అర్జునుడి బాణాలు...

ప్రభాతమంతా నాదే సుప్రభాతనాదమూ నాదే

2011-11-27T11:46:00.001+05:30

జగతితోపని నాకేల,
ప్రభాతమంతా నాదే సుప్రభాతనాదమూ నాదే,
పసిపాపడునై నింగినంతా విహరిస్తా

అగ్నినిఆటబొమ్మలా నా అరచేత బంధించి
పెదవుల బంధించిన గాలితో అగ్నిపై స్వారీ చేస్తా
గాలీ అగ్నీ కలిసి కలవరపడుతుంటే
చిరుజల్లుల సంధ్యను రప్పిస్తా
చిరుజల్లుల గంగను నా శిశుజడలలో బంధించి
పసిపాపడునై చిన్నిచిన్ని పాదాలతో భూమంతా తాండవనాట్యం చేస్తూ
లేని రెక్కల తోడు తెచ్చుకుని మబ్బుల గుర్రాలపై ఎగురుతూ
ఉరుముల గెంతులతో తాండవిస్తూ జగమంతా నాదే అని చాటుతా
జల్లుల మధ్యలో గీసే హరివిల్లూ నాదే

వెన్నెలమెరుపులు నావే
చుక్కలను కలిపి గీసే మాంత్రిక దండమూ నాదే
నిశీధి నిశ్శబ్దాన్ని నా నిశ్వాస ఆశ్వాసాల నడుమ బందీని చేస్తా

ప్రపంచమంతానాదే
ప్రభాతమూ సంధ్యా సమయమూ అన్నీ నావే

చేతి గీతలు

2011-10-01T09:46:00.001+05:30

చేతి గీతలు నా భవిష్యత్తు చెప్తాయన్నారెవరో

హస్త రేఖలు బాగుంటే పట్టినదంతా బంగారమన్నారు మరెవరో

ఏమో అది నిజమో కాదో నాకు తెలీదు

నిజమేనా అని దేవుడినే అడిగా, చెప్పాడు అవి ఏమిటో

వెంటనే పరిగెత్తికెళ్లి అమ్మనడిగా నిజమేనా అని ?

అమ్మ నవ్వి తన చేతిలో రేఖలు చూపించింది.

దేవుడేమి చెప్పాడని జాతకనిపుణులు అడిగారు

నేను బిందువుగా అమ్మ కడుపులో చేరి

దాన్నించి ఎప్పుడు బయటకొద్దామా అని

కడుపు బంధిఖానా అనుకుని తన్నేవాడినట

తన్నిన ప్రతిసారీ దేవుడు నా అరచేతి మీద కొట్టేవాడట

ఆ దెబ్బలే ఇప్పుడు రేఖలుగా మిగిలాయట

బిందువై మొదలై బాంధవ్యాలు పెంచుకుని
అవి తిరిగి తెంచుకుని బూడిదిలా మారే వరకు
ఆ తొమ్మిది నెలలను గుర్తు పెట్టుకోమని ఇచ్చిన చేతి గీతలట

అవునేరీ ఆ జాతక నిపుణులు? బహుశా అమ్మ దగ్గరికెళ్ళారేమో?

ఎంత రాక్షసత్వం ?

2011-09-23T09:14:00.002+05:30

నాలో ఉత్తేజాన్ని నింపుదామని ప్రతీ క్షణం తానొస్తోంది
ఎంతో ఆవేశంగా ప్రతీ క్షణం తనను తరిమేస్తున్నా!
ఉత్తేజాన్ని అతి క్రూరంగా చంపేస్తున్నా

నా పుట్టుక నుంచీ తను ప్రయత్నిస్తూనే ఉంది,
నా క్రూరత్వానికి వీడ్కోలు తానే చెప్పి
చివరకు చావుపందిరి పై నాట్యమాడి పోతుంది

నిరాకారమై తనలో కలిసాక
నేను సైతం మరొకరిని ఉత్తేజితం చెయ్యడానికి ప్రయాణం మొదలుపెట్టా
నన్ను తరిమేస్తూ ఉన్నా లెక్క చెయ్యకుండా ప్రయత్నిస్తూనే ఉన్నా

చరిత్ర పుటల నుంచి నిద్ర లేచి తరిమే ఈ నిరాకారవాయువులెన్నో
ఆ శ్వాసల్లో మునిగి తేలి ఈ రాక్షసత్వాన్ని చంపాలి

ప్రతీ క్షణం ఉత్తేజభరితం, మరుక్షణం ఉల్లాసభరితం

---
It's been a really long time since I wrote something.... I hope I wokeup with enough inspiration today morning

మూగబోయిన ఆదిలక్ష్మిగారు

2011-09-18T11:05:00.000+05:30

ఆదిలక్ష్మి గారు మరియు వారి కుటుంబం, అమ్మఒడి బ్లాగు ద్వారా అందరికీ సుపరిచితులు. ఇప్పుడు వాఋ కుటుంబం శాశ్వతంగా ముక్కలయ్యింది.
వారి కుమార్తె చనిపోయిన విషాదాన్ని తట్టుకోలేక లెనిన్ గారు తుదిశ్వాస విడవగా, ఆదిలక్ష్మి గారి పరిస్తితి విషమంగా ఉందని తెలిసింది.

ఎంతో మందిని చైతన్యవంతులని చేసి ఇప్పుడు వీరే ధైర్యాన్ని కోల్పోవడం అత్యంత భాధాకరం.

ఆదిలక్ష్మి గారు త్వరగా కోలుకోవాలని ఈ బ్లాగు ద్వారా నా ఆకాంక్ష.

అద్దంలో కొత్తగా నేను

2011-06-02T21:04:00.000+05:30

అశాంతి కోటను బద్దలుకొట్టి
స్వప్నాల బాటను పరుగులు తీసి
ఆనందపు తోటను తెరచి
నన్ను నేను చూస్తే
అద్దంలో కొత్తగా నేను

జలధినై విహరిస్తూ
వాహినిలో అలనౌతూ
జలపాతమై ఎగసిపడుతూ
ముత్యమై వెలికివస్తూ
నాకు నేను కొత్తగా నేను

పరిణయం

2011-05-11T23:44:00.000+05:30

దూరమెంత కొత్త లోకానికి ? ఏడడుగులు
తలపై ముద్దులతో స్వాగతించేదేలా? తలంబ్రాలు రాల్చి
సాగరమధనం చేసేదెలా? నాలుగు చేతులు కలిపి
ఆశల నక్షత్రాన్ని కాంచేదెలా? కళ్ళుకళ్ళు కలిపి

Let’s support for Noble Cause

2011-04-08T16:22:00.000+05:30

Common guys, what are we doing? Egypt has shown us what unity can do. This is the time to show what we, the people of India can do if they decide. Let's support this 72 years old man and show some respect to his commitment and our country.

Every second 2 tweets on Tweeter; more than 1 lack people supporting from Facebook and other social networking sites. Are you one of them? Ask this question to yourself.

World cup is over now. So what? New World Cup has started. And I'm in being a proud Indian..

Civil society's battle against corruption acquired its sharpest edge ever on Tuesday as veteran social activist Anna Hazare began a fast unto death at the capital's landmark Jantar Mantar demanding greater public role in the Anti-Corruption Bill (Lokpal Bill), which has now been considered and put aside by successive regimes for the last 42 years.

Anna Hazare ignored several pleas of the government to defer his fast as he stood firm on his demand for a joint committee comprising government and civil society leaders to rework the current draft Lokpal Bill. He maintained that the current Bill covering only politicians was inadequate as politicians often colluded with officials to indulge in corruption.

Hazare wants the Lokpal's office to subsume the CVC so that both political leaders and officials come under its ambit as well as the judiciary. He also wants the Lokpal to have police powers — that is, to not just be a recommendatory body but an effective office that can file FIRs, chargesheet the accused and file cases. Hazare and other activists have been demanding for the Prime Minister's Office to come within the ambit of the Lokpal.

It appears that the 72-year-old activist's protest is taking the contours of a popular movement. Thousands of people, including students, teachers, artistes, retired government officers and activists, joined Anna at Jantar Mantar to lend him support. On the Net, support for Anna is already a viral movement. Unless the government concedes to the demand, this support is only likely to grow.

See how Lokpal Bill can curb the politicians,

Existing System	System Proposed by civil society
No politician or senior officer ever goes to jail despite huge evidence because Anti Corruption Branch (ACB) and CBI directly come under the government. Before starting investigation or initiating prosecution in any case, they have to take permission from the same bosses, against whom the case has to be investigated.	Lokpal at centre and Lokayukta at state level will be independent bodies. ACB and CBI will be merged into these bodies. They will have power to initiate investigations and prosecution against any officer or politician without needing anyone's permission. Investigation should be completed within 1 year and trial to get over in next 1 year. Within two years, the corrupt should go to jail.
No corrupt officer is dismissed from the job because Central Vigilance Commission, which is supposed to dismiss corrupt officers, is only an advisory body. Whenever it advises government to dismiss any senior corrupt officer, its advice is never implemented.	Lokpal and Lokayukta will have complete powers to order dismissal of a corrupt officer. CVC and all departmental vigilance will be merged into Lokpal and state vigilance will be merged into Lokayukta.
No action is taken against corrupt judges because permission is required from the Chief Justice of India to even register an FIR against corrupt judges.	Lokpal & Lokayukta shall have powers to investigate and prosecute any judge without needing anyone's permission.
Nowhere to go - People expose corruption but no action is taken on their complaints.	Lokpal & Lokayukta will have to enquire into and hear every complaint.
There is so much corruption within CBI and vigilance departments. Their functioning is so secret that it encourages corruption within these agencies.	All investigations in Lokpal & Lokayukta shall be transparent. After completion of investigation, all case records shall be open to public. Complaint against any staff of Lokpal & Lokayukta shall be enquired and punishment announced within two months.
Weak and corrupt people are appointed as heads of anti-corruption agencies.	Politicians will have absolutely no say in selections of Chairperson and members of Lokpal & Lokayukta. Selections will take place through a transparent and public participatory process.
Citizens face harassment in government offices. Sometimes they are forced to pay bribes. One can only complaint to senior officers. No action is taken on complaints because senior officers also get their cut.	Lokpal & Lokayukta will get public grievances resolved in time bound manner, impose a penalty of Rs 250 per day of delay to be deducted from the salary of guilty officer and award that amount as compensation to the aggrieved citizen.
Nothing in law to recover ill gotten wealth. A corrupt person can come out of jail and enjoy that money.	Loss caused to the government due to corruption will be recovered from all accused.
Small punishment for corruption- Punishment for corruption is minimum 6 months and maximum 7 years.	Enhanced punishment - The punishment would be minimum 5 years and maximum of life imprisonment.

Spread it like anything; our Nation needs us..please Contribute..

ఆ రోజు అర్దరాత్రి

2011-04-06T22:20:00.001+05:30

సమయం: అర్ధరాత్రి
పోలీస్ స్టేషన్ ముందు ఇరవై బైకులు గుండ్రంగా తిరుగుతున్నాయి. పోలీసులు నిశ్శబ్దంగా చేతులు కట్టుకుని చూస్తున్నారు. ట్రాఫిక్ పెరగడం గమనించి బైకు నడుపుతున్న వాళ్ళు దారి ఇచ్చారు, ఏదో అరుస్తున్నారు వాళ్ళంతా. పోలీసులు నిశ్శబ్దంగా చూస్తూ ట్రాఫిక్ ని ముందుకు పంపుతున్నారు.
ముందుకు వెళ్తే ఆ అర్దరాత్రి ఏదో జాతరలా పిల్లలు రోడ్డు పక్క ఎగురుతున్నారు. ఎవ్వరూ ఏమీ అనటం లేదు. ఇంకాస్త ముందుకు వెళ్తే మందుషాపులు మాత్రం దగ్గరుండి మూయిస్తున్నారు పోలీసులు.
మరింత ముందుకు వెళ్తే ఒక ముసలమ్మ చిరునవ్వులు నవ్వుతూ మానవడితో ఏదో చెప్తోంది.

ఏమయ్యింది ఆ రాత్రి ???
ఏమయ్యిందో అందరికీ తెలిసిందే అది. చిన్న పిల్లాడి నుంచి ముసలివాళ్ళవరకు అందరికీ పిచ్చి పెంచేసిన వరల్డ్ కప్ ఫైనల్ ఆ రాత్రి.

జాతి మొత్తం ఒక్కటి అయ్యింది అంటారు, ఆ రాత్రి చూశాను కళ్ళారా!
ఈ ఐకమత్యాన్ని దేశ సమగ్రతకు వాడగల నాయకుడున్నాడా ?

నాతో రండి

2011-02-21T08:21:00.001+05:30

నాతో రండి,

ప్రపంచంలోని రంగులన్నీ చూపుతా

సాగరమంత ఆనందాన్ని అద్దంలో చూపిస్తా

నీలితెరపై నక్షత్రాల చుక్కలు పెట్టి చిత్రాలు చూపిస్తా

నాతో రండి,

శిశిరం తరువాత వచ్చే వసంతంలో కోయిల ఎలా పాడుతుందో వినిపిస్తా

నడిరాత్రి ఆకాశంలోకి చూస్తూ ప్రపంచం నా సొంతమని ఎలుగెత్తి అరిపిస్తా

తొమ్మిదినెలల నుంచి ఆరడగుల నేల చేరేలోపు ఉన్న చిన్ని జీవితాన్ని

అరచేయంత జీవితం, ఆకాశమంత ప్రపంచం

నాతో రండి,

ఎడారి పొరల్లోంచి కూడా వాహిని పొంగి వస్తుందని,

జీవాన్ని తిరిగి ముద్దాడుతుందని,

అరచేయితో కూడా ఆకాశాన్ని కొలవచ్చని చూపిస్తా

నాతో రండి,

వర్షంలో తడుస్తూ సంతోషపు చినుకుల్లో తడవడమెలాగో నేర్పిస్తా

నిశ్శబ్దానికి కూడా నాట్యం చేస్తూ ప్రపంచాన్ని నివ్వెరపర్చవచ్చని చూపిస్తా

(ఆశ నిరాశల నడుమ ఉన్న అరచేయంత జీవితం, ఆనందంగా గడుపుదాం)

గోల్కొండ హైస్కూల్ సినిమా

2011-02-04T00:34:00.001+05:30

ఇది రివ్యూ కాదు. రివ్యూ అనుకుని ఓపెన్ చేసుంటే నా రేటింగ్ 4/5.
ఇది గోల్కొండ హైస్కూల్ సినిమా వేరే ఈ హీరో లేదా దర్శకుడు తీసుంటే ఎలా
ఉంటుందో ఊహించి రాసినది.
( ఇంతకన్నా చెత్తగా తీస్తారేమో అని నా భయం. )
1994 – క్రికెట్ కప్ ఫైనల్ మాచ్ (బ్లాంక్ స్క్రీన్ )
"నేను తొడ కొడితేనే బాల్ బౌండరీ దాటుతుందిరా, అలాంటిది నన్ను ముందు
పెట్టుకుని హిట్ వికెట్ అయ్యే సాహసం చేస్తావురా" (బాక్ గ్రౌండ్ లో
వాయిస్)
ప్రస్థుతం గోల్కొండ హైస్కూలు గోడపై "1994" పక్కన పిడుగు గుద్దు ఉంటుంది.
అది చూసి ప్రిన్సిపాల్ ఆలోచిస్తూ లోపలికెళ్తాడు. స్కూల్ ట్రస్టీ లోపల
ఎదురు చూస్తున్నాడు.
"ప్రిన్సిపాల్ గారు, మన స్కూల్ గ్రౌండ్ స్థానంలో అక్కడ ఒక కోచింగ్ సెంటర్ కడదాం."
"ట్రస్టీ గారు, ఆ స్థలంలో ఒకప్పుడు కత్తి యుద్దాలు చేశారు, ముష్టి
యుద్దాలు చేశారు, బులెట్లతో ఆడుకున్నారు, తొడ గొట్టి క్రికెట్ ఆడారు.
ఎందరో గొప్ప గొప్ప విద్యార్ధులు నడచిన ధర్మ క్షేత్రం అది. అలాంటి ధర్మ
క్షేత్రంలో మీరు ధనవ్యాపారం చేస్తారా?"
"ఎవడండీ అంత దమ్మున్న మగాడు ఇక్కడ. నేను ట్రస్టీ కన్నా ముందు
స్టువర్టుపురం కింగ్ ని. నన్ను ఎదిరించే అంత సైన్యం ఎవడు తయారు చేస్తాడు"
(మెరుపు మెరిసింది, సూర్యుడు ఎర్రబడ్డాడు. స్లో మోషన్ లో గ్రౌండ్ లోకి
అడుగుపెట్టాడు హీరో)
ట్రస్టీ ముందుకొచ్చి, "ఏరా, నా ఏరియాకొచ్చి మా ప్రిన్సిపాల్ కే వార్నింగ్
ఇస్తావా? గతం మరిచావా"
"అంత దమ్ముంటే మూడు నెలల్లో జరగబోయే క్రికెట్ పోటీల్లో గెలిచి చూపించు"
"సరే మూడు నెలలు, తొంబై రోజులు......... " (వాక్ప్రవాహం సాగిపోతోంది).
ట్రస్టీ నెమ్మదిగా జారుకున్నాడు.
హీరో దమ్ము చూసి ఫ్లాట్ అయిన సోషల్ టీచర్ హీరోతో గ్రౌండ్ లో ఓ పాట
మొదలెట్టింది, అదే సమయంలో అటు వచ్చిన ఇంగ్లీష్ టీచర్ పక్కనే డాన్స్ కట్టి
హీరోతో లవ్ లో పడింది.
సాయంత్రం నాలుగు గంటలు, స్కూల్ క్రికెట్ టీం అంతా వచ్చింది.
మొదటి రోజు అందరికీ తొడ గొట్టటంలో ప్రాక్టీస్, తొడ గొడితే బౌలింగ్
వస్తుంది అని చెప్పాడు
అలా రెండు వారాలు ఇలాగే చేయించేసరికి, అందరి తొడలు వాచీ పోయాయి.
కోపమొచ్చిన స్టూడెంట్స్ దమ్ముంటే మీరాడి చూపించండి అని చాలెంజ్ చేస్తారు.
హీరో ఒంటి చేత్తో పది వికెట్లూ తీసేసి, మాచ్ ని టై చేశాడు. (పది వికెట్లు
అవతలి టీం వి కావు, తన టీం వి)
దాంతో హీరో మంచి మనసు అర్ధం చేసుకున్నా స్టూడెంట్స్ తరువాత రోజు నుంచి
మాట్రిక్స్ యుద్దం నేర్చుకోవడం మొదలు పెట్టారు. ఈ శైలితో ఫీల్డింగ్
చెయ్యడం నేర్చుకుంటారు స్టూడెంట్స్.
ఒక రోజు స్కూలుకి పెద్ద గూండా వచ్చి స్టూడెంట్ చెల్లిని ఎత్తుకెళ్తాడు.
అది తెల్సిన హీరో వంద మందుపాతరల మధ్య నుంచి నడుచుకుంటూ వెళ్ళి ఆమెను
తీసుకొస్తాడు. అప్పుడు తెలుస్తుంది ఆమె స్వయానా తన చెల్లేనని, తను అనాధని
కాననీ. అయితే చిన్నప్పుడే తను చనిపోయినట్టుగా అనుకుంటున్న కుటుంబానికి
ఎలా దగ్గరవ్వాలో అర్ధం కాదు. హీరో తమ్ముడు వంక, చెల్లి వంక చూస్తుంటాడు.
ఇక్కడ ఇంటర్వల్ పడుతుంది
టోర్నమెంట్ షెడ్యూల్ వస్తుంది. షెడ్యూల్ చూసిన ఇంగ్లీష్ టీచర్ కప్
గెలిచినట్టు కల గని హీరోతో మంచుకొండల్లో చిన్న బట్టలేసుకుని
పాటేసుకుంటుంది.
హీరో టీం దూసుకుపోతుంది ఫైనల్ కి. మాచ్ కి ముందు రోజు ట్రస్టీ స్కూల్ గోడ
మీద పిడికిలి గుర్తు చూస్తాడు. మాచ్ మొదలయ్యే ముందు హీరో టీంతో " మీ కోచ్
చెప్పేవన్నీ అబద్దాలు, 1994 లో ఓడిపోయాడు. అందుకే ఆ గోడపై పిడికిలితో
గుద్దాడు. గెలవలేక గోడను బద్దలు కొట్టాడు. మీ హీరో పిరికి వాడు " అంటూ
చెప్తాడు.
వీళ్ళ దగ్గరికి వచ్చే ముందు హీరో తమ్ముడు, చెల్లిని (ఇంటర్వల్) రౌడీలతో
కిడ్నాప్ చేయిస్తాడు. హీరో అక్కడ ఫైట్ చేస్తుంటే ఇక్కడ టీం మనసు
మార్చేస్తాడు.
దానితో హీరో టీం బౌలింగులో భారీగా పరుగులు ఇస్తుంది. పైగా హీరో తమ్ముడు
కూడా లేకపోవడంతో పది మందితోనే ఆడాల్సి వస్తుంది.
ఇన్నింగ్స్ బ్రేక్ లో ప్రిన్సిపాల్ వచ్చి "అసలు మీ కోచ్ ఎవరో తెలుసా?
ఎవరు బ్యాట్ పట్టుకుంటే బంతి బౌండరీ అవతల ఉండేదో , ఎవరు బంతి పట్టుకుంటే
వికెట్లు కూలేవో , ఎవరి పక్కన వెళ్లాలంటే బంతి భయపడేదో ఆయనే,
అఖిలాంద్రదేశ క్రీడాకారుడాయన. ఆయన్ని మోసం చేసి హిట్ వికెట్ అయ్యి టీం ని
ఓడించాడు వాడు (అవతలి టీం కోచ్). ఆ కోపంతో ఆ రోజు వాడిని చంపబోతే అప్పటి
ప్రిన్సిపాల్ క్షమించమని కోరడంతో ఆ రోజు వదిలేశాడు.
........................ " (ఇంకో అరపేజీ డైలాగు చెప్తాడు)
హీరో తమ్ముడు లేకుండానే హీరో టీం బాటింగ్ మొదలయ్యింది. నెమ్మదిగా కొడుతూ
ఉంటారు. చివరి ఓవర్ మొదటి బంతికి 8వ వికెట్ పడుతుంది. ఇంకా 5 బంతుల్లో 30
పరుగులు చెయ్యాలి. అవతలి టీం గెలిచామని సంబరాలు చేస్తుంటారు. అప్పుడు
గాలరీని చీల్చుకుని ఓ సుమో వస్తుంది. ఆ సుమోలోంచి నలగని బట్టలతో హీరో
దిగుతాడు. పక్కనే రక్తపు మరకలతో హీరో తమ్ముడు దిగుతాడు. వెంటనే బాటు
పట్టుకుని గ్రౌండు కి వెళ్ళి ఐదు సిక్సులూ కొట్టేస్తాడు. హీరో వెళ్ళి
కప్పు తీసుకుంటాడు, పక్కన కెప్టెన్ నుంచుని ఫోటో దిగుతాడు.
దూరంగా పోలీసులు ట్రస్టీని తీసుకెల్తుంటారు.
ఇంగ్లీష్ టీచరు హీరోని గట్టిగా వాటేసుకుని ముద్దెడుతుంది. పక్కన శుభం
కార్డు పడుతుంది.

