మారణ హోమం

చేయూతనివ్వక,
ఓదార్పునివ్వక,
సానుభూతి చూపక,
ఈ సమాజం ఏనాడో చచ్చింది

యమపాశం తగలక ముందే,
రుధిరప్రవాహం ఉండగానే,
మస్తిష్కం మథిస్తుండగానే,
శ్మశాన ప్రణయంలో మునిగిన సమాజం ఇది

రక్కస రాజుల అర్చనలో,
చితిమంటల హోమంలో,
కళేబరాల కౌగిట్లో,
మైమరిచిపోతున్న మృతసమాజం ఇది

ప్రళయంతో ప్రణయిస్తూ,
ప్రాణంతో కలహిస్తూ,
ప్రణవంతో విభేదిస్తూ,
భస్మమైపోతున్న అవివేక సమాజం ఇది

(కరోనా దాడిలో ఈనాడు జరుగుతున్న సంఘటనలు చూస్తుంటే బ్రతికున్న శవాల మధ్య చచ్చిన శవాలు ఉన్నట్టు అనిపిస్తోంది. 

బాధ్యతలు మరచిన ప్రభుత్వాలు, బద్ధకం నిండిన ఉద్యోగులు, అపోహల్లో మునిగిపోయిన ప్రజలు. ఈ సమాజం ఏనాడో చచ్చింది. అక్కడక్కడా ఒక్కో జీవకణం మిగిలింది అంతే)

నీవు లేక

నీవు లేక,

ఎన్ని రాత్రులు ఒంటరిగా గడిపానో, 

ఎన్ని పగల్లు నిస్తేజంగా ఉదయించాయో,  

ఎన్ని మాటలు శూన్యంలో కలిసిపోయాయో , 


నీవు లేక,

ఎన్ని భావాలు ఆచూకీ లేకుండా పోయాయో,

ఎన్ని క్షణాలు యుగాలై నిలిచాయో,

ఎన్ని శూన్యాలు నన్ను మింగేసాయో,


నీవు లేక,

ఎన్ని సార్లు నా ఆచూకీ అన్వేషణ చేసానో,

ఎన్ని సార్లు భారంగా యుగాల ఎడారి దాటానో,

ఎన్ని సార్లు నన్ను నేను శిక్షించుకున్నానో,


నీవు లేక,

ఎన్ని సార్లు నా అన్వేషణలు శూన్యాన్ని చూపాయో,

ఎన్ని సార్లు ఎడారి దారుల్లో హిమానదాలు కవ్వించాయో,

ఎన్ని సార్లు నా శిక్షల ఆకలి తీరలేదో!!


ఎవరు నీవు,

నీవు బందం అయితే నేను అనాధని,

నీవు జ్ఞానం అయితే నేను అజ్ఞానిని,

నీవు పరమాత్మ అయితే నేను జీవిని.

ఇక నేను లేను

 సముద్రమంత ప్రేమ
        వర్షమై నన్ను తడిపేస్తే 

ఎడారంత విరహం
        గ్రీష్మమై నన్ను కాల్చేస్తే 

కాలమంత ఎడబాటు
        క్షణమై నన్ను కమ్మేస్తే 

జీవితమంత వాస్తవం
        మాయలా నన్ను ముంచేస్తే

అమావాస్య చీకట్లో వెన్నెల


అమావాస్య చీకట్లో
వెన్నెల నా కోసం ఎదురుచూసి అలసిపోయింది
అమావాస్య చీకట్లో
నేను వెన్నెల కోసం వెతుకుతున్నాను

అమావాస్య జోలలో
వెన్నెల కలలు కంటోంది, ఆ కలల నిండా నేనే
అమావాస్య జోలలో
అలసిపోయిన నేను కలలు కంటున్నాను, నా కలలన్నీ వెన్నెలలోనే
 
నిరాశ గుప్పిట్లో
ఆశ ఎదురు చూస్తోంది ధీరుని కోసం
నిరాశ గుప్పిట్లో
ఆశ కోసం పోరాడుతున్నాను ధీరుడినై

గరళం

గరళాన్ని నేను
నా ఆకలి అనంతం
నా ఉపవాసం నిరంతరం

గరళాన్ని నేను
నా జననం మధనం
నా మరణం జీవనం

గరళాన్ని నేను
నా విస్తృతి అనంతం
నా స్వేచ్ఛ ప్రళయం

గరళాన్ని నేను
నా శక్తి అద్భుతం
నా సంకెళ్ళు ఘనం

గరళాన్ని నేను
నా మిత్రుడు హరుడు
నా శత్రువు హరుడు

నిన్నటి నేను - రేపటి నేను

నిన్నటి నేను ఒక ఆశ్చర్యం
రేపటి నేను ఒక విస్మయం

వెనుదిరిగి చూస్తే,
నిన్నటి నేను నేటి నాకు ఒక కొత్త పరిచయం
ముందుకెళ్ళి చూడబోతే,
రేపటి నేను నేటి నేను సృజించే విచిత్రం

చరిత్ర తవ్వితే,
నిన్నటి నేను అనేక భావాల భాండాగారం
చరిత్ర రాస్తుంటే,
రేపటి నేను నేటి నేను నిర్మిస్తున్న సౌధం

