒక రకంగా మన పని మనమే చేసుకోవడం కూడా మంచిదే కదా) . అలా, మొదటి వారమంతా లాబ్ ని సిద్దం చేసుకోవడంతోనో లేక మా పని స్థలాన్ని తయారు చేసుకోవడంతోనో సరిపోయింది. ఒక రకంగా చెప్పాలంటే, ఇండియాలో వదిలేసిన ఒళ్ళు వంచటం అనే మంచి పని తిరిగి మొదలయ్యింది. కళాశాల రోజుల్లో నాలో ఉన్న శారీరక క్రమశిక్షణ తిరిగి వచ్చింది. కానీ చిరాకు మొదలయ్యింది, ఇందుకేనా IT Engineer హోదాలో!!! వచ్చింది అని. రెండు వారాల నిరీక్షణ తర్వాత నేను నా German laptop (సమయాన్ని వ్యర్ధం చేసే మంచి స్నేహితుడు) కొన్న తర్వాత నేను ఎందుకు వచ్చానో ఆ పని మొదలయ్యింది.

ఆఫీసులో ఇలాంటి విచిత్రమైన్ అనుభవాల మద్య, ఇంకో కొత్త అనుభవం వంట చెయ్యడం!!, అసలే శాఖాహారిని కావడంతో బయట తినే సౌకర్యమూ లేకపోయె L . అప్పటి వరకు వంట ఎలా చెయ్యాలో అమ్మ చేసేడప్పుడు చూడడమే అన్న అనుభవంతోనే, వంట గదిలో ప్రవేశించాను. (థియరీ మాత్రమే తెలుసు, ప్రయోగాలు చెయ్యలేదు..ప్రయోగాల పరమార్ధం ఇప్పటికి తెలిసింది, ఎంతైనా ప్రయోగాలు నా మీదే కదా!!). ఎలాగో కష్టాలు పడి మొత్తానికి వంటలు చెయ్యడం మొదలు పెట్టాను.

(మరో పది వారాలు... తరువాతి భాగంలో.. నా German laptop తో కష్టాలు, అధికార కేంద్రాల మద్య నలిగిపోవడం...ఆకర్షణీయమైన నగరం "పారిస్" విశేషాలు..మంచులో నడక..)