Campaign for Survival and Dignity

2011-02-03T13:56:00.001+05:30

On January 31st the Environment Ministry finally gave its long delayed decision on the POSCO
project. The brazen chicanery of this decision is already well known. It asks the Orissa governmen,t
already caught lying, to lie again, and promises a forest clearance in exchange; it imposes wonderfully
meaningless conditions, such as the craven request that the company "voluntarily sacrifice" water
which does not belong to it; and it violates the Forest Rights Act, the Forest Conservation Act and the
Environment Protection Act. All this is hardly surprising from a government that has shown time and
again that it cares a fig for the rights of people.

But the true message of this decision has nothing to do with the "environment" alone. It is quite simple:
when a government is faced with real democracy, when it confronts organised people's power, it will
brush aside law, constitution and environment to destroy it. POSCO, the government and the business
media all agreed on one point - how could they possibly accept that people themselves could decide on
the fate of a project? How could they tolerate the idea - now required by law - that the project could
not take forests and forest lands without the consent of the local community? Bring on the guns and the
numbers - 51,000 crores, etc. etc. - to justify brazen illegality. Never mind that an international study
exposed that this project will destroy far more livelihoods than it creates. Never mind that an official
enquiry committee said "such attempts, if allowed to succeed, will result in neither development nor
environmental protection, but merely in profiteering." Who needs to know the facts when bigger issues
are at stake. The key question that jarred our nation's "best minds" was - who are these people to say
we cannot take their resources? So what if the law is on their side?

Today land and forests are too important to be left to democracy and the rule of law. Even as the
resource grabbing proceeds apace, a great charade has been played out in the media between our
supposedly "green" Environment Minister and our supposedly "anti-green" industrialists, all of whom,
however, agree at the end: they must control the decisions, not the people. Even when they don't,
they will act like they do; thus, after six years of determined people's resistance to POSCO, the entire
media today talks as if the only opponent of POSCO in India was the Minister. January 31st exposed
this "debate" for what it always was: a farcical dance between Tweedledum and Tweedledee. On the
one side, a Ministry whose only consistent act has been to deny people's rights; on the other, a big
business class that knows only too well that the state is on its side (as a CII representative said, "We
know most clearances get through") but likes to deflect the debate away from the issues and on to
personalities.

After the Vedanta mining decision, we called it "a victory for the heroic struggle of the Dongaria Kondhs
and for the spirit of democracy; and a betrayal, because the government will not comply with its own
words." That betrayal has come true today. Whatever law, democracy and human rights exist in this
country are a reflection of the struggles of people. The "rule of law" is upheld by resistance, not by the
state. The same is true of environmental protection; it was people's resistance that stopped Vedanta
and it is people's resistance that will stop POSCO. At least now let us not hear of "green" Ministries and
caring policies; the mask has been torn off to show the face of pitiless greed underneath.

(Reshared from Campaign for Survival and Dignity <forestcampaignnews[at]gmail.com> via Kumar Varma, also know as Kcube Varma)

కడలి ఎడారి శిఖరం

2011-01-31T09:37:00.000+05:30

కష్టాల కడలిలో సుడిగుండాల మధ్యలో తెరచాప తెగిన నావలో పయనం చేస్తూ
కష్టాలను దూరం చేయమని దేవుణ్ణి ప్రార్ధిస్తే
కష్టాలను తాను తాగేసి, సుడిగుండాలను పాతి పెట్టి నావను మాయం చేసి
నిర్జీవపు ఎడారిలో నిలబెట్టాడు

ఉప్పరుచి కన్నీళ్లు కడలిలో తోడిచ్చి, కష్టాలను హృదయభావనగా చేసి
హృదయాన్ని బండబార్చి, ఆ బండల ఎడారిలో ఎండమావి కోసం వెతకమని శాసించిన
ఆ బండరాతికేం తెలుసు కడలికి ఎడారికీ పెద్ద తేడా లేదని

విజయశిఖరం చేర్చమని ప్రార్దిస్థే ఆరోహణలో సర్వం త్యజించమని చెప్పి
అవరోహణా మార్గంలో ఘనీభవించిన అనుభవాల రాళ్ళను పేర్చి
ఒంటరిగా పైనే ఉండమని శాసించాడు
శాసన ధిక్కారం చేయబోతే వాహినిగా లోకసంచారం చేయమన్నాడు

కష్టాలు ఆవిరైతే జీవం నిర్జీవం
ఎడారినైనా సస్యశ్యామలం చేయమని శాసనం
విజయ పయనంలో అనుభవ శిఖరం చేరమని ఆన
ఎన్నటికీ అర్ధం కాని దైవలీల

ఆకుపచ్చ మా ఊరు

2011-01-27T19:56:00.000+05:30

గోదావరి జిల్లాలు ఎంత పచ్చగా ఉంటాయో చెప్పుకుంటూ పోతే అది స్వీయ పొగడ్తే అవుతుంది. మా ఊరు అందంగా ఉంటుంది అనడం ప్రతీ ఒక్కడూ చేసే పనే. అదే పని మరోసారి నాకు చెయ్యాలనిపిస్తోంది.
అనిపించదా మరి, మొన్న మా ఊళ్ళో పళ్ళు కొని కవరిమ్మంటే ఒక నోటీసు చూపించి ఊరికి కొత్తా అని ఒక చూపేసాడు షాప్ వాడు. ఆ నోటీస్ ఏమనగా
"ప్లాస్టిక్ కవర్ల వాడకం నిషేధించుట జరిగినది, కనుక ఎవరి చేతి సంచులు వారే తెచ్చుకోవలెను."
ఇదే కనుక మరో నాలుగు సంవత్సరాలు కొనసాగిస్తే మరింత పచ్చగా తయారవ్వదూ గోదారి.

శృంగార దేవత

2010-12-27T22:51:00.001+05:30

చుట్టూ చీకటి ముసుగు కప్పుకుని రాత్రి వచ్చింది
నాపై మోజు పడ్డ ఆకాశంలో తారలన్నీ కలిసి నా వైపే కైపుగా చూస్తున్నాయి ప్రపంచం మొత్తం అసూయ పడేలా
చుక్కలను కలిపే ముగ్గులా తారల మధ్యన తెల్ల మబ్బులు
ఆ తారలన్నీ మబ్బులతో కలిపి బాణంగా చేసి నావైపు వదిలాడు మన్మధుడు
గాలిలో తేలుతున్న దూదిపింజలా మబ్బుల బాణం నావైపు దూసుకు వచ్చింది
మబ్బుల్లో దాగిన మత్తుమందు నా మీద జల్లి,
తారలన్నీ ఒంటినిండా పరుచుకుని నన్ను కౌగలించింది చల్ల గాలి
సుకుమారమైన ఆమె స్పర్శకు ఒళ్ళంతా ఒక్కసారిగా వెచ్చబడింది
చలిలో దాగిన వేడి నా ఒంటరితనాన్ని బూడిద చేసింది
ఆ గాలిలో దాగిన శృంగార దేవత, నా శరీరాన్ని నిలువెల్లా ఆక్రమించింది
కాలితో పెనవేసుకుని, ఛాతిపై పరుండి, భుజంపై తలవాల్చి
తనతో తెచ్చిన హిమాన్ని పన్నీరులా నాపై చిలకరించింది
ఏమీ మధ్యన రాలేనంతగా నేనూ గాలి పెనవేసుకున్నాం
ఉత్తరం నుంచి దక్షిణం వరకు తానే నాతో
తూర్పూ పడమరల మధ్యలో మేము
(బాల్కనీలో ఒక రాత్రి ఒంటరిగా నుంచున్నప్పుడు వచ్చిన తుంటరి ఆలోచన)

దృశ్యంలో అదృశ్యం

2010-11-25T11:06:00.000+05:30

కనుల ముందున్న దృశ్యంలో అదృశ్యంగా నీ రూపు
హిమంలా ఘనీభవించిన దృశ్యం
హవనమంటి నీ రూపం
హిమంలో హవనం వెతికే ప్రయాస
నీవున్న దృశ్యంలో తక్కినదంతా అదృశ్యం, అదేనేమో ఆ అన్వేషణ

జీవనవాహినిలో అంతర్వాహినిగా నీవు
ఉప్పెనలా ఎగసిపడే వాహిని
ఉప్పెనలన్నీ గుపిట మూసిన అంతర్వాహిని
ఉప్పెనలో ప్రశాంతతను వెతికే శోధన

అనంత సంగీతంలో నిశ్శబ్దంగా నీ రాగం
శిలనైనా కరిగించే సామవేద సంగీతం
శిలలా మదిలో నిలిచిన నీ నిశ్శబ్దం

నిశీధిలో ఉదయించే వేకువ నీవు
వేకువతో జత కట్టే నా లోకం నీవు

(ఎవరి గురించో, దేని గురించో తెలియదు ఈ భావం. కలలో అలలా నా మదిని తాకిన మొదటి వాక్యం "కనుల ముందున్న దృశ్యంలో అదృశ్యంగా నీ రూపు".. దాని కొనసాగింపే ఈ కవిత)

Yet...another day

2010-11-16T08:45:00.007+05:30

అవును మరో రోజు వచ్చేసింది.

ఏమి సాధించా ? బ్లాగులో రాతలు తగ్గాయి, కవితలు తగ్గాయి, ఆఖరికి నిఘంటువు కూడా తరువాతి వర్షన్ విడుదల చేయలేదు. మరేమి చేస్తున్నా?

ఈ బ్లాగు మొదలుపెట్టిన కొత్తలో ఒక చిన్న కామెడీ కష్టం రాసా సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజినీర్ జీవితం గురించి. ఈనాడు అదే పరిస్థితికి వృత్తం తిరిగి తీసుకొచ్చింది. ఆఖరుకు నా సన్నిహితుడు మనోహర్ పెళ్ళికి కూడా వెళ్ళలేని స్థితిలో నిలబెట్టింది.

ఇలా ఆలోచిస్తూ పోతే అంతు లేదు. ఆలోచనలను మళ్లిస్తూ బాల్కనీలో చంద్రున్ని చూస్తూ నుంచున్నా అర్ధరాత్రి.

ఎవరోనా భుజంపై వాలి విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న అనుభూతి, అరె ఏమిటిది ? ఎవరది ?

ఎవరా అందమైన భామ ?

నిరాకారమై నా చెంత చేరిన వనిత ఎవరు ?

చంద్రుడు అర్ధరూపుడై చిరునవ్వు చిందిస్తున్నాడు

మిగతా రూపం ఎక్కడంటే "నా ప్రేయసితో మబ్బుల్లో షికారు చేస్తున్నాగా "

మరి పున్నమి నాడు ఏమి చేస్తావయ్యా ;)

అందమైన ఆకాశం, అంతకన్నా అందమైన నిశీధి

ఆకాశమంత జీవితం, చంద్రుడంత హృదయం

వెలుతురునంతా దాచిన నిశీధి, ఆశిస్తే దక్కని విజయమేమి

ఇహ లోకం నుంచి అహో లోకంలోనికి–2

2010-11-01T19:51:00.001+05:30

పడమట మమ్మొదిలేసిన సూరీడు తూరుపు వైపు పరిగెట్టుకొచ్చి పదండి ఎల్లోరా అందాలు చూపిస్తా అంటూ తీసుకుపోయాడు.

ద్వాదశ జ్యోతిర్లింగాలలో చివరిదైన గురుష్నేశ్వర్ ఆలయ దర్శనంతో మొదలైంది ఎల్లోరా పయనం. ఆలయనిభంధన ప్రకారం పురుషులు చొక్కాలు ధరించకూడదంటే సిగ్గు పడ్డ అబ్బాయిలు, అమాయికంగా అవునా అన్న అమ్మాయిలు దర్శనసమయంలో మరో పిడకల వేట. తొలిసారిగా ఒక శివలింగాన్ని స్పర్శించి, లోకాన్నిమరచిపోయి, తనివితీరా ఒక అయిదు నిమిషాలు శివున్నే చూసి నెమ్మదిగా బయటకు నడిచాను. (ఈ క్షేత్ర కధ తరువాత చెప్పుకుందాం)

ఎల్లోరా గుహాలకు చేరుకున్నాక గైడ్ చెప్పిన విశేషాలు

“ఒక ప్రసిద్ద చరిత్రకారుడు ఎల్లోరా గురించి చెబుతూ,ఆలయాలు కూలిపోవచ్చు, భవనాలు శిధిలమవ్వచ్చు, అయినా సరే ఎల్లోరా ఎప్పటికీ నిలిచే ఉంటుంది, ఒంటరిగా భారతదేశ చరిత్రను సగర్వంగా చాటిచెప్పుతూ ఉంటుంది అన్నాడు. ఇక్కడ మొత్తం 36 గుహలు నాలుగు కిలోమీటర్ల మేర విస్తరించి ఉన్నాయి, వీటిని పూర్తిగా దర్శించాలంటే కనీసం నాలుగు రోజులు పడుతుంది, మీరు నాలుగు గంటల్లో చూడబోతున్నారు. అన్నీ కొండను తొలిచి కట్టిన ఆలయాలే, ఈ ఆలయాలు ఆనాటి మత సామరస్యాన్ని చాటి చెపుతూ ఉంటాయి. ఒకే ఆలయంలో బౌధ్ధ జైన హిందూ ప్రాంగణాలు నిర్మించారు.”

మొదటగా బౌధ్ధ ప్రార్ధనా మందిరంతో ప్రారంభించాం సందర్శన. లోపల బోధనా ముద్రలోనున్న బుద్దుడు, పైన భోధి వృక్షం, బుధ్ధుని శిరస్సుపై సూటిగా పడే సూర్యకిరణాలు, ఆ విగ్రహంలో ఎంతో జీవం, ఆ శిరస్సులో కనిపించే మృదుత్వం, అంతా రాయితోనే చేసారంటే నమ్మశక్యం కాదు. కొండను తవ్విన మందిరం ఒక వింత అనుకుంటే, అదే మందిరంలో చిన్న నీటి కొలను అదే మందిరం క్రింద. ఈ మందిరంలో చేసే ప్రార్ధన మనసును తాకేలా అధ్భుతమైన సంగీతాన్ని సృష్టిస్తుంది. ప్రేమలేఖల పోటీ అయ్యింది కనుక ఈనాడు మందిరంలో “ఓంకారం” ప్రవచించే పోటీ పెట్టుకున్నాం. ఉచ్చరించే ఓంకారం మందిరమంతా వినిపిస్తుంటే మనసంతా ప్రశాంతత నిండిపోయింది, పోటీ సంగతే మరచి అలౌకిక భావనతో నెమ్మదిగా బయటకు వచ్చాం.

అక్కడి నుంచి చిన్న పరుగుపందెం పెట్టుకుని శివాలయం చేరుకున్నాం. ఈ శివాలయం జ్యోతిర్లింగాలయం కాదు, అయితే ఇది కొండను తవ్వి కట్టినదే. ఈ ఎల్లోరా గుహలలో ఇదే అధ్భుతమైనదని చెప్పారు, కాదు నేను కూడా అదే చెపుతున్నాను. ఇలాంటి ఆలయం నేను ఇంతవరకు చెప్పలేదని ఘంటాపధంగా చెప్పగలను.ఆలయంలోకి అడుగుపెట్టగానే స్వాగతం చెపుతూ రెండు ఏనుగులు (ఒక ఏనుగును సగభాగం పైనే ధ్వంసం చేసారు) ఇరువైపులా, వాటి వెనుకగా రెండు ధ్వజస్థంభాలు, ధ్వజస్థంభంపై శిల్పకళ. రెండంతస్థుల ఈ శివాలయంలో గరుడ వాహనుడైన విష్ణుమూర్తి ప్రతిమలు, విష్ణు అవతారాలు, పద్మాసనుడైన శివునికి ఎదురుగా దుష్ట శిక్షణ చేస్తున్న కాళిక, పక్కనే కైలాసాన్ని కదిలించ ప్రయత్నం చేస్తున్న దశకంఠుడు,ఆలయం గోడపై (ఆలయం చుట్టూ ఉండి కనుక గోడే అనాలి, నిజానికి ఇది ఒకే రాయి) మహాభారత గాధ, ప్రతీ విగ్రహం సంపూర్ణ జీవకళతో అడుగుల బంధనం చేస్తుంటాయి. ఆలయానికి చుట్టూ కొండను తవ్వి కట్టిన హోమశాల, మరో శివాలయం అద్భుతంగా ఉన్నాయి. అయితే, హోమశాలలోని విగ్రహాలన్నీ ఎవరో ముక్కలుగా చేసిన ఆనవాలు. బహుశా విగ్రహ సౌందర్యం తమకన్నా బాగుందనేమో అసూయ ఏమో. (ఎవరో రాజులు దండయాత్ర చేసి ఇలా ముక్కలు చేసి ఉండవచ్చు, అయితే మంచి మూడ్ లో ఉన్నాను కనుక ఆ దండయాత్రల గురించి తరువాత మాట్లాడుకోవచ్చు)

ఏ శివాలయంలోనైనా నందీశ్వరుడు శివునివైపు సూటిగా చూస్తుంటాడు. మరి ఎందుకో ఈ ఆలయంలో మొదటి అంతస్తులో ఉన్న నందీశ్వరుడు కుడివైపుకు చూస్తున్నాడు. అయితే ఆ వైపు క్రింది అంతస్తులో హోమశాల పక్కనే మరో చిన్న శివాలయం ఉంది. అర్ధమయ్యీ అర్ధం కానీ అంతరార్ధం ఏదో కనిపిస్తోంది. అయితే ఇంత అధ్భుతమైన ఆలయంలో నిత్యపూజలు జరుగుతున్న ధాఖలాలు ఏమీ కనిపించలేదు. శివాలయం బయటి నుంచి చూస్తే ఏదో చందమామ కధలో చెప్పిన వర్ణన అంతా గుర్తుకొచ్చింది. (కధల వర్ణనలకు మూలం ఎచ్చటో దాగిన వాస్తవాలే కదా)

అక్కడి నుంచి జైన మహావీరుడి ఆలయానికి చేరాము. ఆలయానికి బయట రామ్ గోపాల్ వర్మ సినిమా శైలిలో ఒక మర్రిచెట్టు (దీనికీ, చరిత్రకూ ఏమీ సంబంధం లేదు) ఆలయం అందాన్ని ద్విగుణీకృతం చేస్తోంది. ఈ జైన ఆలయం కూడా రెండంతస్తులు. పాముపడుగలో నించున్న మహావీరజైనుడు, ధ్యాన ముద్రలోని బుద్దుని విగ్రహాలు, సన్నని మెట్లు. అందం రాయిదా? రాయి చెక్కిన శిల్పిదా? చూస్తున్న కళ్ళదా?

ఇక, ఇవే కాక చిన్న చిన్న గుహలు కూడా అధ్భుత శిల్పాలతో నిండి ఉన్నాయి. అక్కడి నుంచి ఔరంగాబాద్ బయలుదేరాం, దారిలో శతృధుర్భేధ్యమైన దౌలతాబాద్ కోటను బయటి నుంచి చూసాం. ఈ కోట కొండను చెక్కి పిరమిడ్ ఆకారంలో కొండను తయారుచేసి నిర్మించారు. కోటకు ఎదురుగా ఉన్న మీనార్, కుతుబ్ మీనార్ తరువాతి స్థానాన్ని ఆక్రమిస్తుందట.
తరువాత ఔరంగాబాద్ చేరాము.

“మనిషి చనిపోయాక ఎంత భూమి కావాలి?”, నిజంగా ఆరడుగులేనా? ఏమో చేతిలోని డబ్బు, అధికారం మీదే పూర్తిగా ఆధారపడి ఉంటుందేమో? ఒక తాజ్ మహల్, ఔరంగాబాద్ లోని మినీ తాజ్ మహల్, వందల పిరమిడ్లు అన్నీ ఇవే సమాధానమిస్తున్నాయి. నిజంగానే ప్రాపంచిక విషయాలు మరణం తరువాత ముగుస్తాయా? బహుశా దేవుడే సమాధానమివ్వాలి. దేవుడిని ప్రశ్నించే అధికారం లేదు, మనిషిని ప్రశ్నిస్తే సమాధానం దొరకదు.

చివరకు రోజు ముగిసింది, మా యాత్ర సైతం ముగిసింది. అజంతా, ఎల్లోరా అందించిన చిత్రా, శిల్ప జ్నాపకాలతో రైలు ఎక్కి ఇహలోకానికి తిరిగి ప్రయాణం సాగించాం.

“సమయం పరుగెడుతుంది, మనసు ఒకచోటే ఆగిపోతుంది”

ఇహ లోకం నుంచి అహో లోకంలోనికి - 1

2010-11-01T13:52:00.001+05:30

ఇహలోకం నుంచి పరలోకం వెళితే మిగిలేది బహుశా ఆరడుగుల నేల కావచ్చు, కానీ అహో లోకానికి వెళితే జీవితాంతం వెంటాడే తీయని జ్నాపకాలు.
వాటిలో కొన్ని....

నెల క్రితం,
“ప్రియమైన సి ఎమ్ సి పురవాసులారా, ఇందుమూలముగా అందరికీ తెలియజేయునదేమనగా అజంతా ఎల్లోరాలలోని అందాలను సందర్శింపజేయ పురపాలకసంఘము నిర్ణయించినది. కనుక, ప్రయాణానికి సముఖులైనవారు పేర్ల నమోదు కార్యక్రమములో పాల్గొని నమోదు చేయించుకోవలెను”
ప్రకటన వినగానే, తరువాత చూద్దాములే అని పక్కన పెట్టేసా. తరువాతి రోజు ఉదయం స్నేహితులంతా వెళ్తున్నాం అనే సరికి ఎలాగైనా సాధించాల్సిందే అని పరిగెత్తుకుని పురపాలక సంఘానికి వెళ్తే, ఇప్పటికే లిస్ట్ తయారయిపోయింది, పేరివ్వండి పరిగణలోనికి తీసుకుంటాం అనేసరికి ఉసూరంటూ వెనక్కి తిరిగి వచ్చేశా.

నెల తరువాత,
“మేము ఊహించినదానికన్నా ఎక్కువ మంది ఉత్సాహం చూపించారు, వీలైనంత మందిని కలిపి మొత్తం మూడు వందల మందికి అనుమతి లభించినది. కనుక వీరందరూ శుక్రవారం సాయంత్రం ప్రయాణానికి సిద్దం కావలెను అని మనవి చేయబడినది”

పురప్రజలంతా కళార్జితులై ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించారు. (వారిలో నేనొకడిని)

చిన్నప్పుడు విన్న కధలు, చూసిన షోకేస్ బొమ్మలు కలలో రమ్మని పిలుస్తుంటే రాత్రి నెమ్మదిగా సాగి రైలు ఔరంగాబాద్ నగరాన్ని చేర్చింది.