నేను ఎవరు అంటే,
నిన్నటి నా సమాధానం నేటి నేను
నేను ఎవరు అని అన్వేషిస్తే,
నేటి నా సమాధానం రేపటి నేను

కాలం ఆడే ఆటలో
నిత్యం మారే మనిషిగా
ఈ జీవన పయనం

------------
Me from yesterday is a surprise
Me from tomorrow, an amazement

Retrospecting self,
Me from yesterday is new introduction
Looking forward,
Tomorrow's Me is an invention by today's Me

Reading own history,
Yesterday's Me is a treasure of many feelings
Writing own history,
Tomorrow's Me is a Castle being built by today's Me

Who are you,
Response of Yesterday's Me is Today's Me
Searching for Me,
Response of Today's Me is Future Me

In the game played by time,
My journey is a man ever inventing self better and better

వైకుంఠపురం - ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ

ఎక్కడ మొదలు ఈ స్థితికి?
సహస్ర స్థితుల సమ్మేళనం ఇది
సహస్ర అస్తిత్వ నిమజ్జనం ఇది

దిక్కులు ఎన్నలేని  ప్రదేశం అది ,
ఎటు చూసిన తూరుపు రేఖలే
కోటి సూర్యప్రభలు ప్రజ్వలిస్తుంటే 
సహస్ర సూర్యులు పరిభ్రమణం చేస్తున్న మహాదిత్య లోకం అది

ఏ క్షణమో కొలవలేని కాలంలో,
కాలమే మాయాపాశంలో ఇరుక్కున్న కాలంలో,
జననమేదో మరణమేదో తెలియని చిద్విలాసం అది

ఈ ప్రదేశం, ఈ కాలం, ఈ స్థితి, 
ఇవి ఏ భావంతో తాదాత్మ్యత చెందుతాయో చెప్పలేని సమ్మోహనం

అనంతమై తాను హసిస్తుంటే, 
శూన్యం శూన్యంలో దాగింది

కిరణమై తాను ప్రకాశిస్తుంటే,
చీకటి చీకటిలో మిగిలింది 

ఎటు చూసినా తానే  అయి, 
అన్ని దిక్కులూ విస్తరించిన విశ్వరూపమది

"విశ్వం విష్ణుర్వషట్కారో భూతభవ్యభవత్ప్రభుః" 

ఏడు జన్మలు

ఏడు అడుగులు వేస్తే ఏడు జన్మలు
జీవితాంతం కలిసి నడిస్తే ఎన్ని జన్మలు?

మొదలెక్కడ ఏడు జన్మల లెక్కకి
తుది ఏది జన్మజన్మల బందానికి?

స్వరాల అడుగులు ఏడు దగ్గర ఆగిపోతే
అనంతరాగాల సృజన ఎక్కడిది?

అగ్ని సాక్షిగా రెండు మనసుల ఏడు జన్మల ఋణబందం
పరమాత్మ సాక్షిగా పరమాత్మతో ఎన్ని జన్మల ఋణబందం?

ఎదురుచూపు

తన నిద్ర ముగియక ముందే బతుకాట మొదలెట్టిన తండ్రి కోసం
తన మెలకువ ముగియక ముందే ముద్దాడే క్షణం కోసం
మలిసంధ్యలో ఉదయించే సూర్యుడి కోసం
ఒక పసివాని ఎదురుచూపు

తన నిద్ర ఎప్పుడు సుదీర్ఘమవుతుందో తెలియక,
తన వేకువలో చీకటి ఎప్పుడవుతుందా అని ఎదురుచూస్తూ
మలిసంధ్యలో ఉదయించే సూర్యుడి కోసం
ఒక ముదుసలి ఎదురుచూపు

తన రోదన వేదనలో ఆనందం వెతుకుతూ
తన రోదన మలిసంధ్యలో ఉదయించే బిడ్డడి కోసం
ఒక తల్లి ఎదురుచూపు
---
A kid waiting,
For a father who started his work before sleep was done
For a moment to kiss father before beginning of sleep
For a sun that rises at evening

A old person waiting,
For an unsure moment when sleep becomes long sleep
For a moment when day of life becomes night
For a sun that rises at evening

A mother waiting,
Searching for happiness in her pains
For rise of baby at end of her cries

---
Note: The second part is especially for old parents living far from their kids. Who usually only speak at end of day with each other.
For such parents, end of day is real sun rise.

నీవే

సుస్వప్నపు మధురానుభూతిలో నీవే
దుఃస్వప్నపు భీతిలోనూ నీవే

వెలుగు నడిచిన ప్రతిచోటా నీ అడుగుల నీడలే
చీకటి ఏలిన ప్రతీ కోనలో నీ అడుగుల వెలుగులే

సప్తస్వరాల కలయికలో నీ నవ్వుల సవ్వడులే
నిశ్శబ్దపు ముద్రలో నీ మౌన భాష్యాలే

----
In a good sleep's blissful mood, it is you
In a nightmare's dreadful mood, it is you

In every path the light walked, it is shadows of your walk
In every corner the dream ruled, it is lights of your walk

In fusion of musical tones, it is song of your laugh
In time of silence, it is speech of your silence