ఘాట్ రోడ్ పై రెండు గంటల ప్రయాణం సాగిస్తే అజంతా గుహల వద్ద “పద్మపాణి” సాదర స్వాగతం చెప్పాడు. ఈ ప్రయాణంలో మా గైడ్ చెప్పిన వివరాలేమనగా
“అజంతా నగరం ఎంతో పురాతనమైనది. ఇది క్రీస్తుపూర్వం రెండవ శతాబ్దం నుంచి ఉన్నది. బౌద్దమ్ అవలంబించిన సాధువుల ప్రార్ధనా స్థలమిది. ఈ నగరం సుమారు ఎనిమిదవ శతాబ్దంలో అదృశ్యమైనది. తిరిగి 1890వ సంవత్సరంలో ఒక ఆంగ్లేయుడు పులివేటకొచ్చి దారి తప్పి ఈ నగరాన్ని కనుగొన్నాడు. అప్పటి నుండి ఆర్కియాలజీ శాఖ ఎంతో జాగ్రత్తగా ఈ ప్రాంతాన్ని పరిరక్షిస్తోంది. అజంతా గుహాలన్నీ అధ్భుతమైన చిత్రాలతో నిండి ఉంటాయి. కనుక ఈ గుహాలలో ఫ్లాష్ కెమెరాలు వాడుట నిషేధించబడినది. అజంతా గుహలు సుమారు మూడు కిలోమీటర్ల మేర విస్తరించబడినవి. అయితే ఈనాటికి సైతం సారి అయిన దారి లేకుండా ఉన్న గుహలు కొన్ని ఉన్నవి. ఈ గుహాలన్నిటిలోనూ బుద్దుని విశిష్టతను చూపే చిత్రాలు, శిల్పాలు అనేకం.”

గైడ్ కధ చెప్పాక అసంధర్భ ప్రేలాపనలాగా ప్రేమలేఖల పోటీ పెడితే, “మన మధ్య దూరం ప్రేమను తరిగింపలేక రెట్టింపై, నిన్ను చేరలేనంత దూరం నన్ను ఇంకా ఏడిపిస్తోంది. ప్రతి నీటిబొట్టులో నీవే, ప్రతి కన్నీటి బొట్టూ నీకోసమే, ప్రతి ఆలోచనా నీదే,నీ లేని నేను నేనుగా ఉండలేను” అంటూ రాసి ఒకమ్మాయి గుండెలు పిండేసింది. ఇంతలో మరో అబ్బాయి “same as our lover boy” అంటూ నవ్వులు పూయిస్తే, మరో అమ్మాయి “I would like to spend most of life with you” అంటూ ఉద్యోగ ధరఖాస్తు ఒకటి పడేసింది. అమ్మో బోలెడు పక్కదారి పట్టేసాం, ఇక రహదారికి వచ్చేసి ముందుకు పోతే

కొండ కింద నుంచి పైకెక్కాక అధ్భుత ప్రకృతి వీక్షణం. ఒక్కసారి నయగారా జలపాతాలు గుర్తుకొచ్చాయి. రెంటికీ లంకె ఎలా అంటే, నయగారా మరియు అజంతా రెండూ ఉండేది “గుర్రపు నాడా” ఆకారంలో. ఒక క్షణం అలా నయాగారా జలపాతాన్ని అజంతాలో ఊహించి అజంతా గుహాలవైపు అడుగేసా.

కొండలు కదా అని షూస్ వేసుకొస్తే ప్రతీ గుహ ఒక గుడి కావడంతో, ప్రతి గుహ వద్దా షూస్ తీస్తూ ఉండడం, మళ్ళీ పరుగులు పెట్టడం, ఈ యాత్రలో పిడకల వేట.

మొత్తం సుమారు 30గుహలు, సమయాభావం వల్ల (అంటే సమయంతో వచ్చే భావం కాదు) నేను చూసినవి 15. ప్రతి గుహలో నా ప్రియ మిత్రం చీకటి జడలు విరబోసుకుని నాట్యం చేస్తోంది. పెయింటింగ్స్ ఇప్పటికే పాడయిపోయాయి, ఇక సూర్యరశ్మి గానీ, శక్తివంతమైన దీపాలు కానీ పెడితే ఎక్కువ రోజులు కాపాడలేమ్ అంటూ సెలవిచ్చాడు. చీకటి నాట్యాన్ని ఆపమని “కళ్ళను” పెద్దగా చేసి జాగ్రత్తగా ఒక్కో గోడనూ చూస్తూ పోతుంటే, గోడ పైన చూడండి అన్నాడు గైడు. పైనేముంటుంది, అని చూస్తే “సీలింగ్ పెయింటిగ్స్”. ఒక్కో మూలకు టార్చ్ వేస్తూ చూపిస్తూ వాటి వెనుక కధను చెప్పసాగాడు గైడు. వాటిని జాతక కధలంటారని అప్పుడే తెలుసుకున్నాను. సీలింగ్ పెయింటింగ్స్ అనగానే యూరప్ లోని చర్చిలవైపు మనసు పోయింది. అవన్నీ చాలా వరకు 14, 15 శతాబ్దాలలో కట్టినవి. అవీ అధ్భుతాలే, అయితే అగ్రతాంబూలం అజంతాకే ఇవ్వాలి. ఏనాడో గీసిన చిత్రాలు , అడవిలో మునిగిపోయి వేయి సంవత్సరాల తరువాత సైతం అదే అందం అందించగలగడం నిజంగా అధ్భుతమే.

“అడవి మంచంపై చెట్ల దుప్పటి కింద నీ వేయేళ్ళ నిద్ర తరువాత నిన్ను చూసి మురిసింది ప్రపంచం. భారతదేశ చరిత్రను సగర్వంగా చెప్పే సాక్ష్యం నీవు.”

ఇహ తిరిగి వచ్చేప్పుడు ఏదో తెలియని ఆస్థి నాతో తీసుకు వస్తున్నా అన్న భావన, అందమైన ప్రకృతి కౌగలింత నుంచి వెలికి వస్తున్న విరహ వేదన. ప్రకృతి అంటే గుర్తుకొచ్చింది, ప్రేమలేఖల పోటీలో
“Sun awaits for us to get together, Breezes blaze around us to get together, Green showers back to us to get together,
What are you waiting for, my love? When this nature itself wishes to get us together.” అంటూ ప్రకృతి చుట్టూ ప్రేమను రాసాడో అబ్బాయి. మరో ప్రేమలేఖ మరోసారి, రోడ్డు ఎల్లోరా వైపు పిలుస్తోంది, కానీ సూరీడుకు వేరే ఏదో ఆలోచన ఉండి మమ్మల్నొదిలి పడమటి తీరాన్ని చేరాడు.

రాత్రికి కాంప్ ఫైర్ మామూలే, నేను డాన్స్ చేసే ప్రయత్నం చేయడం, చివరికి స్టేజ్ మీద ఒక్కడినీ ఇద్దరు డాన్సర్ల మధ్య మిగలడం వెరైటీ.... చేతులు ఊపడమే డాన్సయితే నేను కూడా డాన్స్ చేసానోచ్.

(ఎల్లోరా అందాలు తరువాతి భాగంలో)

నదీ హృదయ పయనం

2010-10-18T08:02:00.001+05:30

నా హృదయం నది, దాని గమనం నా జీవనం
సాగరమేదని వెతుకుతూ సాగే గమనం
సాగరాన అంతర్వాహినిగానైనా మసలాలనే కోరిక దానిది

కాలం సారధ్యంలో ముందుకే గమనం
నచ్చిన తీరాన నాట్యమాడనివ్వదు, నిమిషమైనా సేద లేదు
ముద్దాడిన ప్రతి తీరంలో మరపు రాని జాడలు
ఆ జాడలు మరో తీరంలో కనిపిస్తే,
తనను పిలుస్తున్న తీరానికి పయనమవ్వనివ్వని విధిసారధ్యం

ఆ మరపురాని జాడల కోసం కాలభానుడి హవనకిరణానికి సమిధయై
గగనానికేగి,పవనం తోడుతో తనను పిలిచే తీరానికేగి
జలమై భువనానికేగి నదిలో కలిసి అనంతమయ్యే ఆరాటం

ఖలేజా సమీక్ష

2010-10-09T10:43:00.002+05:30

నిరాశపరిచిన త్రివిక్రమ్ అనే కన్నా ప్రయత్నించి ఓడిన త్రివిక్రమ్ అనడం సబబు.

మనిషిలో దేవుడున్నాడని నమ్మే గ్రామాన్ని రక్షించే కధా నాయకుడు. ఆ ప్రయత్నంలో తనలోనూ దేవుడున్నాడని, మనసారా నమ్మి ఆచరిస్తే అది జరిగి తీరుతుందని, ప్రకృతి సహకరిస్తుందని తెలుసుకునే ప్రయాణం ఈ సినిమా...

అయితే ఇంత మంచి కాన్సెప్ట్ ఎంచుకుని "ఖలేజా" అనే ఒక వ్యాపారాత్మక టైటిల్ , అదే సమయంలో దైవత్వం అనే కాన్సెప్ట్ మరుగున పడిపోయి కేవలం నాలుగు పోరాటాల, ఆరు పాటలుగా సినిమా మిగలడం వెలితిగా అనిపిస్తుంది.

షఫి, రావు రమేష్, మహేష్ ల చుట్టూ తిరగాల్సిన కధ కేవలం 40 నిమిషాలకే పరిమతమవ్వడం, టైంపాస్ కామెడీ సీన్లు చాలానే ఉండడం, కధకు సంబంధం లేకపోవడం, చూసినందుకు బుర్ర తిరగడం

అయితే త్రివిక్రమ్ చాలా చోట్ల ఆకట్టుకున్నాడు

1. ఓపెనింగ్ సీన్ డైలాగ్స్ (అయితే ఈ సీన్ కి బహుశా మగధీర ప్రేరణ కావచ్చు)

(.... ఎవడు తాకితే రక్తం బొట్టవుతుందో .... )

2. ఒక పేదకుటుంబం కోసం డబ్బు వదులుకోవటం , బహుశా దైవత్వం అనే పాయింట్ బలంగా ఉండాలనేమో ఈ సీన్ చుట్టూ ఫస్ట్ హాఫ్ మొత్తం నడిపారు

3. ఇంటర్వల్ ముందు పంచభూతాలు ఏకమయ్యే సీన్

4. సదా శివ పాట (మిగతా పాటల్ గురించి ఎంత తక్కువ మాట్లాడితే అంత మంచిది)

5. రావు రమేష్ చెప్పే డైలాగ్స్

6. ఫైట్స్ చిత్రీకరణ

7. షఫీ పాత్ర రూపకల్పన

ఆల్ కెమిష్ట్ నవలలో "ఆల్ కెమిష్ట్" శాస్త్రవేత్త, హీరో ఉంటారు. అయితే హీరోకి విద్యలేమీ తెలియవు, కానీ మనసుతో నమ్మిన దానిని చేస్తాడు. శాస్త్రవేత్త సందేహంతో జీవిస్తుంటాడు. అలా ఒక మామూలు మనిషి ఆల్ కెమిష్ట్ అవుతాడు.

ఈ సినిమా బహుశా దాని నుంచి ప్రేరణ పొంది ఉండవచ్చు. అయితే సినిమా చూసాక మహేష్ బదులు షఫీ ఆల్కెమిష్ట్ అనిపిస్తే మీ తప్పు లేదు.

అదే సమయంలో మహేష్ ఇమేజ్ అనే ఊబిలో కూరుకుపోయి దైవత్వం అన్న కాన్సెప్ట్ పక్కకి పోవడం దగ్గరే త్రివిక్రమ్ ఓడిపోయాడు.

సింగిల్ లైన్ కామెంట్: " దేవుడు పక్కకి పోయి ఇమేజ్ డామినేట్ చేసింది "

అరవై ఏళ్ళ కాన్పు

2010-09-30T13:47:00.001+05:30

మామూలుగా కాన్పుకి తొమ్మిది నెలలు, కానీ ఈ కాన్పేందో అరవై యేళ్ళు పట్టింది, ఇంక కాన్పుకి కొన్ని గంటలే గడువుంది.
మగపిల్లాడు పుడితే చంపాలని అమ్మాయిలు, ఆడపిల్ల పుడితే నరకాలని అబ్బాయిలు ఆత్రంగా ఎదురుచూస్తున్నారని मेनेजरమన ప్రముఖ మీడియా అందించిన సమాచారం. అందుకని భాద్యత గుర్తించిన ఊరి సర్పంచి గారు ఊరు మొత్తం కాపలా కాయమని జనాలని పంపాడు. పంపే ముందు ఈ జనాలకి అప్పుడెప్పుడో ఆదర్శబాబా అందించిన సూక్తులు చెప్పి మరీ పంపాడు. మరీ గస్తీరాయుళ్ళు ఏమి చేస్తారో.
పనిలో పనిగా కబుర్లు మోసుకెళ్ళే పావురాయిపిట్టలనన్నింటిని పట్టేసి ఖైదులో పెట్టేసాడు. ఈ పావురాయిపిట్టలన్నీ కాన్పు వచ్చిన రోజులోపు ఖైదు నుంచి బయటకు విడుదల అవుతాయి. ఈ కాన్పు ఇంకో నెల కొనసాగితే పరిస్థితేమిటో!

ఇక, పనిలో పనిగా పక్క ఊరి రాణిగారి దగ్గర అప్పుడెప్పుడో పని చేసి కష్టాలు పడ్డవాళ్ళంతా కలిసి సరదాగా కలిసి ఆడుకుందామంటే సరే అని ఊళ్ళో ఓ మూల చోటిచ్చారు మన సర్పంచి గారు. ఇక్కడ కాన్పు గురించి మంతనాలలో ఉంటే, పక్కూరోళ్ళేమో వచ్చి ఊళ్ళో పాములున్నాయి, కుక్కలున్నాయి అంటే ఒళ్ళు మండదు. అందుకే సర్పంచి గారు అందరినీ రహస్య మంతనాలకు తీసుకుపోయి ఒప్పించారు. మొత్తానికి ఆటలు అనుకున్న సమయానికి జరగవచ్చు.

ఇంత మహత్తరమైన కాన్పు గురించి తెల్సుకుందామని ఊరంతా పనులు మానుకుని ఆసుపత్రి ముందుకొచ్చి కూర్చుంది. లోపల నొప్పులు ఎక్కువవుతున్నాయి. పుట్టేదెవరో! నాకైతే కవలలు పుట్టాలని, అక్క-తమ్ముడో లేక అన్న-చెల్లో పుట్టాలని ఉంది. హమ్మో అలా జరిగినా అక్క ముందు పుట్టిందని అబ్బాయిలు , అన్న ముందు పుడితే అమ్మాయిలూ అలగరూ!

దేవుడా నువ్వే నిర్ణయించు, కాన్పు సుఖవంతమయ్యేలా దీవించు

(చాలా రోజుల తరువాత ఏదో రాయలనిపించింది. రాజకీయ లేదా విమర్శ చేసే స్థాయికి పై అంశాల లోతు తెలియదు. కనుక ఏమైనా తప్పులుంటే మన్నించగలరు.)

అద్దం నవ్వింది

2010-08-07T20:24:00.012+05:30

కళ్ళు వర్షం కోసం ఎదురుచూస్తున్నాయి
ఆకసపు వర్షం కాదు, మానస వీణ కురిపించే వాన
ఆనందంగా దు:ఖాన్ని ఆస్వాదించే కోరిక
కలకలపరిస్తూ నవ్వు వినిపించింది,
వెనుదిరిగి చూస్తే శూన్యం... కళ్ళ వెనక బాధ కూడా శూన్యమయ్యింది

ఒడలు పవనం కోసం ఎదురు చూస్తోంది
మారుతంతో వచ్చే పవనం కాదు, మానస వృక్షం వీచే పవనం
నిస్వార్ధంగా విజయాన్ని ఆస్వాదించే కాంక్ష
గలగలా నవ్వు తెరతెరలుగా వచ్చింది,
ఎవరో తెలియదు మరి....పులకరిస్తున్న ఒడలు వాస్తవాన్ని గుర్తించింది

చేతులు అగ్నిని బంధించి ముందుకు దూకాలని ఎదురుచూస్తున్నాయి
హవనుడి అగ్ని కాదు, మానసమే హవిస్సుగా ఎగిసిన జ్వాల
క్రోధంతో పర్వతాన్నైనా డీ కొట్టే అంధత్వం
హెచ్చరికగా నవ్వు వినిపించింది
ఎవరిదా హెచ్చరిక....ఆవేశం ధైర్యంగా మారి కర్తవ్యాన్ని గుర్తించింది

కాళ్ళు ఆకసంలో విహరించాలని ఎదురుచూస్తున్నాయి
తలపైని ఆకసం కాదు, హృదయాకాసం
కోరికల గుర్రాల సవారీని ఆకాశమార్గానికి తీసుకెళ్ళే దురాశ
వెక్కిరిస్తూ నవ్వు వినిపించింది
ఏమా వెక్కిరింత, కోరికల గుర్రాలను భూమిపైనే ఆపమనేగా

శరీరం భూమిని ముద్దాడాలని చూస్తోంది
ఇది నిజమైన భూమే,
మరణంతో మానసానికి విముక్తినివ్వాలి
ఏ నవ్వూ వినిపించలేదు

ఆ నవ్వు వెతుకుతూ సాగాను, మరణాన్ని జయించా (?)
అడ్డంకులు వెతుకుతూ సాగితే ఒక అద్దం కనిపించింది
నవ్వుతున్నది మరెవరో కాదు, నా ప్రతిబింబమే... నా అంతరాత్మే

చీకటి - 2

2010-06-23T18:11:00.001+05:30

నిశ్శబ్దపు నీడలో నిదురపోయే ఆకుపై,
కనిపించని రేయిలో విహరించే గబ్బిలం రెక్కపై,
కనురెప్ప పానుపుపై స్వప్నంలో విహరించే కంటిపై,
మబ్బుల దుప్పటిపై చుక్కల అలంకారంపై
భువి నుంచి దివి వరకు, సంధ్య నుంచి సంధ్య వరకు
ఆనందంగా విహరిస్తోంది చీకటి

నిశ్శబ్దపు నీడను చీలుస్తూ, నిదురించే ఆకుపై మంచు జల్లుతూ
కనిపించే ఉదయాన్ని లాక్కొస్తూ, నిశాచార విహారానికి విశ్రాంతి చెపుతూ
కనురెప్పను కదిలిస్తూ, స్వప్నాన్ని కంటి వెనుక బందీ చేస్తూ
మబ్బుల దుప్పటిని కదిలిస్తూ, చుక్కలను దాచేస్తూ
భువిని దివి నుంచి వేరు చేస్తూ, మరో సంధ్యను తీసుకొస్తూ
దూసుకువచ్చింది కాంతి…

కాదు కాదు చీకటిపై దాడి చేసింది హఠాత్తుగా
కాంతిరేఖల పంటిగాట్లతో ఎర్రబడి మాయమయ్యింది చీకటి

ఏడ దాగిందో వెతికి చెప్పండి ఆ సుందర నిశీధి

బహుశా సుందరాంగుల కేశాలలోనో
లేక కనురెప్పల కదలికలలోనో
లేక కాంతి చిందించే నీడలోనో
దాగిందేమో!

మళ్ళీ వస్తుందిగా సంధ్య ముగియగానే కనుక్కుని చెప్తా

చీకటి

2010-06-19T00:05:00.001+05:30

“రాత్రి దేశపు” చక్రవర్తిలా “నిశ్శబ్దపు ఆసనాన్ని” అలంకరించింది చీకటి
లోకమంతటికీ తన భటులను పంపి అనంత అశ్వమేధాలు చేసింది
అశ్వమేధ హోమంలో వెలికి వచ్చిన సూర్యచుక్కను చేత పట్టి
రాజ్యమంతా “చుక్కల పందిరులు” వేయించి చల్లని “చంద్ర”సుమాలనందించింది
ప్రతీ క్షణం రాజ్యమంతా “స్వప్న గీతాలు” ఆలాపన చేయించింది

ఒకనాడు చుక్కలపందిరికి చిల్లులు పడ్డాయి
అవి కాంతిరేఖల పదునైన బాణాలు చేసిన గాయాలు
యజ్నాశ్వానికీ తగిలిందొక బాణం, గాయపడినా భారంగా సాగింది
ఎర్రబడింది చీకటి, ఉలిక్కిపడింది “రాత్రి దేశం”
ఊగిసలాడింది నిశ్శబ్దం , ఏమైంది సార్వభౌమం?
ఎందుకీ ధిక్కారం?

“రాత్రి” కోనల్లో దాగిన “శాంతి వజ్రాల” కోసమా ?
“నిశ్శబ్దపు ఆసనంలో” దాగిన “ప్రణయపు ముత్యాల” కోసమా ?
పందిరికింద రాలిన “చుక్కల” కోసమా ?

వర్షం పిలుస్తోంది

2010-06-15T10:19:00.001+05:30

వర్షం పిలుస్తోంది

పెంకుటింటి కప్పు నుంచి ధారగా జారుతూ,
కప్పు కింద దాక్కున్న ముత్యాలంటి పిల్లలని రమ్మని పిలుస్తోంది
కాగితపు పడవలను తీసుకెళ్తూ, మరో పడవ పంపమని కవ్విస్తోంది
పిల్లలు నవ్వితే మురిసిపోయి మెరుపులతో సమాధానమిస్తూ
అంతలోనే పెద్దరికపు హోదాలో ఉరుముతూ
ఆశగా పిలుస్తోంది, స్వేచ్ఛగా తనతో కలిసి ఆడమని
మనసులో నిద్ర లేస్తున్న పసితనాన్ని
ఎవరూ చూడకుండా పెద్దరికపు హోదాలో నిద్ర పుచ్చుతూ పెద్దలు మనసులోనే స్పందిస్తున్నారు
వర్షంలోకి పిల్లల్ని వెళ్లమని నిద్ర నటిస్తున్నారు,
అంతలోనే నిద్ర లేచి చిరుకోపం ప్రదర్శిస్తున్నారు

వర్షం పిలుస్తోంది

కాదు కాదు, వర్షం ముద్దులు కురిపిస్తోంది
నా తల నుంచి పాదం వరకు వదలకుండా ముద్దిడుతోంది
అణువణువనూ తడుముతూ, క్షణానికో విధంగా కౌగలిస్తూ
కౌగిలింతల చినుకుల దుప్పటిలో నన్ను ముంచెత్తెతూ
ఏనాడూ పొందని అనుభూతిని అందిస్తూ
మెరుపులతో కన్ను గీటుతూ, ఉరుములతో నిట్టూరిస్తూ
రేగిన మట్టి వాసనలో ఒక మత్తును జల్లుతూ
శృంగార దేవతలా ముద్దులెన్నో కురిపిస్తోంది

వర్షం పిలుస్తోంది

నిద్రపోతున్న వాగులని, ఎండిపోతున్న చెరువులనీ
తనతో పరిగెత్తమని పిలుస్తోంది
రైతుకి మట్టి సువాసన అందించి చిందులేయిస్తోంది
తను కూడా రైతుతో కలిసి నవ్వుతోంది
ఆ నవ్వులు మెరుపులయ్యాయి,
మేఘ ఘర్జనలు ఉరుములయ్యాయి
పిడుగుల బాణాసంచా కాల్చి
కొత్త పంట వేయమని, ఏరువాక సాగమని
భూమికి పచ్చ కోక తొడగమని పిలుస్తోంది

వర్షం పిలుస్తోంది

సప్తస్వరాలతో శ్వాసించే వాగేయకారుడిని
తన లాంటి గీతాన్నాలాపించమని,
అక్షరాల వెంట పరిగెత్తే కవిని
తనను బంధించే కవిత్వాన్ని వదలమని,
పాదాలతో అధ్భుతాన్ని సృష్టించే నాట్యకారుడిని
తనతో కలిసి భువన వేదికపై ఆడమని
ఇంకా ఏమేమో చెప్తోంది, ఒక్కో చినుకులో ఒక్కో కధ

వర్షం పిలుస్తోంది

ఒక్కో మేఘం ఘీంకరిస్తూ
ఉరుముల నాదాలాపన చేస్తూ, మెరుపుల నాట్యం చేస్తూ
పిడుగుల తాండవం చేస్తూ
ప్రకృతితో మాట్లాడుతూ

వర్షం పిలుస్తోంది, పదండి వెళ్దాం

ఒరేయ్ రాంబాబూ!!!!

2010-05-03T11:49:00.000+05:30

ఉదయం తొమ్మిది గంటలు, బేగంపేట రైల్వే స్టేషన్
లింగంపల్లి వెళ్ళే రైలు కోసం ఎదురు చూస్తున్నాను. స్టేషనులో సుమారు ఐదుగురు బాంబ్ డెటెక్షన్ స్క్వాడ్. తీవ్రవాదుల బెదిరింపుల ఫలితమేమో? ఒక పది నిమిషాలలో రైలు వచ్చింది. ఈ రోజు ఎందుకో రోజూ కన్నా బిజీగా ఉండి రైలు. నిలబడే చోటైతే దొరికింది. నెమ్మదిగా కదిలింది, నా దృష్టిని భోగీలో పైన పెట్టి ఉన్న ఒక సూట్ కేస్ ఆకర్షించింది. పది నిమిషాల క్రితం చూసిన బాంబ్ డెటెక్షన్ స్క్వాడ్ గుర్తుకొచ్చారు. నా మెదడులో అన్ని సంఘటనలను కలుపుతూ అల్లుకుపోయింది, పని లేని సిక్స్త్ సెన్స్. “రైలులో బాంబ్”. అసలే రద్దీగా ఉన్న రైలు, అందులో ఇలాంటి ఆలోచన.
ప్రకృతి చికిత్సాలయం వచ్చింది, ఈ రాంబాబుగాడు (సిక్స్త్ సెన్స్ గాడిని కాసేపు రాంబాబు అని పిలుచుకుందాం) రైలు దిగిపో, ప్రాణం నిలబెట్టుకో అని నస మొదలుపెట్టాడు. వింటూనే విననట్టు వదిలేశా వాడిని. కనీసం తలుపుకు దగ్గరగానైనా నిలబడరా అని ఈ రాంబాబు గోల పెడుతున్నాడు. అప్పుడే నేను చావనులేరా అంటే వినడు. వెళ్తావా వెళ్లవా అని మెదడులో దూరి ఆలోచనలతో గోళీలు ఆడటం మొదలుపెట్టాడు. ఇంతలో రైలు ఆగింది, స్టేషను ఏంటో చూడనివ్వడు. బహుశా ఫతేనగర్ కాబోలు. కొంచెం జనం ఎక్కారు. ఇంక తలుపుకు దగ్గరగా వెళ్ళే అవకాశం లేదు.
ఇంతలో రాంబాబు గాడి దృష్టి పక్కనున్న ఒక కళ్ళజోడాయన మీద పడింది. ఒళ్ళో బ్రౌన్ కలర్ మెడికల్ రిప్రజంటేటివ్ సూట్ కేస్.ఒళ్ళో దాని పైన చిన్న కారియర్. ఈ రాంబాబు గాడు ఏమీ చూస్తున్నాడా అని డెటెక్టివ్ చూపులు పడేశాడు. నెమ్మదిగా కారియర్ తెరిచి....
“పరిగెత్తు, పరిగెత్తు” – రాంబాబు గాడి అరుపు“అంత చిన్న బాక్సులో బాంబ్ ఉండదురా” చెప్తే వినవు నువ్వు అంటూ కొంచెం దూరానికి తోశాడు.
ఆ కళ్ళజోడాయనకి వీడున్నాడని తెలియదు కదా, ప్రశాంతంగా టిఫిన్ తినసాగాడు.
“చెప్తే విన్నావు కాదు” అంటూ నెమ్మదిగా మందిలించా రాంబాబుగాడిని “టెర్రరిష్టులు ఇలాగే కూల్ గా ఉంటూ గొంతులు కోస్తారు” “బాంబ్ పేలితే నువ్వు పోవాలి ముందు, నాకీ నస తగ్గుతుంది. అయినా ఇంతమంది ఉండగా నేనే దొరికానా నీకు” “నువ్వే నచ్చావు నాకు, నా బెష్ట్ ఫ్రెండ్ వి నువ్వు”
ఇంతలో రైలు ఆగింది, స్టేషన్ రాలేదు.
“బాంబ్ ఉందని తెలిసి ముందే ఆపేసారమో, బాంబ్ వెతికి రైలులోంచి విసిరేధ్ధాం పద” అంటూ మొదలుపెట్టాడు రాంబాబుగాడు గోల. “ఔటర్ లో రైలాగినా గోలేమిట్రా. కాసేపు మూసుకుని నుంచో, అసలే నిలబడే చోటు కూడా లేదు” “అలా చేస్తే నువ్వే హీరోవి. మీడియాలో నువ్వే రాజువు, అమ్మాయిల లైన్లు, అబ్బో నీ లెవిలే వేరు”
రైలు కదిలింది, హమ్మయ్య రాంబాబు గోల తగ్గింది. భరత్ నగర్ లో ఆగింది. జనం రెట్టింపయ్యారు. ఎక్కడికో చివరికి తోసివేయబడ్డాను. రాంబాబు గోల కూడా రెట్టింపయ్యింది. “జనం పెరగడం కోసమే వెయిట్ చేస్తున్నాడు ఈ కళ్ళజోడాయన, ఇంక నిన్నెవ్వడూ కాపాడలేడు. నీ జీవితంలో ఇంక సగం రోజులు మంచం మీదే, నీ ప్రేమకధలన్నీ ఈవాళ్టితో సమాప్తం. అవును ఇంతకూ నీ స్నేహితులలో ఎంత మంది నీకోసం హాస్పిటల్ కి వస్తార్రా? నీ ప్రేయసి వస్తుందా ? “
“ఒరేయ్ భూమ్మీదే నరకం చూపిస్తున్నావ్ కదరా, నిన్ను తోసేయాలి రైలులోంచి”
రైలు కదిలింది, కళ్ళజోడాయన నెమ్మదిగా సూట్ కేస్ లోకి చెయ్యి పెట్టాడు. రాంబాబు నోటి నుంచి మాట రావడం లేదు, ఏమయ్యాడా అని చూస్తే, స్పృహ తప్పి పడి ఉన్నాడు. ఆయన చెయ్యి మళ్ళీ తీశాడు. నేను రాంబాబుని లేపా.
ఇంతలో రైలు ఆగింది, జనం తగ్గారు. సీటు దొరికింది. నా ఎదురుసీటులో ఒక మెకానికి హాక్సా బ్లేడు పట్టుకుని కూర్చున్నాడు తన కిట్ తో. రాంబాబు గాడు అటే చూస్తున్నాడు. నావైపు తిరిగి
“ఆ హాక్సా బ్లేడుతో రైలు కిటికీ ఊచలు ఎంతసేపటిలో కొయ్యగలవు” “అంత పెద్ద తలుపులు బార్లా తెరిచి ఉండగా కిటికీలు కోస్తావేమిరా అరబుర్ర వెధవా”
పాపం హర్టయ్యాడేమో నిశ్శబ్దంగా కూర్చున్నాడు. రైలు లింగపల్లి సమీపించింది, నా పక్క సీటతను దూరంగా సీటు లేక నుంచున్న తన ఫ్రెండ్ కి తన సీట్ ఆఫర్ చేశాడు. ఇద్దరూ హాయిగా నవ్వేసారు. కళ్ళజోడాయన తన సూట్ కేస్ సద్దుకుని రైలు దిగిపోయాడు, వెనకాలే నేను కూడా.
రాంబాబు గాడు మాత్రం ఏమయ్యాడో తెలియదు, బహుశా పక్కనే ఆగి ఉన్న ముంబై ఎక్సుప్రెస్సు ఎక్కాడేమో.
(బాంబులున్నాయని అనుమానమోస్తే పోలీసులను అప్రమత్తం చెయ్యండి, రాంబాబుగాడిని కాదు)

తెల్ల కాగితంపై నల్ల చుక్కలా లేక నల్ల కాగితంపై తెల్ల రంగు జాడలా ?

2010-04-29T23:07:00.001+05:30

ఓంకారం‌ దిద్దే వేసాను తొలి అడుగు
తెలియలేదు క్షరక్షణ భుంగుర జీవితం‌ గమనమని
తెలియనేలేదు చిత్రంగా తెల్లకాగితంపై గుప్తంగా "ఓనమ:" అంటూ లెక్కలు మొదలయ్యాయని
వచ్చి పడ్డాను నాకు తెలియకుండానే జీవితబడిలోకి, బెత్తంతో‌ నుంచుని చూస్తున్నాడా సమవర్తి

రోజుకో కధ చెప్పి , క్షణానికో‌ లెక్క ఇచ్చి
తప్పు చెయ్యనిచ్చి, వెంటనే‌ గిల్లి తొడపాశం పెట్టి లాక్కుపోతున్నాడు

ఆ బడిలో నా గాధలో‌ రాసే ప్రతీ అక్షరమూ ,
క్షరమని శాసించే విధిని వెక్కిరిస్తూ ముందుకు శరమై ముందుకు సాగింది
ఆ గాధలో, అగాధాల లోతులు చూపి, అనంతపు ఎత్తులు చూపి
కొన్ని క్షణాలు అనంతానుభూతులు నవరసాలలోనూ చూపుతూ
కదలనంటూ మొరాయించాయి
బెత్తం‌ విదిలించాడు, క్షణాలలో‌ కదలిక వచ్చింది వరదకు తెరిపిచ్చినట్టు
కానీ జ్ఞాపకాలు అనంతంలా వెంటాడతామంటూ బెత్తంపై కూర్చుని వచ్చాయి

అసలీ బడిలోకి ఎలా వచ్చానో, గంటే లేని బడి ఇది
ఉన్నా తెలిసేనా ఈ దేహాత్మకు

రోజూ ఉదయాన్నే‌గతం నీడలు నిండిన ఆ బెత్తం‌నిద్రలేపితే
భయంగోడల మాటున దాగిన భవిత కవ్విస్తుంది
ఆ గోడలవైపు అడుగేస్తే కూలిపోతాయి, ఆగితే‌ మాత్రం‌ పాషాణాలై గోచరిస్తాయి

ఆ నీడలూ, కవ్వింపులూ, ఈ రాతలూ, కూసే‌ కూతలూ అన్నీ
ఏనాడో‌‌ తీసిన ఆ తెల్లకాగితంపై నాతో‌ రాయిస్తూనే ఉంటాడు

ఒకనాడు బడి ముగిసినట్టుంది, సమవర్తి చేతిలోని బెత్తం‌‌ మెత్తబడింది
పాశమై ముందుకు వచ్చింది
ఇక కవ్వించే‌ భవితా లేదు, వెంటాడే‌ గతమూ లేదు

తెల్లకాగితం‌‌ నల్లగా మారిపోయింది, దానిపై నా ప్రతిబింబం‌‌ అగుపిస్తోంది
తెల్ల గోడపై నల్ల చుక్కలా‌? లేక నల్లగోడపై తెల్లని సున్నమో?

ఇంతలో‌ ఆ పాశం మళ్ళీ గట్టిబడింది, బడి మళ్ళీ పిలుస్తోందేమో?
నా ప్రతిబింబపు కాగితాన్ని చెరిపి తెల్లకాగితాన్ని ఇచ్చాడు
ఈ తెల్లకాగితంపై ఏమి రాస్తానో,
ఓంకారం‌ దిద్దుతున్నదెక్కడో‌?

హృదయగాధలు

2010-03-26T08:49:00.000+05:30

నదికెన్ని పాయలో‌
హృదయానికెన్ని గాధలో‌
ప్రతి వేణి గమ్యమూ ఒకటే‌, ప్రతి గాధకూ ముగింపొకటేనా?

నది చేరని తీరం
మదిలో‌ తీరని కాంక్ష
ఆ తీరానికి నదిని తరిమేది ప్రళయం, మరి ఈ కాంక్షను తీర్చేదేది ?

ప్రతీ మలుపులో‌ దాగిందో‌ సుడి
ప్రతీ అడుగులో‌ దాగిందో‌ మలుపు
తీరానికి కానరాని అంత్:మధనాలు, హృదయాంతరమున దాగినదేమిటో‌

ఏనాటి ఆనందభాష్పాలు,
ఎచ్చటి వేదనరోదనభాష్పాలు
నది నిండా నీరే‌, ఆనందం దాగిందో వేదన నిండిందో‌ హృదయములో‌, ఎవ్వరు చెప్పగలరు

ఉప్పెనలెన్నైనా మారని సంద్రం‌
కాలగమనమేదైనా చలించని విధి
నది గమ్యం‌ దొరికింది, మరి హృదయ గాధల ముగింపు?

ఏమి భావమో ఇది

2010-03-21T07:24:00.001+05:30

ఆనందభాష్పాలు కావు
వేదనరోదనలా !కాదు
ఆనందానికి వేదనకూ నడుమ ఏమిటిది? శూన్యమా??‌

ఎగిసే అల కాదు
కరిగే కల కాదు
అలా ఎగిసి అంతలోనే కరిగి , తెలియని భావమిది!

ప్రపంచపు ఉనికి తెలియలేదు
వేసే అడుగు తడబడలేదు
ఆకసంలో‌ తేలుతూ నేలపై నడుస్తూ , ఏమి స్థితి ఇది?

విజయము కాదు
అపజయమూ కాదు
గెలుపుకూ ఓటమికీ నడుమ, కోరికలేని క్షణమా ఇది

అనిర్వచనీయమీ అనుభూతి
క్షణకాలమైనా అనంతంలా నిలిచే ఆకృతి ఇది
శూన్యంలా గోచరిస్తూ అనంతంలా హృదయంలో నిలిచిన భావమిది

అమావాస్య నాటి వెన్నెల - 3

2010-03-03T20:10:00.002+05:30

ముందుకు అడుగు వేసానే గాని భారమైన ప్రయాణము అనే మాటకు అర్ధం ఇదేనేమో అనిపించింది ..
నడిచా ! చూసే సరికి నా గీత, నాలోని స్వప్నకు.. మా ప్రయాణానికి గుర్తులైన ఆల్బం చూపిస్తోంది ..
నా లోకం మాత్రం వేరే ,
స్వప్నను గీతను మార్చి మార్చి చూసా..
స్వప్న నను స్వప్నం లో కవ్వించినది ఐతే, గీత నా ప్రతి నిజ కదలికలో భాగస్వామి ..
గీతతో పంచుకున్న భావాలు ఎన్నో స్వప్నతో పంచుకోలేక నా ఎదలోనే ఇమిడ్చిన భావాలూ అన్నే !!!
ఒక్క క్షణం గతం గోడలు తడుతూ నను నేనే మరిచీ,
నా ఏ కదలికా వదలని నా చెలి (గీత) నను గమనిస్తుంది అన్న విషయమూ మరచి ..
తేలుతున్నా నా ఊహల్లో ..
కోరుకున్న ప్రతీది దక్కించుకునే పట్టుదల ఉన్న నేను నా ప్రేమలో ఎలా ఓటమిని అంగీకరించానా అని ప్రశ్నించుకుంటూ విహరిస్తున్నా నా స్వప్న లేని స్వప్నాలలో ..
ఇంతలో "నా పెళ్ళికి మాత్రం మీ జంట తప్పక ఉండాలి" అంటున్న స్వప్న ..
ఉలిక్కిపడి చూసా చెమ్మగిల్లిన గీత కళ్ళని..
కలా నిజమా అనేంత క్షణం లేవు ఎన్నో మాటలలానే తనలో అణచేసుకుంది ..
స్వప్నకు వీడ్కోలిచ్చి ఇద్దరమూ కదిలాం మా కుటీరంలోకి ..
గీత మాత్రం జార్చిన పూలను ఏరుతూ ముంగిటే ఆగింది .. తనను ఒంటరిగా వదలలేకపోయా .. ఒక్క క్షణం నేను చేసినది తప్పా అనే ఆలోచనలో పడ్డాను !
సహాయం చేస్తున్నట్టుగా చేయందించాను..
"అయ్యో భలేవారే నేను ఏరుతానుగా !! పూలు తోక్కకూడదు అందుకనే .. వచేస్తున్నా! మీరు పదండి ఒక్క నిముషం.." అంటూ సులభంగా నను కదల్చింది క్షమాపణా సహిత ఆలోచనల్లోంచి !!!
నా అడుగులు మరలా కదిలాయి .. కాని భారంగా కాదు

వీరుడెవ్వడు మరుభూమిలో‌. ధీరుడెవ్వడు అమ్మఒడిలో‌

2010-02-12T08:25:00.000+05:30

వీరుడెవ్వడు మరుభూమిలో‌. ధీరుడెవ్వడు అమ్మఒడిలో‌

రక్తాక్షర కవితలా వీరత్వ గాధలు
మృత్యు గాన హేలా ధీరత్వ విజయగీతికలు
రక్తం చిందని వీరత్వం , ప్రశ్నార్ధకమన్నది నేనెరిగిన చరిత్ర
మృత్యువుతో‌ ముద్దులాడని ధీరత్వపు ధ్యేయమేమని ప్రశ్నించింది చరిత

గర్వము కానరాని ఆత్మదర్శనము, అహం‌ ఎరుగని కుతూహలపు చూపు
తామస బంధనమే గదా దాగిన గర్వం‌
అహం బ్రహ్మస్మి , అన్యం‌ శూన్యోస్మి!
గర్వమెరుగని మనసు, కధాబంధనమన్నది నేటి చరిత
అహం‌ బ్రహ్మస్మి , " అన్యం‌ పరబ్రహ్మోస్మి ", మరో‌ కధలో‌ పాత్రేనా ఇది

చిత్తమునెరుగునా చివరి కౌగిలింత, చిత్తము తెలుయునా తొలి కేరింత
చిత్తబంధన జీవితం‌ ,
చిత్తశోధనం‌ ఈ పయనం‌
చిత్తమే‌ బందీయా, ఎవరా కావ్యపురుషుడు
చిత్తము శూన్యమా, ఎచట ఆ యోగీశ్వరుడు

తొలి అడుగు వేసిన క్షణమే మొదలు ఆ చివరి మజిలీకి పయనం‌
నడుమ చేసే మజిలీల లెక్కలెన్నైనా లెక్క లేదు ఆ చివరి స్నేహానికి
ఆత్మ మజిలీలెన్నైతేనేమి,ఈ తొలి అడుగులో‌ పసితనపు ఛాయలే కదా

తారాజువ్వ - తోకచుక్క

2010-02-08T08:46:00.002+05:30

కోటి ఆశలు నిప్పురవ్వలై,
ఆశయసాధన ఇంధనమై పైకెగిరింది తారాజువ్వ
ఒక్కో‌ఆశను తీరుస్తూ,
ఒక్కో‌అడ్దంకిని అధిగమిస్తూ పైపైకి ఎగిసింది
కనుచూపుకు అందని ఎత్తులకు ఎగురుతూ,
కనిపించని లోకానికి పయనమయ్యింది

ఎక్కడెక్కడా అని వెతికిన కళ్ళు అలసిపోయాయి

ఆశలు కోర్కెలయ్యాయి,
ఆ కోర్కెలు రెక్కలు తెచ్చుకుని
తారను వెతకగాఎగిరాయి నలుదిక్కులా
ఆకసంలో‌ ఉల్కలుగా మిగిలాయి

లక్ష్యసాధన తారను చేరిందేమో‌,
చిన్ని జువ్వ, ఆ చుక్కకు తోకయ్యింది నేడు
తీరని కోర్కెలు తీర్చగ పయనం‌ సాగించింది
ఒక్కో‌ఉల్కను ముద్ద్దాడుతూ, దాగిన కోర్కెను తీరుస్తూ
దూసుకువచ్చింది ఆ తోకచుక్క
===
ఎన్ని తారాజువ్వలు ఎగిసాయో‌ ఈ రాత్రి
ఎన్ని తోకచుక్కలు కోర్కెలు తీరుస్తూ వస్తాయో‌ రేపటి రాత్రిన

విహంగం నేనైతే

2010-01-23T21:09:00.001+05:30

విహంగమై దూసుకుపోవాలి,
మబ్బుల మాటున దాగిన ఆకసంపై కాలు మోపాలి
ఆచార్యదేవోభవ! సూరీడికి నమస్సులు
సూరీడు తెలిపే
అంతరిక్ష గమనపు వింతలు
పాలపుంతల దారులు, తోకచుక్కల దోవలు
చుక్కలలో‌దాగిన చిక్కుముడులు, చిత్రాలు తెలుసుకొని ముందుకు సాగాలి

పాలపుంతల లెక్కలు , తోకచుక్కల గాలిపటాలు
లెక్కల లోతెందుకులే, పాలపుంతలో‌విహరించి
తోకచుక్కల గాలిపటాలపై సందేశమంపాలి

ఎంతమంది చక్కని చుక్కలు విహరించారో ఈ ఆకసాన,
చుక్కలలో‌దాగిన చిత్రాలు బోలెడు
ఆ చిత్రాలలో నా చెలి గీసిన చిత్రం వెతకాలి
ఆ చిత్రం‌అందుకుని తోకచుక్కపై పయనించి
మబ్బులపై వాలి,
తడి చినుకుల ముద్దులు పంపాలి

ఆ చినుకులలో‌తడిసిన నా చెలి ముందు నిలవాలి
విహంగాలై ఇద్దరమూ జీవన అంతరిక్షయానత్ర సాగించాలి

స్వప్న విహారం

2009-12-31T18:46:00.004+05:30

కళ్ళ ముందు నీవున్నావన్న ఊహలో కళ్ళు మూసి నిదురోయిన వేళలో కళ్ళ వెనుక స్వప్నమై..

to be continued !!!

ఈ క్షణం అనంతం

2009-12-29T19:16:00.001+05:30

మరణపు కౌగిలి నుంచి వెలికి వచ్చినట్టు
మండే గుండెల మంట ఆరినట్టు
అలసిన మేనికి నీరందినట్టు
ఏమని చెప్పను ఈ క్షణాన్ని

నడి సంద్రంలో తీరం కనిపించినట్టు
రాలిపోతున్న మేనికి రెక్కలొచ్చినట్టు
చీకటికోటలో వెలుగు దివ్వె దొరికినట్టు
ఎలా చూపను ఈ ఆనందాన్ని

విజయతీరాన్ని చేర్చే చివరిఅడుగులో దాగిన ఉత్సాహం
విజయపు శిఖరంపై నిలిచిన క్షణమాత్రపు గర్వం

ఆ క్షణం అంతమెరుగని అనంతం
ఆ ఆనందం ఎంత చూచినా తరగని సాగరం
ఆ ఉత్సాహం మరో మజిలీకి శ్రీకారం

నాతో పోరాటం

2009-12-26T17:13:00.001+05:30

పోరాటం నాతోనే
విజయం నాకే, అపజయమూ నాదే
నాతో నాకే శతృత్వం
నాపై నాకే లాలిత్యం

ప్రణయపు అరణ్యంలో
వేచి చూస్తున్న కన్యను చేపట్టమని పరుగులు తీసే మనసు

అది ప్రణయపు అరణ్యము కాదు,
ప్రళయాలను దాచిన ఎడారి అని అడుగాపే తెలివి

ఎడారి కాదది ఇరు ఎదలకు పరచిన దారని
పరుగిడమని ముందుకు పోయే మనసు

ఈ రెంటి పోరాటంలో గెలిచిన వారికి తోడుగా విధి
విధిని గెలిచే ప్రయత్నం కాదిది, వలచే ప్రయత్నమిది

విజయతిలకమైనా, వీరస్వర్గమైనా చేపట్టేది నేనే

మనసూ, తెలివి కలిసిన చోట పోరాటం జరగదు, జరిగేది పయనం
మనసూ, తెలివి పోరాడిన నాడు వచ్చేది ప్రళయం,
ప్రళయం నుంచి దూరంగా పయనం జరపాలి,
పయనిస్తూ విధిని తోడుగా తీసుకుపోవాలి

కలలు – నీటి మీది రాతలు

2009-12-13T23:52:00.001+05:30

కలలా వస్తావు, కలలా పోతావు
కలంరాతలా కలకాలముండరాదా
నీ ఊహలో వెచ్చబడి నిదురపోదు మేని
నిదురరానిదే కలలో కానరాదు నీ రూపు

కలలన్నీ కల్లలని కలలు కనని వారే అంటారట
కలలు వచ్చేది నిదురలోనా ?
కలలను స్వాగతించ వచ్చేది నిదురా ?

కలలన్నీ నీటి మీద రాతలట నిజమేనా ?
అవి మనసున్నవారే చదవగలరని చెబితే ఏమంటారో
రాతలు రాసిన చేతులేవని అడుగుతారా
నీటిలో వచ్చే తరంగాలను తోడు చూపనూ
మనస్సనే నీటిలో ఊహలనే చేతులు రాసే గీతలే కదా కలలు
ఆ మనో కడలి లోతు చూసినదెవరులే
ప్రతి ఉషస్సున తోడున్న నీతోడి కలలేగా

కలలన్నీ నీటి మీది రాతలే
కొన్ని రాతలు రాస్తూనే చెరుగుతాయి, ఎవరో చేయాడించినట్టు
కొన్ని రాతలు సుడిగుండాలను సృష్టిస్తాయి, ఎవరో చెయ్యిపెట్టి తిప్పినట్టు
కొన్ని రాతలు నీటిలోతును చేరి కలకాలముంటాయి, నదీ గమనాన్ని నిర్ధేశించే మలపులులా

ఏరా రోయ్

2009-12-08T19:55:00.001+05:30

" ఏంటి అస్త్ర శస్త్ర సన్యాసం చేసేసేవంట, ఏమి రోయ్ "

" ఎవరన్నారు"

" ఒకరనేదేమిటోయ్ ... నేనే అంటున్నా "

" ఏంటట సాక్ష్యం "
" ఏమి రాస్తున్నావు ఈ మధ్య?, పేరేమో అర్జునుడి బాణాలు అని గొప్పగా పెట్టావు "

" ... "

" అసలు నీ రాతలేమిటోయ్.. శూన్యమా... నిశ్శబ్దగీతమా.. అది సరే గానీ ఈ మధ్య ఎవరినీ పలకరించటంలేదట, ధ్యానమా, సన్యాసమా "

" ... "

" ఏం ఈ మధ్య ఎవరినీ విమర్శించటం లేదట, ఎవరినీ పొగడను కూడా పొగడడం లేదట "

" అయ్యిందా నీ విమర్శల పర్వం "

" ఆ చెప్పాలంటే చాంతాడంత ఉందిలే. ముందు నువ్వు చెప్పు ఏంటి సంగతి "

" ఒరే బాబూ, ఇలా అన్నానని నన్ను ముసలాడిని చేసేసి నువ్వు పసిబాలుడివనుకుని మునగచెట్టెక్కేవు "

" ముందు నువ్వు చెప్పవోయ్ "

" శూన్యంలోకి వెళ్ళడమూ, రావడమూ అంత త్వరగా జరిగే పనులేనా "

" ఏమిటోయ్ తలా తోకా లేకుండా వాగుతావ్ "

" ఏమీ లేదోయ్ , ఈ మధ్య మన మీడియాలో న్యూస్ చానెళ్ళు చూసి బుర్ర పిచ్చి ఎక్కిందిలే "

" నీ రాతలకూ, ఆ కోతలకూ సంబంధమేమిటట "

" ఆ కోతలు చూసి నవ్వొచ్చి, ఏమీ రాయలేకపోతున్నా "

" ఓహో, బాధిత పర్వంలో ఉన్నావా "

" ... "

" అయితే ఆ బాధలైనా రాయొచ్చు కదా "

" బాధల చేదుమాత్రలు కూడా పంచాలా "

" పంచితే, చేదు పోతుంది కదా. మిగిలేది ఖాళీ డబ్బా, ఆ డబ్బాలో రుచికరమైన మాత్రలు నింపొచ్చు కదా "

" నిజమేరోయ్ , అప్పుడప్పుడు నువ్వు కూడా బానే చెప్తావ్ "

" మళ్ళీ కోతలు, నేను నీ ఆత్మను రా. ఆత్మ మీద అనంత వృత్తం రాసేసేనని ఫోజు కొట్టావు. రాతలన్నీ కోతలేనా ? "

" అనంతవృత్తంలోనే చెప్పానుకదా, ఏదో ఒకటి నన్ను బయటకు లాగుతుందని. అదీ సంగతి "

" ఓహో అలా అన్నావా, మరి రాసేప్పుడు అన్నీ తెలిసిన వేదాంతిలా చెప్పావు "

" చెప్పడానికి వంద చెప్పొచ్చు, ముఖ్యంగా ఈ మధ్య వార్తా చానళ్ళు చూసాక తెలుసుకున్న నగ్న సత్యమిది "

" సమవర్తిలా వ్యవహరించాల్సినవే ద్వంద వైఖరి అవలంబిస్తుంటే, ఆ ద్వంద వైఖరిని ఆచరిస్తానంటావేం "

" నిజమేరోయ్ , ఈసారి చెవిలో దూది పెట్టుకుంటా, "

" మరి చేతిలో ఏమి పెట్టుకుంటావు ? "

" కలం, అదే నీ భాషలో బాణం "

" మరి ఎవరో నీ గురించి బెంగ పడ్డారంట వారి సంగతేమిటి "

" బెంగ పడితే దండగేనోయ్.... "
" ఆపు, మళ్ళా వైరాగ్యమా "

" సరే, ప్రయత్నిస్తాలే "

" మళ్ళా, లే అంటావ్ .. తంతా "

" ఇదే నీతో వచ్చిన తంటా. నే కదులుతా ఇంక, నువ్ పోవోయ్ అద్దం వెనుకకు "

" సరే మరి, పోతున్నా.. చూస్తూనే ఉంటా... "

" హమ్మయ్య "

--- రేయ్ మొద్దు నిద్రలో ఏమిటా కలవరింత, లే లేచి ఒక కవిత రాయ్

శూన్యం-నిశ్శబ్దం-నడుమ నేను

2009-11-15T22:56:00.001+05:30

ఏ శబ్దాన్ని హరించి వచ్చిందో ఈ నిశ్శబ్దం
ఏ అనంతాన్ని తనలో దాచుకుందో ఈ శూన్యం

పలుకరాని భాష అది, పలికితే వినబడదు మరి
ఆ భాష తెలియని మనిషి లేడు.
కొందరి హృదయఘోష ఆ భాషలో రోదన గీతాలు పాడుతుంది
కొందరి ఏకాంతవేళ ఆ భాష గంధర్వగీతాలు పాడుతుంది
కొండంత భాధకు ఉప్పెనంటి సాంత్వన కలిగిస్తూ
ఉప్పెనంటి ఆనందంలో లోయంటి లోతులు చూపుతూ
ప్రశ్నకు సమాధానాన్ని చేరువ చేస్తూ, ఆ రెంటి మధ్యా తానే నిలుస్తూ
హృదయంతో పలికే భాష అది, కన్నులతో పాడే గానమది

చూడలేని చిత్రమది, చూస్తే నిలువదు మరి
ఆ చిత్తరవు చూడని ప్రాణి లేదు
కొందరి ఎదురుచూపులు ఆ చిత్తరవుపై పైశాచిక నృత్యం చేస్తాయి
కొందరి విజయహాసాలు ఆ చిత్తరువుపై ఆనందతాండవమాడతాయి
అంతు వెతికే చూపులకు అంతం చూపుతూ
అనంతమని ఎగసిపడే చూపుల అలుపు తీర్చుతూ
అనంతాన్ని తనలో బంధించి, అంతలోనే అంతాన్ని చేరువ చేస్తూ
కన్నులు చూడలేని చిత్రమది, మది గదిలో బందీ అయిన అపురూప చిత్రమది

మది పలికించే నవరసాలూ ఆ భాషకు అచ్చులు
హృది ఆలాపించే సప్తస్వరాలూ ఆ చిత్తరువపై నడకలద్దిన హరివిల్లు
ఆ భాషకు లొంగని భావమూ, ఈ చిత్తరువులో కనపడని మదిచిత్రమూ ఎచ్చోటనూ లేవు

ఆ భాషలో ఆలాపన చేసే గానగంధర్వుడు ఎవడు?
ఈ అపురూప చిత్తరువు గీసిన చిత్రకారుడెవడు?
ఆ రెంటి నడుమా నను పడదోసి ఆ చిత్రాన్ని గీసి సుస్వర గానాలాపన చేస్తున్న అనంతుడెవడు
ఆ భాషరాని మూగవాడిని, ఆ చిత్రం చూడలేని అంధుడిని

క్షణానికో రాత, ప్రతీ రాతకు ఓ గీత, ఆ గీతకు చాటున ఓ రేఖ

2009-10-29T23:57:00.001+05:30

నుదుటి మీది రాతలు
అరచేతిలో దాగిన రేఖలు
అరికాలి కింద గీతలు

రాతల బందిఖానాలో దాగిన మస్తిష్కపు శక్తి
రేఖల సంకెళ్ళకు బందీయై బిగియని పిడికిలి
గీతల వలలో చిక్కుకుని పరుగిడని అరికాలు

క్షణంలో మారిపోయే గీతల రాతల రేఖలతో
చిక్కుముడులు వేసి పొడుపు కధ విసిరావు
నీ పొడుపుకధను ఒడుపుగా విప్పలేనా
ఒక ముడి విప్పితే మరో ముడి బిగిసే పొడుపు కధ నీది
భలే కధకుడివి నీవు

అనంతమైన ముడులు వేసి బంధించేసావు
అనంతసాగర సమాన ఆలోచనలు మెదడున పెట్టి
నుదిటిరాతల ఆనకట్ట మాటున బందీ చేసావు
ఆ సాగర సమాన ఆలోచనలు ఎగసిపడి
నీ పొడుపును విప్పుతాయనా
నుదిటిరాతల బందీఖానాలో మెదడును ఖైదు చేసి
క్రోధావేశాలను కాపు పెట్టావు

పిడికిలి బిగించి ముడులు తెంపుకుపోతాననా
హస్తరేఖల సంకెళ్లను వేసి
పిడికిలి బిగియనీయని మోహానికి తాళమిచ్చావు

అరికాలిలో శక్తిని నింపి పరుగెత్తి ముడులను చీల్చుకు పోతూ
నీ పొడుపు అంతు చూస్తాననా
గీతలతో వలను వేసి
ఆ వలపై కోర్కెలు చల్లి బందీను చేసావు

ఒకనాడు క్రోధావేశాలను అదుపున పెట్టి
మెదడును బందిఖానా నుండి విడిపించి
అడుగేసానో లేదో మోహవీచికలో జారిపడి
మరలా బందీనైతిని

మరోనాడు మోహాన్ని వశం చేసుకుని
సంకెళ్ళ తాళాన్ని తెంపుకుని పిడికిలి బిగించేంతలో
క్రోధావేశాల ధాటికి మళ్ళీ సంకెళ్ళలో బందీనైతిని

ఇక కోర్కెల బారిన పడక ముందుకు పోతుంటే
ఎటు నుంచో మోహినినంపి మరోమారు వలలో
బందీని చేసితివి

ఏమిటయ్యా ఆ పొడుపుకధ వెనుక దాగిన కధ,
నువ్వైనా గుట్టు విప్పి చెప్పవయ్యా

***************
రాతలు బందిఖానా కాదేమో ?
అవి మెదడున దాగిన ఆలోచనలకు ద్వారాలేమో
ద్వారాలు దాటుకు ముందుకు పోతే ఆలోచనల సాగరము
రేఖలు సంకెళ్ళు కావేమో,
అవి పిడికిలిమాటున దాగిన ఆయుధాలేమో
గీతలు వల కాదేమో,
కోర్కెలను బంధించి పరుగులో తోడుండే సైన్యమేమో

నీటి మీది రాతలు... నిన్న రాతిరి శపథాలు

2009-10-26T20:58:00.001+05:30

దూరాన మబ్బుల చాటున దాగిన చంద్రుడు నెమ్మదిగా వెలికి వస్తున్నాడు
******

మొన్న రేయి స్వప్నంలో మన కలయిక,
నిన్నరాతిరి ఊసులలో జీవితాంతం నీ తోడు వీడనన్న నీ శపధం

రేపటి రోజుకు ఎదురుచూస్తూ ఎదపాడిన జోలపాటలో
అటుపిమ్మటి రోజున రాబోయే బంగరురోజుల కలలో
తనువు అలిసినా నా మది నాట్యమాడుతూనే ఉంది

******
ఇంతలో ఆకసాన్ని చీలుస్తూ రాలిపడింది తోకచుక్క
******

మొన్న రేయి స్వప్నాలు, నిన్న రాతిరి శపధాలు
నీటి మీద రాతలా? క్షణ మాత్రపు ఆనందాలా?

రేపటి గమ్యాలు, అటు పిమ్మటి బంగరుకలలు
నిప్పులోన పుల్లలా? బూడిదయ్యే కలలా?

నేటి నా హృదయఘోషను పలుకు భాషేది?
ఉప్పొంగి పొంగే కన్నీటిఅలలలో దిక్కు తెలియని పత్రమైనది నా మనసు

******
కొన్నాళ్ళకు తోకచుక్క రాలిన చోటున గుర్తు తెలియని రాళ్ళు కానవచ్చాయి, అవి వజ్రాలు
******

ఆనాటి నీటి మీది రాతలు,
నేడు శిలాశాసనాలై నా మది శిలపై నిలిచాయి
ఆనాటి నిప్పులోని పుల్లలు,
నేడు కొత్త చిగురుతో చిరునవ్వు నవ్వాయి

******
వజ్రాల గనే కావచ్చు,
కానీ అది భూమి గుండెపై చేసిన గాయం ఇంకా కనిపిస్తూనే ఉంది
నీవు లేని లోటు కనిపిస్తూనే ఉంది

(ఇది ఒక ఊహాయత్నం, "నీటి మీది రాతలు... నిన్న రాతిరి శపథాలు" అన్న వాక్యం చుట్టూ నేను అల్లుకున్న పదబంధమిది.
కొన్ని కవితలు భావోద్వేగంతో కాదు, భావాన్ని వెలికితీసే యత్నంలో వస్తాయి. ఇది కూడా అలాంటిదే.
ఇది ఏ విభాగమో నేను చెప్పలేను, ఇది సానుభూతితోనో, బాధతోనే రాసిందైతే కాదు.
ఒకవేళ అలాంటి భావన మీ మనసులో కలిగితే అది మీ సున్నిత హృదయమే, దానికి నా జోహార్లు)

సమాధానము తెలియని ప్రశ్నలు

2009-10-09T21:26:00.001+05:30

నిశీధి నిశ్శబ్దంలో నే పెట్టిన పెనుకేక నిను చేరే ఉంటుంది
వినబడినా బధిరునిగా ఏల నటించితివి
తామసి నలుపును కడుగుతూ పెల్లుబికింది నా రుధిరం
కళ్ళుండి కనబడని అంధునివైనావేల
సాయం కోసం నే పాడిన ఆక్రోశగీతం నీ చెవుల తాకే ఉంటుంది
మాటరాని మూగవాడివైనావా నా పాటకు బదులీయవేమి

సూరీడు వెలికి వచ్చాడు కదా, ఈ పాటికి నా సందేశం నిను చేరే ఉంటుంది
నా సందేశం నిను చేరలేదా ? పావురాన్నైనా పంపవేమి
మిట్టమధ్యాహ్నపు సూరీడు ధాటికి దాహార్తుడనై కదలలేని రాయిలా
నా తనువు చేసిన మూగరోదనైనా కానరాలేదా
సూరీడి అస్తమయం చూస్తూ నిస్సహాయుడనైతిని,
నీ సహాయమెపుడు చేరునో
వెలికి వచ్చిన చంద్రుని చూసి, పక్కనున్న చుక్కలు చూసి
ఆ చుక్కలలో నీ చూపు పంపావని ఎదురు చూసా,
ఎచట నిలిచాయి నీ చూపులు
మస్తిష్కపు ఆలోచనలు ఆగిపోతున్నాయి,
మనసు ఆత్మను వెతుకుతూ పోయింది
చుక్కల పందిరి కింద శరీరం ఒంటరయ్యింది
బహుశా ఇది మరణమేమో,
నా తనువైనా తడిమి వీడ్కోలు ఇస్తావా???

ఎచట దాగితివి?
ఆత్మాకారుడనై నిను అడిగెదననుకొన్న ప్రశ్నలు గురుతు రావేమి?
ఏ మాయ చేసితివి?
నిరాకారుడనైతినేమి?

(ఈ ప్రశ్నలలో అనేక కధలున్నాయు, అనేక కన్నీటి వ్యధలున్నాయి,
ఉప్పెన ముంచెత్తి, భూమి ప్రకోపించి, అగ్ని జ్వలించి, పిడుగులు పడి, సుడిగుండమంటి వాయువులు వీచి
పోరాడి ఓడిన బతుకులున్నాయి. మీ హృదయము రాల్చే కన్నీటిబొట్టును పెద్దరికపు హోదాలోనో, కన్నుల పరదాలోనో దాచెయ్యద్దు)

చేప చంద్రుడు

2009-10-04T22:54:00.001+05:30

మా ఊరి చేపల హృదయమూ, ఆ చంద్రుడు ఒకటేనట
మేఘాల కోసం పిచ్చిచూపులు చూస్తూ ఎదురు చూస్తుంటాయి
హృదయంలో మౌనంగా ప్రార్ధిస్తుంటాయి మేఘాలను రమ్మని
ఆ తపోశక్తికి వచ్చిందో తేజస్సు
చంద్రుని చుట్టూ దూరంగా ఏర్పడిందొక రంగుల వలయం
తపము తీవ్రత పెరుగుకొద్దీ తేజస్సు యా హృదయములోనే కలిసింది
చంద్రునిలో లీనమయ్యింది ఆ రంగుల వలయము
మేఘ దర్శనముతో పులకించింది మత్స్యము

చేపలకు వల వేసి పట్టారు జాలరులు
తపోశక్తి తగ్గసాగింది
హృదయతేజము మసకబారసాగింది
అమాస వచ్చి అదృశ్యమై మరల వచ్చాడు చంద్రుడు పున్నమితో
ఈ సారి చంద్రుని చుట్టూ కానరాలేదు ఆ వలయము
బహుశా చంద్రుడు తపము చేయబూనినాడేమో
మరో వరుణకాలము కొరకు, ఏనాటికి ఫలించేనో ఆ తపము,

(మరువం ఉష గారు చేయుచున్న జలపుష్పాభిషేకానికి నేను సమర్పిస్తున్న మూడవ జలపుష్పమిది)

పోతన కల

2009-10-03T19:55:00.002+05:30

(కింద రాస్తున్నది కల్పితం, కనుక దీనిని ఎవరూ ప్రామాణికముగా తీసుకోరాదని మనవి)

గజేంద్రమోక్షం రాస్తున్న పోతనకు సందేహమొచ్చిందట
ఆ దేవదేవుని అవతారమే కదా మత్స్యం,
నీటిలోనే ఉన్న మత్స్యం నీటిలో జరుగుతున్న సమరాన్ని ఆపలేదా అని
కలతచెంది నిదురపోగా కలలో లీలగా కనిపించింది
ఏడు ద్వారముల వైకుంఠపురి,
క్షీరసాగర మధ్యమున విలాసముగానున్న లక్ష్మీనాధుడు
ఆవేశమునున్న యా కవి
"సర్వ వేదములనూ రక్షించిన మత్స్యమువై ఆ గజమును రక్షించలేవా,
సిరులతల్లిని, ఆదిశేషుని, శంఖుచక్రములను,
సర్వమునూ వదిలి ఒంటరివై పరుగుపరుగున రానేల"
చిరునవ్వు నవ్వెను హరి, ఏదో నిగూడార్ధము స్ఫురించెను కవికి
కలత తీరె, కావ్యమును పూర్తి చేసె

ఏమా నిగూడార్ధము ?
"కూర్మమునై క్షీరసాగరమధనము కావించితి, నెమ్మదస్తుడనని వదిలివేచితిరి
వరాహమునై భూమినే రక్షించితి, నీచ జంతువని చెంతకు చేరనీయకుంటిరి
ఉగ్ర నరసింహుడనై దుష్ట శిక్షణ చేసితిని, కొండలలో కొలువు చేసితిరి, పానకాలరాయుడిని చేసితిరి
వామనుడనై బలిని దానము కోరితి, యాచకత్వమూ అవతారమేనాయని నవ్విపోతిరి
పరశురాముడనై ధర్మపాలన చేసితి, కోపిష్టియని కావ్యమున దాచిరి
రాముడనై రావణసంహారము చేసితి, పితృవాక్య పాలకుడనైతి..
పూజలు చేసి రాయిని చేసితిరి, చెట్టుచాటున యుద్దము చేస్తినని పరిహసించిరి
కృష్ణుడనై గోపాలకుడనైతిని, గీతా భోధను చేసితి.. ఆలయమున బొమ్మను చేసితిరి

మత్స్యమునై వేదాలు అందించితి, మత్స్యమే ఆహారమైనది
మరల అవతారము ఎత్తనేల, మరల రాతిబొమ్మనై నిలువనేల"

(మరువం ఉష గారు చేయుచున్న జలపుష్పాభిషేకానికి నేను సమర్పిస్తున్న రెండవ జలపుష్పమిది,
ఈ సాహసాన్ని మన్నిస్తారని ఆశిస్తున్నాను. తప్పులుంటే క్షమించండి )

చేప చెప్పిన ఊసులు

2009-10-01T20:02:00.001+05:30

అంత:పుర భవనమ్మున అలక పూనెను ఓ రాణి
అలకపాన్పును వదిలి సైకతపానుపుపై పవళించెను ఆ సొగసరి
చిలక తెచ్చిన కబురందుకొని సైకతవేదికనలంకరించెను రాతిగుండె రారాజు
పలుకరింప మొగము తిప్పుకొనె ఆ వయ్యారి
భామతో వైరిమార్గమేలనని ఒరలోన దాచె కరవాలము, చేత ధరించె జాలము
ఎటుల అలక తీర్చునోయని ముచ్చట చూచుచుండె పున్నమిరేడు

ఈ జంట చింత తెలియని ఒక కుర్రచేప పక్కనున్న కొలనున నింగిని ముద్దాడ ఎగిరి దూకె
ఆ చేపను చూడగనె చిరునవ్వు వెలికివచ్చె భామ మోమున
ఒక వింత ఆలోచన వచ్చె ఆ మగని మనసున
"కనులు మూయక నా కొరకు ఎదురు చూచుచూ
నన్ను ముద్దాడ ముందుకు దూకి అంత మరల వెనుకకు మరలి
ఏలనో నీకీ పంతము. ఎదుట నే నిలిచినా అంతలో వెనుకకు మరులటేల "
అని చేపతో పలుక, గడసరి మగువ
"కనులు మూసిన ఎచటకు పోవుదువోనని నిదురునైనా కనులు మూయకుంటుని
కనులముందున్నా చెంతకు చేరకుంటివి
చెంతకు చేర నే దుమికినా దరికి చేరనంటివి"
అని తానే మత్స్యసుందరియై సమాధానమిచ్చె

ఇది విన్న యా చేప
"అది అలక కాదు,కులుకేనని తెలియని రాజువైతివి
మంచిదైనది కోపాన్ని మనసు పొరన దాచి,
నవయువకుడవై సమ్మోహనుడవై చేప కన్నుల సుందరి కొరకు వచ్చితివి
మనసున దాగిన ప్రణయమును మాటన చెప్పకుంటివి
నటనమున చూపకుంటివి
నా విహారము చెప్పించినదిలే నీ మనసున దాగిన ప్రణయపు మాట"
అని తర్కించి ఆ రాజు జాలమున ప్రవేశించె,
యా చేపను చేతిన తీసుకుని ముద్దాడబోవ,
మీనాక్షియగు యామె కించిత్ అసూయన జలపుష్పమును జన్మస్థలమునకు చేర్చె

అలకయేల వచ్చెనో మరిచెను యామె
జాలమేల తెచ్చెనో మరిచెను ఈతడు
సైకతపానుపుపై విరహమును మరచి విహారము సాగించుచుండిరి
ఈ విహారము చూచిన యా పున్నమిరేడు మబ్బుల కిటికీ మాటుకు చేరి మరో జంట ఎచటా యని శోధించసాగె

(మరువం ఉష గారు చేయుచున్న జలపుష్పాభిషేకానికి నేను సమర్పిస్తున్న జలపుష్పమిది)

హృదయపు ఆకాశము

2009-09-12T14:51:00.001+05:30

ఓటమి అమాసై పిలిచింది నిరాశను తామసై రమ్మని,
నిరాశ వచ్చింది ఆశల నక్షత్రాల తూటాలు చేసిన గాయాలతో ,
నివ్వెరపడి తడబడింది ఓటమి
రాతిరి నిశ్శబ్దంలో ఓటమి పెట్టిన గావు కేక విజయపు గీతమై
ఆశలవెన్నెలను ఆవిష్కరించింది

ఆశల కాంతులు తొలగించాయి గహణాన్ని
దూసుకు వచ్చింది విజయలక్ష్మి పున్నమి చంద్రునిలా
కోటి ఆశలు ఒక్కసారి కలగలసి
ఆకాశమంటి హృదయన్ని నింపివేసాయి
పున్నమి వెలుగు నిండింది ఎదలో

ఆశ తోడున హృదయపు ఆకాశము అనంతము
నిరాశ నీడన హృదయపు ఆకాశము శూన్యము

సృజన

2009-09-11T09:52:00.001+05:30

లత కోరింది తరువు తోడును
తరువు నీడన జతకూడి ఆడింది
మాతృమూర్తియై సృజన పుష్పాల పూసింది
పులకించిన ప్రకృతి
హిమబిందువులచే అభిషేకించింది

సిగ్గుల మొగ్గగా మొదలై, బిడియపు పుష్పమై
సృజన వికసించింది
అన్వేషియై విహరించదలచింది
వీడ్కోలు తెలిపింది లత
తరువును స్పృశించి
గమ్యము గగనపు వీధుల విహంగమై
హవనవాహనుడి జతలో సాగింది సృజన

పంకజపాన్పుపై నిదురించి
మల్లెలచెండును అలకరించి
ముళ్ళబాటన గులాబీని ముద్దాడి
హల కల ఆయుధమ్ముల తోడెంచుకొని
అలసటన హరుని శోధించి
వినీలవిశ్వపు జైత్రయాత్ర కొనసాగించింది

కన్ను కుట్టింది సమవర్తికి
బంధించ పాశంబు విసిరె
టక్కరిదీ సృజన, ఆ సమవర్తి శిరసు అధిరోహించింది

అంతు తెలియని దూరాన లత మరో సృజనకు జన్మనిచ్చింది
సమవర్తి త్వరలో సృజనమూర్తి కానున్నాడు

సత్య శోధన

2009-09-08T20:20:00.003+05:30

నిజమెల్లప్పుడూ ఇంతే
పట్టుకుంటానంటే కాలుస్తుంది
దాచిపెడితే దాగనంటది
ఆకసాన సూరీడిలా వెలుగుతానంటది

ఎంత లోతున దాచిపెట్టినా,
భూగర్భం చీల్చుకు వస్తుంది
ఎంత దూరమిసిరేసినా అ
నంత దూరం పయనించి తన వాణి విన్పిస్తుంది

అణువంత చిన్నది
విశ్వమంత పెద్దది
ఆచరిస్తే అణువణువులో దాగి తోడుంటుంది
ఎదురు తిరిగితే విశ్వమంతా తానై ప్రళయం చూపుతుంది

అసత్యపు రధమెక్కి అవినీతి గుర్రాల స్వారీ చేసిన
అనంత సత్యం చేతిలో ఓటమి తప్పదుగా

సత్యాన్వేషణతో జీవినయానం చేసిన,
నీతి చంద్రికల తోడున విహరించిన
అనంత సత్యమున అంకితమే కదా

సత్యమా ఏమని అర్ధం చేసుకోను నిన్ను,
సత్యాన్వేషణలో తరించెను ఒక ఋషి,
సత్యము గోచరించిన మాత్రమున
నా నేత్రము కానరాని లోకాలకు వెడలె ఆ ఋషి
ఇంకెవరని అడగను నీవెవరో

(సత్యశోధన రాసిన గాంధీకి అంకితం)

స్వేదపు హరివిల్లు

2009-08-27T19:10:00.001+05:30

హోరున కురిసే వర్షములో చినుకుల గొడుగు
వణికించే చలిలో హిమబిందువుల తొడుగు
ఎర్రని ఎండలో గ్రీష్మకిరణపు లేపనాలు

జోలపాడు కీచురాళ్ళు
వింజామరలు వీచు దోమలు
కలలకోటకు కాగడాలెత్తు మిణుగురుల కాంతులు

కుక్కుట నాదాలు సుప్రభాత గీతాలు
అంబలి చాటున దక్కిన ఆకలి
పాదాలకు రక్ష మట్టి రేణువుల సమూహం

శ్రమజీవన సౌందర్యపు నిలువెత్తు చిత్తరవు అతను
ఎర్రని సూరీడుని వెక్కిరిస్తూ వెలికి వెచ్చాయి
ఎచటో దాగిన స్వేద బిందువులు,
ఆ స్వేదమందు దాగింది శ్రమజీవన హరివిల్లు
మరో ప్రపంచపు ద్వారాన్ని చేధించిన గురి తప్పని విల్లు

కన్నుల వెలుగు రేఖలు- చూపుల ఇంద్రజాలము

2009-08-17T21:08:00.001+05:30

ఏమి మాయాజాలమో అది
ఎవరు తోసారు నను
వెలికి వచ్చే దారి లేదు
దరిచేర తీరము తెలియకున్నది
దిక్కులు తెలియని శూన్యమది
ఏ సూరీడుని వేడను
దినములు లెక్కించ తారా చంద్రులే కానరారేమి
క్షణముల లెక్క తేలకున్నది, క్షణమో యుగమో లెక్క తెలియదే మరి
శూన్యమున ఎన్ని అడుగులు వేసినా గమ్యము చేర్చదే
ఎచట చూసినా వెలుతురు కానరాదే
బాధను హృదయమున బందీను చేసి
సాగాను, ముందుకో వెనుకకో దిక్కులు తెలియవు
ఎచట నిలిచానో తె లియదు
హటాత్తున ఏదో వెలుగు నన్ను ముంచింది నన్ను నేనే మైమరిచేలా
నా ప్రేయసి కన్నుల వెలుగే అది
తెలిసిందిలే ఇన్నాళ్ళ నా శూన్యం దిక్కులు లేనిది కాదని
దిక్కులనే తనలోన దాచిన విశ్వమని
ఆమె కన్నుల, నే కాంచిన వెలుగులు
మరో విశ్వపు దారి చూపే కాంతిరేఖలు

====== మరి ప్రేయసి ఏమనుకుందో == ====

అతని కన్నుల జాలమే నా పట్టుపరుపు
వెలికి వచ్చే ఊహ కూడా రాదు, ఏమాయనో అతను అదృశ్యమాయె
ఆతని కన్నుల ఇంద్రజాలమున నన్ను బందీ చేసి
ఏ దిక్కున చూసినా ఆతనే , దిక్కులు తెలియకున్నవి
శూన్యమో ఏమో తెలియనిదేదో నన్నావహించింది
ఇంతలో గాలిలో ఏదో వెచ్చని పలకరింపు నను తాకింది
శూన్యము దాగిన నా కళ్ళలో ఏదో వెలుతురు
అది చూసి అతని కనులు చేసె ఏదో ఇంద్రజాలము
అతను చూపే మరో విశ్వానికి అతనివెంటే నడిచా

(అనంతవృత్తం మూడవభాగం రాద్దామని మొదలుపెడితే వచ్చిన ఔట్ పుట్ ఇది J )

క్షేమమేనా... (క్షామం లేదుగా)

2009-08-09T21:12:00.001+05:30

పొంగిపొరలాల్సిన వాగులు అలసటతో ఆగాయి,
తమ దాహాన్ని తీర్చమని నింగి వంక పిచ్చి చూపులు చూస్తున్నాయి

క్షేమమా అని అడిగే పిలుపులు
క్షామం లేదు కదా అని వస్తున్నాయి

కరువుని పరుగెత్తించే జలదేవత ఏ మూల నక్కిందో
కరువే పరుగెడుతోంది ఇనప గజ్జెల తల్లిలా

ఈ దృశ్యాలు చూసి తట్టుకోలేక భూమాత కన్నీరు కార్చింది
భూమాత మోముపై కన్నీటి చారికలై నిలిచింది

సముద్రుడి కన్నీళ్లకు అంతే లేదు, సంద్రమంతా ఉప్పు కట్టింది
తనను ఆవిరి చేసి కరువు తల్లిని అభిషేకించమని సూరీడిని కోరాడు
సూరీడు వేడి పెంచాడు, సంద్రాన్ని ఆవిరి చేస్తూ పోతున్నాడు
వేడికి తట్టలేని సహనమాత రాళ్ళను ముక్కలు చేసింది

గలగలా పరుగెత్తే జీవనదులు, విలవిలలాడుతూ కూలబడ్డాయి
భూమాతకు ఆభరణాలు ఆ నదులు, కరువుకి తాకట్టు వెళ్ళాయి

పంటలకు ఎరువు వేసే అవసరం లేదు,
కరువుకు వెయ్యాలేమో ఎరువులు

పచ్చటి ఆకులు ఎండినా
వెచ్చని పక్షిగూళ్ళు చెదిరినా
చూసిన మనిషి గుండె పగిలినా
కరువు గుండె కరగలేదు

(** ఇంతవరకూ ప్రస్థుత కరువు గురించి, కిందవి కరువు తగ్గితే అన్న ఊహకు రూపం **)

వాగుల బేల చూపులు చూసి కరిగింది పైన దేవుని గుండె
దాహాన్ని తీర్చ వరుణుడిని పంపాడు వాయుదేవుని తోడు ఇచ్చి

క్షామాన్ని మరోమారు నిఘంటువులో దాచి క్షేమాన్ని తవ్వి తీసాయి పిలుపులు

జలదేవత పొంగింది తాండవమాడుతూ
ఇనుప గజ్జెల తల్లి జడిసి ఎడారుల బాట బట్టింది
వెనుకే కదిలింది జలదేవత, కరువుని కరువు చెయ్యనుందేమో

సముద్రుడి కన్నీళ్ళు భూమాతను అభిషేకింప
నల్ల మబ్బుల పంచను చేరాయి, అయినా ఏదో ఉప్పదనం
ఏ మూలన కరువు చూసాడో సముద్రుడు
రాళ్ళ ముక్కల మధ్య దూరి ముందుకు దూకింది జలతరంగిణి

జీవనదుల జీవం మరో మారు వచ్చింది,
కరువు తాకట్టు నుంచి బయటకు వచ్చి భూమాతకు ఆభరణాలై నిలిచాయి

కరువుకు వేసిన ఎరువు వికటించింది
పంటలకు వేసే ఎరువుని తెమ్మని రైతుని పంపింది

పచ్చని ఆకులు వికసిస్తే
వెచ్చని పక్షిగూళ్ళలో పిచ్చుక కూసింది

మనిషి గుండెకు ఏదో అర్ధమైంది
ఎదలోతుల తను చేసిన తప్పులు తెలిసాయి
ఎద ఆర్ధ్రమైనా మెదడు వినేనా
పశ్చాతాపాన్ని ప్రకటించి ప్రకృతి ఒడిలో సేదతీరేనా ?

అనంత వృత్తం-2

2009-08-07T22:19:00.001+05:30

ఆవురావురుమంటూ తన పరిధి పెంచుకుంటూ పోతోంది
ఎక్కడ మొదలయ్యిందా దీని ప్రయాణమంటూ ఆరాలు తీస్తూ
నా నడక మొదలయ్యింది, వృత్త పరిధిని దాటి లోనికి అడుగు పెట్టలేకున్నా
చక్రవ్యూహమిది, లోనికి రానీయదు, బయటకు పోనీయదు
వంద చేతులు వెనక్కి లాగుతాయి లోనికి అడుగెయ్యనీకుండా
వందకొక్కటే లోనికి తోడుగా పిలుస్తుంది

ఇది రేఖ కాదు, ఎక్కడ మొదలయ్యిందో చెప్పడానికి
అసలు ఈ దారి ఎటు పోతుందో తెలియదు,
నా గమ్యం మాత్రం ఈ వృత్త కేంద్రమే

అంతము కానరాని
ఆరంభము తెలియని విశ్వరూపమిది
అనంత గణం ఏక గణనం, అనంత వృత్తం ఏక కేంద్రం,
విశ్వాంతరాలన్నీ అంతర్లీనం, విశ్వమే పరిధి ఈ అనంత వృత్తానికి

ఏలనో ఒకపరి కిందకు చూసా
ఏమది, అనంత అనంత వృత్తాలు అగుపించినవి
పరికించి పైకి చూడ
లెక్కలేని వృత్తాలు గొడుగు పట్టినవి

ఏ వృత్త కేంద్రమని వెతకను,
మూషికమై తవ్వుకుపోనా... మయూరమై ఎగిరనా...
లంబోదరుని తోడు కోరి విఘ్నాలకు విఘ్నమవ్వనా
దైవగణ నాయకుని సైనికుడినై దూసుకుపోనా

విశ్వనాధుని హృదయమా ఆ అనంత వృత్తం,
ఆ హృదయమున చోటు లేనిదెవరికిలే
ఆ హృదయకేంద్రమును వెతుక నేనెంత , అందుకే
ఈ అనంత వృత్తమున ప్రమధ గణమున ఒక్కడినై విహరించనా

ఆ ఊహ మనసున కలిగిన క్షణమున వినిపించె అశరీర వాణి
"ఈ అనంత వృత్తమునకు కేంద్రముండునా...ఎచట నిలిచి నను ధ్యానించినా అదే కాదా కేంద్రము
సంశయమేల, ప్రతి కణమూ కేంద్రమే. అది తెలిసిన క్షణము అణు విస్ఫోటనపు శక్తే కాదా నీ వశము"

అనంతమును శోధించు శోధన కూడా అనంతమే.. కనిపించిందా అనంత వృత్త కేంద్రం

ఐంద్రజాలిక గంధర్వ ఊసరవెల్లి

2009-08-06T22:25:00.001+05:30

వెన్నెల వెలుగుల మాటున దాగి ఏ మూల నక్కాయో వన్నెల సప్తవర్ణాలు,
సూరీడి కంటిచూపు తగలగానే మత్తు వదలి ముందుకు దూకాయి ఒకదాని వెంట మరొకటి
చివరన దూకింది ఎర్రని ఎరుపు,
వెన్నెల వెలుగులు ఉదయపు కాంతులుగా మారాయి
ఆకాశం ఊసరవెల్లా ???

కీచురాళ్ళ రణగొణ ధ్వనులు ... కోయిల కుహుకుహులు
రాగభ్రంశం క్షణంలో సుస్వర గానహేల
ఎవరా గొంతులు మార్చిన గంధర్వుడు

అమాస రాత్రి కవ్వించిన చుక్కలు ఏమయ్యాయి
నీలిమేఘాల చాటున నక్కి మాయమై, భువిన పువ్వులై పూచాయా...
ఆ చుక్కల రేడు చంద్రుడు
ఈ పువ్వుల తోడు సూరీడు ... ఎవరి ఇంద్రజాలమో

రాగం నిశ్శబ్దమై నిశీధి నీడలో సేద తీరిందేమో
నల్లని కోయిల గొంతులో పొంగే గంగవోలె ముందుకు దుమికింది

తామసి చేసిన వికటాట్టహాసం, సూరీడి కంటి చూపుకు జడిసి నిశ్శబ్దమై మిగిలింది
రాగభ్రంశము సుస్వర హేలయై పాడింది
రంగురంగుల చిత్రం ఆ ఆకసం.. కుంచె పట్టిన ఆ చిత్రకారుడెవడో

ముందు రేతిరి కన్నీళ్ళు, మునిపంటి బిగువున దాగిన బాధలు, నిన్నటి జ్ఞాపకాలు
నేటి ఉదయపు హిమబిందువులు, గొంతెత్తి పాడే ఉదయరాగాలు రేపటి ఆశాజీవన నిచ్చెనలే
నా నెచ్చెలులే

(నెల క్రితం తెలవారుజామునే నేను చూసిన అందాలకు అక్షర రూపం...)

అనంత వృత్తం

2009-08-05T19:16:00.002+05:30

దూరాన నిలిచింది దీప శిఖరం..

మరో దిక్కున అంతు తెలియని

కారు చీకట్ల విలయ తాండవం

దీప శిఖరమువైపు అడుగెయ్యబోతే చీకటిన

నా పాదాలనేదో ఆపింది,

ఆపి తన చేతులు జాపింది, చీకటిలోనికి ఆ చీకటి లోకానికి పిలిచింది

కన్నులు మరల్చలేని అందమే అయినా నా

కన్నుల చీకటి పొర కమ్మింది, తడబడుచున్నవి అడుగులు

కన్నులు చూపని దారిని వెతుకుతూ

ఎంత తిరిగినా ఆ శిఖరం దరి చేరదు

ఈ తామసి నను వదలదు

ఏ తోవన పోవాలో, ఈ దూరాన్ని ఎలా తుంచాలో

అరె, ఇదేమి నేను మొదలిడిన చోటుకే మరలా వచ్చితిని

హరీ, ఇది రేఖా యానమా, వృత్త పరిభ్రమణమా

దారేది, నన్ను పిలుచు దీప కళికను చేరేదెలా

క్షణము ఆగి లంబ కోణమున అడుగు వేసా

గణించ వీలు కాని శక్తులు నిరోధించ

రణమున ఏకాకినైతినా?

ధిక్, నన్నే ఆపు శక్తులా అనుకున్న క్షణమే రెట్టింపాయే

కానరాని నా విరోధములు, దీపమునే చూచుచూ

కనులు మూసి అడుగు వెయ్య

ఒక్కొక్కటిగా రాలిపోయె విరోధములు

రక్కసి చెర నుండి విముక్తి వచ్చేనేమో

రక్కసే మరో రూపు దాల్చెనో,

మరో మారు ఏదో ఆపింది

దూరానున్న దీప కళిక

చిరునవ్వులు చిందిస్తోంది

ఇదిగో మరో మారు అనంత వృత్తంలో ప్రవేశించా

దేదీప్యమైన దీప శిఖరమేనా కన్పించని

కేంద్రము, ఈ జీవిత గమ్యము

మరెన్ని సుడులో ,

మరెన్ని మలుపులో

పరిధిని కుదించి కేంద్రమును చేరుట

కొరకేనా జీవనము? ...

ఇంద్రియాల బంధనాలు చీకటులు

ఆ దేవుని చూపులు దీప కళికలు

ఆ చూపును చేరునంతలో అంతు తెలియని అనంత వృత్త పరిభ్రమణాలు

విరహము కరగదా... ప్రణయపు నదిగా ఉప్పొంగదా

2009-07-13T09:41:00.001+05:30

అక్షోర్ణవ హిమబిందువై మొదలై
అక్షాంశమువోలె మిథ్యారేఖయై
అక్షౌహిణీ సమూహమై ఘనీభవించి
అక్షయమై హిమశిఖరమై ధృఢకుడ్యమాయె

ద్రవించదు ఈ హిమశిఖరము,
కవ్వించి కదలదు ఆ కుడ్యము
కవినై మేఘసందేశమంపినా
ఆ విధి చూపుకు దారితప్పె మేఘములు, నా సందేశములు

కనుల ముందున్న శిఖరాధిరోహణే శరణ్యము,
అనన్యము ఆ అధిరోహణ, శిఖరము కోరె శరణ్యము
ఆనందము అర్ణవమై వెలికి వచ్చె, హిమముతో జతకట్టె
తునకగా మొదలై తునాతునకలు చేయు మంచుగడ్డయై దుమికె

ఆరంభమాయె ఆనందార్ణవ ప్రవాహము
వర్త్మము వెతుకు అవరోహణకు తానే చూపె బాట
పర్వత పాదమునున్న నీ అశ్రువుల తుడిచి,
పరవశమొంది దూకితిమి జతయై ప్రణయపు నదియై

విరహము హిమశిఖరమువోలె భయభ్రాంతిన ముంచవచ్చు
కరుణ లేదని విధిని నిందించవచ్చు, శిఖరాధిరోహణతో
విరహము పరాజిత కాదు, అధిరోహణకు తోడుండి,
అవరోహణమును దీవించి ప్రణయముగా జీవనదిగా చేయదా

విరహము కరగదా... ప్రణయపు నదిగా ఉప్పొంగదా.. ప్రేమికుల దీవించదా

నిర్వేదము

2009-07-10T19:34:00.001+05:30

బాధా రాహిత్యపు బంధమై
ఆనంద రాహిత్యపు అంచులలో
నా మది పాడిందొక వేదం
ఆ వేదానికి నిర్వేదమని పేరు

నిర్వేదపు గీతానికి నిరాశ నెచ్చెలి అట
ఆశ శత్రువట,

ఇదేమి, నేను నిర్వేదానికి శత్రువుని కదా
అజాతశత్రువు ఆశ నా సేనాధిపతి
అయిననూ నిర్వేదపు గీతానికి తైతక్కలేల

అంతలో నవ్వెను నా చెలి “ ఏకాగ్రచిత్తము “
అంత కనిపించె సత్యము
నే పాడుతున్నది నిర్వేదపు గీతము కాదు
అది ఆశయ గీతమే, ఆ గీతమున తగ్గినది నా చెలి గొంతే

నేనున్నది బాధ చేరని, ఆనందము కదిలించలేని ఆశయ సాధనలో
నా చెలి చెంతనుండ పొందలేనిదేమి

శిలనైనా కరిగించే సామవేద సంగీతం

2009-06-28T04:24:00.001+05:30

పాడెడి వాడు భక్తుడైతే,
శిలలో కనిపిస్తున్న ఆ దేవుడు కరిగి
ఆ భక్తుని హృదయాన్ని ముంచెత్తడా
విశ్వరూప దర్శనం చూపడా

హృదయమే పాషాణమైతే
ప్రియసఖి నోటి మాటే సామవేద సంగీతమవ్వదా
ఆ హృదయం కరగదా
ఆనందం అర్ణవమై కన్నుల ఆనకట్టలు దాటదా

( కలవరమాయె మదిలో సినిమాలో పాటలో ఒక వాక్యం పైన టైటిలు. అది నచ్చి, ఇలా సంబంధం లేకుండా రాస్తున్నాను. )

హరివిల్లు – 4

2009-06-25T10:05:00.002+05:30

(అడగగానే, ఒక చెయ్యి వేసి ఈ సప్త కవితల సంకలనంలో పాల్గొంటున్న మరువం ఉష గారికి ధన్యవాదములు)

భానుని శ్వేతకిరణాలు తండవమాడుచున్న వేళ, ఒక చినుకు కురిసె
చినుకు తడికి తడిసి, మురిసి శ్వేతకిరణం ఏడు వర్ణములలో వన్నెలు పోసాగింది,
ఆ సప్త వర్ణాలూ తమ వన్నెలతో శ్వేతకిరణ సుందరికి అలంకారములవ్వగా
తన నెచ్చెలి తామసి తోడు లేక చిన్నబోయెనా నలుపు
తన అంశలగు సప్తవర్ణముల వన్నెలు చూస్తూ ఆనందమొందుచున్నదా శ్వేత సుందరి

ఆ వన్నెల నృత్యస్థలి ఆ నల్లనయ్య తలపైన దాగిన పించమే కాదా ?
చిన్నబోలేదులే నలుపు, తామసమునే జయించిన నల్లనయ్య తోడుండగా
ఆ నల్లనయ్యకే అలంకారమై నిలువగా

శ్వేత సుందరి అలగదులే
ఆ నల్లనయ్య చేత వెన్నముద్ద కదా ఆ శ్వేతసుందరి,

ఒక చేత మురళి, మరు చేత వెన్నముద్ద
దేహము నలుపు, శిరముపై హరివిల్లును చూపించు పించము

అన్ని వర్ణములూ కలిసిన ఆ క్షణము నా వర్ణనలకు లొంగునా ?

భానుడే మనమేమో
ఆ చినుకులే సత్యాసత్యాలేమో
శ్వేతకిరణాలు మనలోని భావనలేమో
ఆ రెండూ కలసిన క్షణమున వచ్చెడిది హరివిల్లంటి ఆత్మసాక్షాత్కారమేమో
తామసమును జయంచి తామసి నెచ్చెలిని మన అలంకారముగా చేసుకుంటే
వేడి వేడి భావనలు వెన్నంత చల్లగా అవుతాయేమో
ఆ క్షణమున మనిషే ఆ నల్లనయ్య అవునేమో

హరివిల్లు - 2

2009-06-24T08:41:00.001+05:30

శ్వేతశిఖరాలపై ధ్యానముద్రన మునిగి ఉన్నాడు ఆ శంకరుడు
శివుడు బాధలోనున్నాడేమో ప్రకృతి కూడా నిర్వేదంగా ఉంది,
ఆ నిర్వేదపు శిశిర ప్రకృతికి ఏకైక శోభ ఆమె, పార్వతి
ఆ శంకరుడు కొలువున్నది ఆ పార్వతి హృదయశిఖరాలపైనేమో

ఆమె హృదయమున ఏనాడో ఆసీనుడాయెను ఆ శంకరుడు
అది తెలియని బేల కాదే ఆ పార్వతి,
వారి వివాహసమయం కోసమే కాదా ఆ నిర్వేదపు ప్రకృతి ఎదురుచూపులు
అదీ తెలుసు ఆ పార్వతికి...

ఆ ధ్యానముద్రను కదలించ శివుని కంఠమున దాగిన గరళం
మూడోకన్నున వెలువడునని తెలియునే
తెలిసిననూ ముందుకు సాగెను మన్మధుడు వారించు రతీదేవిని తోడ్కొని
మన్మధునికి ఆ ధైర్యమేలనో.... విధి నిర్వహణను నమ్మిన యోగేమో ఆతడు

కోయిలలచే కూయించెను, మల్లెల సువాసనలు వెదజల్లెను
సుందరీమణులతో నాట్యము చేయించెను
ఎన్ని యత్నములనైనూ చెక్కుచెదరలేదు ఆ శంకరుడు

బ్రహ్మాస్త్రమో మరేమో, ఆ హరిని ప్రార్ధించి "హరివిల్లు" ను ఎక్కుపెట్టె
శ్వేతశిఖరపు మంచుని కరిగించి
శ్వేతశిఖరపు సిగలో అందమైన ఒక చిత్తరువు గీచెను
ఆ చిత్తరవు గీచినంతనే ధ్యానముద్రను వీడెను ఆ శంకరుడు

భస్మీపటలమాయెను మన్మధుడు,
భస్మమాయినది మన్మధుడు కాదేమో?
శ్వేతశిఖరముపై హరివిల్లుని కనిన అనిర్వచనీయ అనుభూతిన
బూడిదయ్యినది కామమేమో ?

రతీదేవి దు:ఖమును తీర్చ ఆమెకు ప్రసాదించే తన ధ్యానసాధన

శ్వేతశిఖరమున హరివిల్లు కనిన క్షణం ఒక జంట కలిసె,
మరొక జంట ధ్యానముద్రన మునిగె
ఆ జంటను కలిపెడివాడు మన్మధుని పంపిన హరే కదా
ఈ జగన్నాటకసూత్రధారే కాదా ఆ నల్లన్నయ్య

(హరివిల్లు అనే టపాలో మూడు కవితలు రాసాను. ఇది సప్తకవితల సంకలమున నాలుగవది)

హరివిల్లు

2009-06-23T06:29:00.001+05:30

హరివిల్లు – సప్తవర్ణాల మేలు కలయిక
ఇంధ్రధనస్సుగా పేరు గాంచెను
ఆ హరివిల్లుని చూసినంతనే ఎన్నో భావాలు, ఆ భావాల కలయికే ఈ రచన.
ఇది సప్తభావాల కలయిక కాదు
సప్తాశ్వాలపై ఊరేగు సూరీడి రధము కాదు
ప్రకృతిని చూచి పరవశించిన నా ఉప్పొంగుభావాల కలబోత

=============

శ్వేతకిరణం ప్రియుడు
హిమబిందువు ఆ ప్రేయసి
ఇద్దరూ కలిసిన క్షణం ఆవిష్కృతం కాదా అందాల హరివిల్లు
వారి కలయికలో ఆ ఒక్క క్షణంలో ఎన్నో భావాలు పొంగవా
ఆ భావాలే సప్తవర్ణాలై ప్రతిబింబించవా

ఇద్దరూ తమ గుప్పెడంత గుండెలో దాచిన ఆవేశం ఎరుపై పొంగదా
తీపిపులుపుల మేలు కలయికను దాచిన నారింజరంగు కాదా వారి జంట,
          అర్ధనారీశ్వరపు అందమే కాదా ఆ కలయిక
          ఆ రంగుని చూసినంతనే ఆవర్ణం కాదా చూచెడి వారి మది
నీలాకాశమంత విశాలమే వారి ప్రేమ,
          నీలాకశమందున్న శూన్యమే వారి దూరం ,
          ఆ ప్రేమ నీలవర్ణమై నిండదా
ఆమె కనులే నీలికలువలు కావా,
          ఆ నీలికలువులు అతని చూచి ఆనందంతో వికసించలేదా,
          ఆ నీలికలువలతో నింగిని నింపలేదా
అతను శ్యామవర్ణ సుందరాంగుడికి సాటి కాదా
          అతనిలో పొంగిన ఆనందహేల శ్యామవర్ణమై ముంచెత్తలేదా
వారి జీవనానికి పచ్చతోరణాలు కట్టదా ఆకుపచ్చ వర్ణం
          ఆ వన్నెల వర్ణము కనినంతనే చేరదా ఆహ్లాదం
మంగళకరమౌ వారి జీవనం, పసుపుబట్టలు కట్టలేదా ఆ జంట
          అందమే ఇక వారి జీవనయానం

ఇంతలో ఏమాయె, ఆ హరివిల్లు అదృశ్యమాయె
శ్వేత కిరణపు ప్రియుడే దోబూచులాడెనా ?
హిమబిందువంటి ప్రేయసే అలిగి నేలపొరలలో దాగెనా?
మళ్ళీ ఆ హరివిల్లు కనిపించేదానేడో ?

=================

కన్నెల మానసచోరుడు కన్నయ్య వేణుగానము వినినంత
ప్రేమతెమ్మెరల మోసుకుని వాయువులు వీచగా
విరహమునున్న శ్వేతవర్ణపు నాయిక రుక్మిణియే
సప్తవర్ణాల నాయికల ముందుకు నడిపించెనా
లేక వారితో కలిసి తానే పరుగిడెనా ?

ఆ అష్టనాయికల పయనం ఆ వేణువు చెంతకే
ఆ వేణువు చెంత చేరినంతనే ఆ మురళీధరుని కంఠమాలలాయిరా ?
అందమైన హరివిల్లుగా చూపులు దోచితిరా ?
ఆ వేణుగానమాగినంతనే అష్టనాయికలూ ఒక్కరై
శ్వేతవర్ణపు నాయికై మురళీధరుని చేత వెన్నంటి రుక్మిణిగా మిగిలిరా ?

===============

మీనములే ఆమె కన్నులా?
శ్వేతవర్ణపు సౌందర్యవతా ఆమె ?
ఆమె ద్రుపదరాజపుత్రి ద్రౌపదే కదా
సిగ్గులమొగ్గై స్వయంవర సభను చేరె

పాండవ మధ్యముడు అర్జునుడు చేపట్ట సభను చేరె
నేలపై వంగి, కన్నులు కిందకు దింపి
మేఘనాధుని ప్రార్ధించ, దీవెనలు వర్షపు జల్లులై దీవించ
గోపయ్య చల్లని చూపులు ఆశీస్సుల కిరణాలై అచట ప్రసరించ

ఆ సవ్యసాచి చేత చేరె "ఇంధ్రధనస్సు"
ఆ ధనస్సు గురి మీనముల కన్నులు కాదేమో
అసలు గురి మీనములే కన్నుల నింపి చూచుచున్న ద్రౌపదేమో
ఆతని బాణం గురి తప్పక ఆమె కంఠసీమను అలంకరించె వివాహ హారమై

( ఇక్కడి నుంచి పాంచాలి అయ్యే ఘట్టాన్ని కావాలనే వదిలివేస్తున్నాను. ఔత్సాహికులు కొనసాగించవచ్చు)

గంగమ్మ పరవళ్ళు

2009-06-21T06:23:00.001+05:30

ఎక్కడ బయలుదేరిందో ఆ గంగమ్మ
ఎక్కడైనా ఒకటే గమ్యమట,
సంద్రపు ప్రియుడిని చేరడమేనట
కొండలలో మొదలై
ప్రియుని వెతుకుతూ పరవళ్ళు తొక్కుతూ
జలపాతమై దూకి
సర్వశక్తులతో రాళ్ళను పక్కకు తోసి
లోయలలోతులు నింపి
సుడిగుండమై మధనపడి
ఇసుకఎడారిని దాటి
రాత్రైనా పగలైనా
విరహపు వేసళ్ళు ఎండగట్టినా
ప్రియుని మేఘ సందేశాలు హృదయాన్ని నింపినా
శీతలపవనాలు ఆమె పయనాన్ని ఆపే ప్రయత్నం చేసినా
ప్రియుని చేరిందట
ఆ పరవళ్ళతో ప్రియుని ముంచాలని ఆమె ఆరాటం

చేరవచ్చిన ప్రియురాలిని కౌగలించుకోను అలల చేతులు జాపాడు ఆ సముద్రుడు
తనలో దాగిన శంఖంతో ఆమెకు స్వాగతగీతం పాడాడు
ఆ ప్రియుల కలయికతో పరవశించిన నదీసంగమం కొత్త పరవళ్ళు తిరిగంది
ఎన్ని సుడుల నాట్యాలు చేసారో ఆ ప్రియులు
(నయాగారా జలపాతం చూసాక మనసులో పొంగిన ఒక భావం)

సమాంతర రేఖలు

2009-06-19T02:29:00.001+05:30

మన మధ్య దూరమెప్పుడూ సమమే
ఈనాడు కలిసి మరునాడు దూరమయ్యే మామూలు గీతలం కాదు
అల్లంత దూరాన కలిసామని అనుకుంటాయి చూసే కళ్ళు
మన కలయిక జరగదని వాటికి తెలియదు పాపం
మన వాలు,బలం ఒకటే

ఒక చోట మొదలై అనంతయానంలో దూరమయ్యే కిరణాలం కాదు
ఏనాటికీ కలవక ఏనాటికీ విడిపోక నీ వంక నేను నా వంక నీవు చూస్తూ
అనంత కాలాన్ని "విరహ జ్వాలలలో" అలవోకగా గడిపేద్దాం

మన దూరం తక్కువగా ఉన్నంత సేపే మన "కెపాసిటర్" లో "చార్జ్" ఉండేది
మెలికలు తిరిగి ఇద్దరమొక్కటై మన దూరాన్ని దాచినప్పుడే కదా మన "ఇండక్టర్" లో "కరెంట్" ఉండేది
నీకు రక్షణగా నీ చుట్టూ నేనున్నప్పుడే కదా మన "కో యాక్జియల్" లో "నాయిస్" రాకుండా ఉండేది
మన మధ్య ఉన్న దూరమే కదా "అయస్కాంత క్షేత్రాన్ని" సృష్టించి "ప్రకృతిని" నడిపిస్తోంది

మనం కలవమని కవులంటారు,
నిజంగా కలిసిన రోజున సృష్టిలో ఏదీ ముందుకు కదలదని తెలుసుకోరు
సమాంతర రేఖలము మనము,
సమ దూర సమవర్తులము
సమ సమాజపు స్థంభాలము

(నేను ఎలక్ట్రానిక్ ఇంజినీరుని కనుక ఆ పైత్యం ఈ కవితలో వచ్చేసింది )
రాసిన తేదీ: బహుశా మే 10, 2009 కావచ్చు.
ప్రేరణ: నేను రాసిన "అతడు తూర్పు-ఆమె పడమర" ను నేనే ఖూనీ చేస్తే ఎలా ఉంటుందా అని ;)

ఆముద వృక్షం

2009-06-17T07:38:00.001+05:30

అనగనగా ఒక గడ్డితో నిండిన తోట (బాట), మధ్యలో ఒక ఆముద వృక్షం మొలచింది
నేనే మహా వృక్షం అని భావించింది
నిజం తెలియని చీమలు దోమలు ఆ వృక్షంపైనా వృక్షం కిందా గూళ్ళు కట్టాయి
పిచ్చి గడ్డి తల వంచింది ఆముదపు నీడలో

ఈ అనంత విశ్వంలో ఆ పిచ్చి తోటను చూసే తీరిక వున్నదే కొన్ని చీమలకు
అయితే ఆ ఆ తోటలో కొన్ని చిరునవ్వుల పూల మొక్కల విత్తులు రాలిపడ్డాయి
ఆ పూలమొక్కలు పెరిగే కొద్దీ ఈ చీమలకు తిండి దొరికింది దోమలకు తుమ్ములు వచ్చాయి
ఈ పూలమొక్కలు సువాసన తమకోసమే వెదజల్లుతున్నాయని భ్రమ పడ్డాయి
పెరిగే కొద్దీ సువాసన పెరిగింది, అది ఆముదానికంటి దానికి జలుబొచ్చింది

ఆముదం మహా వృక్షం కదా, టాట్ నా ముందే సువాసనలు వెదజల్లుతావా అని కోప్పడింది
పాపం పూలమొక్కకేం తెలుసు, అది దాని జన్మ స్వభావమాయె..
సువాసనలు వెదజల్లుతూ ఉండడం. దాని వాసనలు పరిసరాలను సుగంధపూరితం చేస్తే పూలమొక్క సేవ చేసేస్తున్నట్టా ?
ఆముదం అసూయ పడడం దాని స్వభావం
ఆముదం అసూయ పడితే పువ్వులపై వాలే తుమ్మెదలు వాలక ఆగుతాయా
మధురసాల గ్రోలే చీమలు ఆ రుచిని మరచిపోతాయా

ఆ పూలమొక్కల సంఖ్య పెరగసాగింది,
తుమ్మెదలు , తేనెటీగలూ ఆ పూల తేనెకోసం వచ్చాయి
వాటితో పాటు గాలిదేవుడు విత్తులనూ తెచ్చాడు
ఇక ఆముదపు వృక్షాన్ని పట్టించుకోను దోమలే మిగిలాయి
ఆ తోటకు కోయిలలు వచ్చాయి
నవ వసంతానికి స్వాగతం చెప్పాయి

గడ్డి పూలు నవ్వాయి

2009-06-15T04:03:00.001+05:30

బజార్లోకి మల్లెపూల బండి వచ్చి ఆగింది,
తరుణులు ఒక్క మల్లె దొరికినా చాలంటూ మూరలే ఎత్తుకెళ్ళారు
భార్యాప్రసన్నం చేసుకోను పతులు గంపలెత్తుకెళ్ళారు
తరుణీమణుల జడను చేరి తరుణులకన్నా వారి జడలే అందమని మెప్పించాయి
తెల్లవారేసరికి మల్లెలు గడ్డిపై పడ్డాయి
అది చూసి హేమంతపు హిమబిందువులు ఏడుస్తూ ఊరిని కప్పేసాయి
ఊరడిస్తూ సూరీడు వచ్చాడు,
హిమబిందువులను తుడిచాడు.. రోజుకు స్వాగతం చెప్పాడు

మరో రోజు చామంతుల బుట్ట ఆగింది,
మళ్ళీ అదే తంతు
చామంతులు కూడా వాడిపోయాయి
బంతులు బంతాట ఆడినంతనే కమలిపోయాయి

ముళ్ళబందీ రోజాలు రోజుకొక జంటను కలుపుతున్నా
మొగ్గ విడవకుండానే వాడిపోతున్నాయి
మొగ్గ విడిచిన రోజాలు ఆహారప్రియులకు ఆహరమయ్యాయి
ఆకర్షణగా మిగిలాయి
మల్లెల ఊరడించిన సూరీడి ఎండ తగిలితేనే కమిలిపోయాయి
ముళ్ల మధ్య బందీ అయితేనే వాటికి అందమేమో

ఎర్రని మందారాలు రేకురేకుగా గుడిలో పూజకు వెళ్ళాయి
ఒళ్ళంతా చిధ్రమై భక్తుల చెవిలో చేరాయి

ఆకులమే అయినా పువ్వులకు పోటీ అంటూ
మొగలిరేకులు, మరువపు ఆకులు దూసుకొచ్చాయి
వాడినా గుబాళిస్తూ పాత బట్టలలోనో పుస్తకం మధ్యలోనో బందీ అయ్యాయి
అదృష్టం తెస్తాయని ఎవరు చెప్పారో ఇంటింటా కొలువుతీరాయి మనీప్లాంట్ లు

చెరువులో బురదనుంచి పుట్టుకొచ్చింది ఒక తామర, మరో కలువ
ఆ అందానికి మైమరచి బురదను దిగి సొంతం చేసుకున్న వాళ్ళెంతమందో

కాలం మారింది .... ప్రకృతిపై కన్నెర్ర చేసింది ...

నారీమణుల జడలు ఉలిక్కిపడ్డాయి
కొందరి జుట్టు రాలిపడింది
"వేణీ" అన్న పదం నిఘంటువుకే పరిమితమయ్యింది

మల్లెలు తెచ్చే ఖర్చు మగడకి తగ్గింది,
హేమంతం హిమబిందువులు రాల్చ రాలిన మల్లెలు లేవు
ఎవరిని ఊరడించాలి సూరీడు
ఆగక చెలరేగిపోతున్నాడు

చామంతులు, బంతులు అర్ధాలే తెలియని పిల్లలు వచ్చారు
బంతాట అంటే వీడియోగేమనే తెలుసు కదా మరి
జాతీయజండాతో కలిసి ఎగిరే చామంతులు, బంతులు
జాతీయజండా విలువ తెలియని వారి మధ్య నలిగిపోయాయి

ముళ్ళబందీని విడిపించే కష్టం తనకేల అనుకున్నాడేమో నేటి ప్రియుడు
గ్రీటింగ్ కార్డ్ పై గులాబీ బొమ్మతో సందేశమంపాడు
చాచా నెహ్రూ గులాబీ అలంకరణ పిల్లల దినోత్సవానికే పరిమతమయ్యింది

ముద్ద మందారాలే కావాలా అనుకున్నారేమో
లేక దేవునికి పూజలెందుకనుకున్నారో
ముద్ద మందారాలు ఉనికిని కోల్పోయాయి
చెవిలో పువ్వు పెట్టే వారు తయారయ్యారు

మొగలిరేకుల జాడే తెలియలేదు
చిన్నబుచ్చుకున్న మరువం ఏడ దాగుందో
అదృష్టం అంటే నమ్మకమే లేదో మనీప్లాంట్ స్థానంలో బోన్సాయ్ మొక్కలొచ్చాయి

చెరువులే లేక కలువలు తామరలు బొమ్మలకే పరిమతమయ్యాయి
వాటి కోసం బురదలో దిగాల్సిన అవసరమే లేకుండా పోయింది.
"పంకజముఖి" అన్న వర్ణన అర్ధమేమిటో తెలియక బుర్రలు పీక్కునే కవులు తయారయ్యారు

ఇంత చూసినా తన చిన్న గుండె పగలనందుకు గడ్డి ఏడిచింది
హేమంతపు హిమబిందువులు లేని లోటు తెలిసేలా
కనీసం తన పూలైనా చూడకపోతారా తరుణీమణులు అని రోజూ పూలను పూస్తూనే ఉంది
ఎక్కడైనా పెరుగుతాను కదా అందం వైపు చూపు మళ్ళించలేనా అనుకుంది పిచ్చిది
కాంక్రీట్ అరణ్యంలో తనకోసం అడుగు నేల కూడా మట్టితో లేక ఏడ్వలేక నవ్వింది
కోపమొచ్చిన సూరీడు వేడిని పెంచాడు కాంక్రీట్ ముక్కలు బద్దలయ్యేలా
వేడికి విలవిలలాడింది భూమి, నిలువెల్లా కంపించింది
కాంక్రీట్ అరణ్యం శిధిలమయ్యింది
అక్కడ మొలచిన గడ్డిపూలు మళ్ళీ ఏడ్వలేక నవ్వాయి
అందాన్ని చూపించ మనుషులేరీ అని

ఆ గడ్డిపూలు నవ్వుతున్నాయి... ఇప్పటికైనా కళ్ళు తెరవరా అని

(అక్కడక్కడ కొంచెం శృతి మించి ఉండవచ్చు. ముఖ్యంగా జడల విషయంలో. కానీ రాబోయే పరిస్థితి అంతకన్నా దయనీయంగా ఉండే అవకాశాలున్నాయి. ఈ విషయం గ్రహిస్తే చాలు. ఇది నేను మహిళలను కించపరచడం అనుకోవడం లేదు. ఎవరికైనా అలా అనిపిస్తే క్షంతవ్యుడినే కానీ ఆ వ్యాక్యాలు మాత్రం తొలగించబడవు )

ఫారెష్ట్ గంప్ - షషాంక్ రెడెంప్షన్

2009-06-14T08:56:00.001+05:30

ఈ పోలిక రాయాలనుకుంటే అది కత్తి మీద సామేనని తెలుసు. ఎందుకంటే ఫారెష్ట్ గంప్ వల్లే షషాంక్ రెడెంప్షన్ కి అవార్డులు రాలేదని ఒక ప్రచారం. అదీ నిజమే కావచ్చు. ఏదేమైనా భూమినీ ఆకసానికీ మధ్య పోలిక పెట్టే ప్రయత్నం చేస్తున్నాను. ఈ ప్రయత్నంలో రెంటి మధ్యా నేను నలిగిపోవచ్చు. భూమిలాంటి ఫారెష్ట్ గంప్ అభిమానులు గర్జించవచ్చు, ఆకసంలాంటి షషాంక్ రెడెంప్షన్ అభిమానులు ఉరమవచ్చు. అయినా ఈ ప్రయత్నాన్ని తలకెత్తుకున్నాను.
రెంటి గురించీ ఒకేసారి రాయడానికి కారణం ఒక్కదాని గురించే రాస్తే ఎవరో ఒకరు రెండవదాని గురించి అడుగుతారు.
***
అనగనగా ఒక అమాయకుడు. తన అమాయకత్వంతో పనులు చేసుకుంటూ పోతాడు. లక్ష్యంతో సంబంధం లేదు, విజయమూ వీరస్వర్గమూ రెంటికీ తేడా తెలీదు. ద్వేషమంటే ఏమిటో తెలియదు, అభిమానమే తెలుసు. దేశం గర్వించే స్థాయిలో ఉన్నా నిరాడంబరమే తన ఆభరణం. నమ్మిన పని చేసుకుపోతాడు. ఇచ్చిన మాట కోసం ఏమైనా చెయ్యడానికి సిద్దపడే యువకుడు. ఈ అమాయకుడు స్వాతిముత్యం కమలహాసన్ కి ఏ మాత్రం తీసిపోడు. స్వాతిముత్యం శైలిలో చెప్పాలంటే "ఏ సాధన లేకుండానే జన్మించిన కర్మయోగి"
ఈ అమాయకుడి జీవితంలో జరిగే అద్భుతాలే ఫారెష్ట్ గంప్..
***
అనగనగా ఒక నిర్దోషి. ఇద్దరిని హత్య చేసిన నేరంపై జీవితకాలం ఖైదు చెయ్యబడతాడు. ఖైదీగానే జీవితం గడిపేస్తుంటాడు. నిర్దోషినని నిరూపించుకునే అవకాశమూ లేదూ, సాక్ష్యమూ లేదు. ఆ జైలులో మిగిలినవారిలో చాలామంది నిజంగా ఏదో ఒక పెద్ద నేరం చేసివచ్చిన వారే. అందరి జీవితమూ ఒకటే, ఆ జైలరు కనుసన్నలలో దినచర్యను గడపడం. జైలులో కాలం గడపడానికి ఒక్కొక్కరూ ఒక్కో పని చేస్తుంటారు. ఈ జైలుపక్షికి కొందరు స్నేహితులు తోడవుతారు. అలా ఒక పదిహేను సంవత్సరాలకు నిర్దోషినని నిరూపించుకునే సాక్ష్యం దొరికినా జైలరు ఆ సాక్షిని చంపిస్తాడు. ఇక ఏ సాక్ష్యమూ మిగలలేదు. ఈ నిర్దోషి జైలులోనే మరణిస్తాడా అన్న ప్రశ్న చూపరుల గుండెలు తడుముతుంటుంది. ఎప్పుడైతే కధానాయకుడు ఇరవై సంవత్సరాల జీవితాన్ని చిన్న సుత్తితో సొరంగం తవ్వడానికి వాడాడని తెలుసుకుంటామో అప్పుడు మనసులో ఒక ఆనందం. చెయ్యని తప్పు తన మీద పడినప్పుడు అన్నీ దారులూ మూసుకున్నప్పుడు ధైర్యంగా తన పని చేసుకుపోయిన నాయకపాత్రను చూస్తే ముచ్చటేస్తుంది. ఆశ యొక్క శక్తిని చూపించే ఆ సినిమానే షషాంక్ రెడెంప్షన్...
***

నిజానికి ఈ రెండు సినిమాలు ఆస్కార్ కోసం ఒకే సంవత్సరం పోటీ పడ్డ సంగతి నాకు ఈ రెంటినీ విడివిడిగా చూసినప్పుడు తెలియదు. ఆ తరువాత ఈ చిత్రాల మధ్య పోటీలో షషాంక్ రెడెంప్షన్ ఫెయిలయిందని తెలిసాక అయ్యో అనిపించింది. విడివిడిగా రెండూ మంచి సినిమాలే.

ఈ రెంటిలో ఏది గొప్ప చిత్రం ఏది అంటే ఖచ్చితంగా నా ఓటు షషాంక్ రెడెంప్షన్ కే. (ఐ ఎమ్ డి బి లో కూడా మొదటి స్థానం)

ఫారెష్ట్ గంప్ అద్భుతాలతో నిండిన సినిమా.. కానీ ఆ అద్భుతాలు అసాధ్యాలుగా ఉండకపోవడమే దాని ప్రత్యేకత. షషాంక్ రెడెంప్షన్ హృదయానికి హత్తుకునే సినిమా.
ఫారెష్ట్ గంప్ సినిమా చూసాక "నువ్వు మనిషివా.. బాలకృష్ణవా" అన్న డైలాగు మార్చి "నువ్వు మనిషివా... టామ్ హాంక్సువా" అనాలనిపించింది. ఎందుకంటే అన్ని అద్భుతాలు ఒక్కడే చేస్తాడు.
ఉదా: " పరిగెట్టడం ద్వారా తన కాళ్ళు బాగుపడడం ( సమరసింహారెడ్డిలో ఈ సీను కాపీ )
ఎల్విస్ ప్రెస్లీకి చిన్నప్పుడే డాన్స్ మూమెంట్ నేర్పడం
రౌడీమూక నుంచి తప్పించుకునే యత్నంలో రగ్బీ టీములో కీ ప్లేయర్ అయిపోవడం
వియత్నాం యుద్దంలో ఒక్కడిని కాపాడే ప్రయత్నంలో పదిమందికి పైగా కాపాడటం, అందుకు మెడల్ అందుకోవడం
అమెరికన్ టేబిల్ టెన్నిస్ టీములో మెంబరుగా చైనాను అధికారక హోదాలో సందర్శించడం
అమెరికా మొత్తం ఆగకుండా పరిగెత్తడం
సముద్రంలో తుఫాను రోజున వేటకు వెళ్ళి విజేతగా రావడం
ఇప్పుడు స్మైల్ సింబలు ఉన్న టీషర్ట్ రూపకర్త అతనే కావడం " వగైరా
మొత్తానికి మంచి కామెడీ ఉన్న ఫీల్ గుడ్ సినిమా..

షషాంక్ రెడెంప్షన్ ఎలాంటిదో ఆ సినిమాలో ఉన్న డైలాగు ద్వారానే చెప్పొచ్చు
" Geology is the study of pressure and time. That’s all it takes, really. Pressure and time. "
నిర్దోషి అయి కూడా ఖైదీగా ఉన్న నాయకుడిని చూసి మనసులో బాధ కలుగుతుంది. ఆ బాధ పీక్ కి వెళ్ళినప్పుడు నాయకుడు ఇరవై సంవత్సరాలు ఏమి చేస్తున్నాడో తెలుస్తుంది. ఆ సానుభూతి ఇప్పుడు అభిమానం అయిపోతుంది.
అదే సమయంలో మంచివారిగా మారాలని ప్రయత్నించే కొందరు ఖైదీలు, చివరకు వారిలో హీరో ఫ్రెండ్ రెడ్ (నిజానికి ఇతనినే ఈ చిత్రానికి నాయకుడు అనొచ్చు) విముక్తుడవడం. జైలు నుంచి తప్పించుకుపోయే ముందు చెప్పిన గుర్తుల ద్వారా హీరోను కలుసుకోవడం. "ఆశే మనిషిని నడిపిస్తుంది" అని రెడ్ అర్ధం చేసుకోవడంతో కధ ముగుస్తుంది.
===

అవార్డులు వచ్చిన ప్రతీసినిమా గొప్పది కాదు. రానంత మాత్రాన దాని విలువ తగ్గదు అనడానికి నిదర్శనమే షషాంక్ రెడెంప్షన్.

ఏకాంత వేళ ఓ కాంత చేరె

2009-06-13T09:23:00.001+05:30

నీవు లేని చోట ఉండే చిమ్మచీకటి ఆమె కురులలో దాగింది
నీ కనులలో ఎన్నడూ కదలాడే ప్రేమ ఆమె కనులలో శిల్పమై నిలిచింది
నీ కనులకొలనులో తేలియాడే జలపుష్పాలు ఆమె మేనిపై చీర కట్టాయి

నీ మాటల తరంగాలు నాకు కమ్మని లాలిపాట
ఆమె నోట నా మత్తు వదిలించు సుప్రభాతగీతాలు
నా మౌనరాగం సైతం వినే నీ చెవులు,
నా ప్రళయఘోషనైనా వినదు ఆమె
నా నిశ్శబ్దతాండవానికైనా తాళం వెయ్యును నీ చేతులు,
నా విలయ తాండవానికైనా చలించదు ఆమె

నా ఏకాంతవేళ వచ్చింది ఆమె,
కనుగీటి కవ్వించి దరి చేరి
నన్ను తనలో కలుపుకుని
చివరకు నీ రూపు దాల్చింది

ఏకాంతవేళ విరహకాంతగా వచ్చావా ప్రియతమా
మౌనమా మాటలాడవేం ఆమెతో
హృదయమా ఊసులాడవే ఆమెతో

వైరాగి ప్రేమకధ

2009-06-12T04:49:00.002+05:30

ముభావంగా కూర్చున్న వినయ్ దగ్గరికి శాంతి వచ్చింది. వస్తూనే
" Happy Birthday " అంటూ గట్టిగా అరిచింది ఒక కిలోమీటరు వినిపించేలా...
వినయ్ మొహంలో ఏ భావమూ లేదు, శుభాకాంక్షలకు బదులివ్వడానికి కనీసం చిరునవ్వును కూడా తెచ్చుకోలేదు.
సంతోషంగా ఉండాల్సిన పుట్టినరోజు నాడు అతనెందుకలా ఉన్నాడో ఆమెకర్ధం కాలేదు.
అతని భుజంపై చేయి వేసి లోగొంతుతో "ఏమయ్యింది?"
"ఏమీ కాలేదు" ఆమెను నిరుత్సాహపరిచానన్న భావన కూడా లేకుండా
"మరి ఎందికిలా నిర్లిప్తంగా ఉన్నావు"
"పుట్టినరోజును ఒక్కొక్కరూ ఒక్కోలా జరుపుకుంటారు. నేను జరుపుకోకూడదని నిశ్చయించుకున్నాను"
"ఎందుకో" ఆమె గొంతులో కొంచెం చిరాకు, కొంచెం కోపం ధ్వనించాయి. నిజానికి ఈ రోజు కోసం ఆమె గత రెండు నెలలుగా ఎదురు చూస్తోంది.
"అసలు ఈ రోజుకు ఉన్న ప్రత్యేకత ఏమిటట, ఇది కూడా నా జీవితంలో ఇంకో మామూలు రోజు. అంతే కదా.. అయినా నేను క్రితం ఏడాది చేసిన ఘనకార్యాలేమిటని ? "
"అవును ఇది ఇంకో మామూలు రోజే.... కానీ ఈ రోజుతో నీ జీవితంలో మరో సంవత్సరం ముగుస్తుంది. మరో సంవత్సరం ఆరంభమవుతుంది. ఇది ఒక రకమైన నూతన సంవత్సర వేడుక అనుకోవచ్చుగా", మొన్నే కదా నూతన సంవత్సర వేడుకలు చాలా గొప్పగా జరిపావు అని ధ్వనించేలా అంది.
"ఈ రోజు నుంచి నా జీవితంలో ఏ వేడుకలు, ఏ పండుగలు జరుపుకోకూడదు. ప్రతీ రోజూ సాదాసీదాగా గడపాలనుకుంటున్నాను"
"కొంపదీసి నిన్న రాత్రి ఏమైనా భోదివృక్షం కింద కూర్చుని తపస్సు చేసావా ? "
"మనం గడిపే ప్రతీ క్షణం మరణానికి దగ్గరవుతున్నాము. ఒక క్షణం ఖర్చు చేసామంటే ఒక క్షణం మన జీవితంలో తగ్గినట్టే కదా.. క్షణభంగురమైన జీవితంలో ఎందుకీ వేడుకలు. ఈ రోజు మనం చేసుకునే వేడుకలు మరణానికి దగ్గర పడుతున్నందుకా "
లాభం లేదు, ఇతనిని సమాధానపర్చాలంటే నేను కూడా తపస్సు చెయ్యాలి లేదా ఎవరైనా గురువు రావాలి ఇక్కడికి అనుకుని నిరాశ నిండిన గొంతుతో "సరే నీ ఇష్టం" అని అక్కడి నుంచి నిష్క్రమించింది.

**** *** ****
శాంతి మనసు అశాంతితో నిండిపోయి ఉంది.
వినయ్ తనని నిరుత్సాహపరిచి అప్పుడే రెండు నెలలయ్యింది. పైగా ఆ రోజు నుండి వినయ్ లో చాలా మార్పు వచ్చింది. ఏ రకమైన వేడుకలు నిజంగానే జరుపుకోవడం లేదు. దసరా లేదు, దీపావళి లేదు... అసలు పండగలే జరుపుకోడు.
మనిషిలో ఏ భావమూ లేని వైరాగిలా ఉంటాడు. ఆ వైరాగిని దగ్గరనుండి చూస్తూ తనూ వైరాగి అయిపోయిందేమో. తన పుట్టినరోజన్న సంగతి కూడా మరచింది.
ఎక్కడినుండి ఊడిపడ్డాడో హటాత్తున వినయ్ ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
" Happy Birthday " ఈసారి అతను అరిచాడు ఊరంతా వినపడేలా
శాంతికేమీ అర్ధం కాలేదు. నిన్నటి వరకు ఏ పండగా వద్దన్నవాడు ఇలా ఈ రోజు హటాత్తుగా ఎందుకు మారాడో. ఆమె మొహంలో చిరునవ్వు రాలేదు. నిజానికి చాలా చిరాకుగా ఉంది ఆమెకు.
ఆమె మోములోని కోపాన్ని గమనించి ఆమె భుజంపై చెయ్యి వేసి ఊరడిద్దామనుకున్న ఆలోచన విరమించుకున్నాడు.
నెమ్మదిగా తనే గొంతు సవరించుకుని " ఏమయ్యిందో తెలుసుకోవా?"
"ఏమయితే నాకేం" గొంతులో కోపం ధ్వనించేలా
"పుట్టినరోజును , పండగలను ఒక్కొక్కరూ ఒక్కోలా జరుపుకుంటారు. ఈ రోజు నుంచి .... " అర్ధోక్తిలో ఆగాడు
"ఏముంది మరణానికి సమీపించేప్పుడు వేడుకలెందుకంటావా" కొంచెం విసుగుగా
"కాదు, అసలు ఏ రోజునీ ప్రత్యేకంగా జరుపుకోకూడదంటాను.."
"... " ఏమీ మారలేదు. ఇంకా ఆ వైరాగ్యంలోనే ఉన్నాడు. ఈ వైరాగి మారితే జీవితమెంత హాయిగా గడిచిపోతుంది.
"ఈ రోజు నుంచీ ప్రతీ రోజూ పండగ లాగే జరుపుకుందామని, పండగలాగే భావిద్దామని.... "
అతనేమి మాట్లాడుతున్నాడో అర్ధం కాలేదు ఆమెకు. ఆ ఆశ్చర్యంలోనే నెమ్మదిగా
"ఆ రోజు ప్రతీ క్షణం మరణానికి మనను దగ్గరచేసేదే... వేడుకలు మన జీవిత కాలం తగ్గినందుకా అన్నావు మరి ఈ రోజు ??"
ఒక్క క్షణం గొంతు సవరించుకున్నాడు,
"ఆ రోజు ఏదో జీవిత కాలం తగ్గుతున్నందుకా వేడుకలు అనడిగాను. కానీ ... "
"ఈసారి ఏ భోదివృక్షం కింద కూర్చుని తపస్సు చేసావు" అంది నవ్వుతూ
"నిజమే, పుట్టిన రోజు, పండగలు ఇవి జరుపుకునేది ఏదో సాధించామని కాదు. మరణానికి దగ్గరవుతున్నందుకూ కాదు. మన జీవితంలో మరో సంవత్సరం పూర్తయ్యిందని, వచ్చే సంవత్సరం బాగుండాలని ఆశతో చేసుకోవాలి. మన జీవితపు ప్రయాణంలో మరో మజిలీకి గుర్తుగా చేసుకోవాలి " ఒక్క క్షణమాగి తిరిగి కొనసాగించాడు
"మనిషి పుట్టిన నాటి నుండి గిట్టే వరకు బతకాలంటే కావల్సింది ఆశ... అది పేరాశ దురాశ నిరాశ కానంతవరకు మంచిదే. నా పుట్టినరోజునాడు నిరాశలో ఉన్నా... వైరాగ్యపు నీడలో ఉన్నా.. ఇప్పటికైనా ఆ నిరాశనుండి బయటకు రాకపోతే ఇక నా జీవితానికి అర్ధమే లేదు. అది వ్యర్ధమే"
కొన్ని రోజుల క్రితం పాతాళపు అంచుల్లో ఉన్న తన ప్రియుడు ఈనాడు ఆనందశిఖరంపై నుండి చేయి చాచి తోడు పిలుస్తుంటే ఎగిరి గెంతెయ్యని ప్రియురాలు ఉంటుందా....
శాంతికి ఈనాడు నిజమైన బహుమతి లభించింది. ఆ తోడు ఆమె జీవితాన్ని మార్చెయ్యబోతోంది.... ఇక వారి మధ్య మనమెందుకు.
====
అలాంటి ఆనంద శిఖరాన్ని మనమూ చేరదాం
జీవితాన్ని ఆస్వాదిద్దాం
ప్రతీ రోజూ ఒక పండగలా గడుపుదాం
జీవితపు చెట్టుపై చిటారు కొమ్మకు కాసిన ఆనందమనే కాయను అందుకునేందుకు వీలుగా రాగద్వేషాలు లేని తేలికైన పక్షిలా మారుదాం.
ఆ చిన్న రెక్కలతో ఎగిరుతూ ప్రపంచం మొత్తాన్ని చుట్టి వద్దాం.
====

( "ఏది ఆశ్చర్యం కలిగించేది?" అని సమవర్తి అడిగిన ప్రశ్నకు ఆనాడు ధర్మజుని సమాధానమే ప్రేరణగా. నిజానికి ఈ కధ పరిమళం గారు రాసిన http://anu-parimalam.blogspot.com/2009/03/blog-post_03.html చదివాక, మళ్ళీ ఒకసారి ఆ యక్ష ప్రశ్నలు గుర్తుకొచ్చాక రాసాను)
రాసిన తేదీ: మార్చి 12, 2009

అమెరికన్ బ్యూటీ

2009-06-11T04:49:00.001+05:30

ఒక రజనీ అభిమాని ఈ సినిమా చూద్దామని తెచ్చుకున్నాడు. కనీసం గంట కూడా చూడలేకపోయాడు. కేవలం ఇదే కారణం ఈ సినిమా చూద్దామనుకోడానికి కారణం. అయితే సినిమా చూడడానికి ముందు ఈ సినిమా గురించి చదివితే ఇది చాలా మందికి ఆల్ టైమ్ ఫేవరెట్ సినిమా అని తెలిసింది. ఇంకా ఐదు ఆస్కారులు గెలిచిన సినిమా కూడానూ.

ఒక ఇంటర్వ్యూలో ఈ చిత్ర దర్శకుడు (దర్శకుని తొలి చిత్రం) "కధను చదివిన ప్రతీ సారీ కొత్తగా కనిపించింది" అన్నాడు. అబ్బో నిజంగా అంతుందా!!!

కధలోకి వెళితే
" నిరాసక్తంగా తన జీవితాన్ని గడుపుతున్న నాయకుడు,
అతనితో మొక్కుబడిగా కాపురం చేసే భార్య,
ఈ ఇంటిలో ఎందుకు పుట్టానురా అనుకునే టీనేజి కూతురు,
మాదకద్రవ్యాల బిజినెస్ నడుపుతూ నాయకుని కూతురికి లైనేసే పక్కింటి కుర్రాడు,
కొడుకుని అతిజాగ్రత్తగా చూసుకునే అతని తండ్రి,
నాయకపాత్రను రెచ్చగొట్టే టీనేజి కూతురి స్నేహితురాలు. "
ఇవీ స్థూలంగా ఈ సినిమాలో పాత్రలు.

నిజానికి కధ ప్రతీసారీ కొత్తగా అనిపించడానికి ఈ కధలో అనేక ఉప కధలుండటమే... ఒక్ రకంగా చెప్పాలంటే ఈ కధ నాలుగైదు కధలతో జాగ్రత్తగా అల్లిన కధ. అలాగని ఆ నాలుగైదు కధలేమీ ఇప్పటికే ఉన్న కధలూ కావు. కొంచెం ఫ్రెష్ నెస్ ఉంటేనే ఆహా అని మురిసిపోతామే.. అలాంటిది కధ మొత్తం ఫ్రెష్ నెస్ ఉంటే మైమరిచిపోమూ...

ఈ సినిమాకు పెద్ద బలం, డైలాగులు మరియు స్క్రీన్ ప్లే...
అడల్ట్ కంటెంట్ కూడా ఉన్నప్పటికీ ఈ సినిమాలో మనసుకు హత్తుకునే సన్నివేశాలు బోలెడు

పాలిథీన్ కవర్ ఎగిరే సీన్, ఆ మాత్రం పాలిథీన్ కవర్ ఎప్పుడైనా ఎక్కడైనా ఎగురుతుంది అనుకుంటే, ఆ సీన్ ని కధలో ఆ పాలిథీన్ కవర్ లా ఎగిరే ఆలోచనలను ఎష్టాబ్లిష్ చెయ్యడం.
(http://www.youtube.com/watch?v=UDXjnW3nIWg)
తన జీవితాన్ని తనే మార్చుకోవాలి అని తెలుసుకున్న మరుక్షణం మంచి హోదాలో ఉన్న ఉద్యోగాన్ని, తన కారుని అమ్మేసి రెష్టారెంట్ లో వెయిటర్ గా చేరడం. తనకు ఇష్టమైన 1978 మోడల్ కారు కొనుక్కోవడం ( http://www.youtube.com/watch?v=hjNY4o_i5RY&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=Y0RyipOMnnY)
నాయకుడి హత్య తరువాత వచ్చే సన్నివేశం ( http://www.youtube.com/watch?v=sYrgHju3d-E&feature=related )

మొత్తంగా కధ చూస్తే,
ఒక అమెరికన్ ... జీవితం నిరాసక్తంగా గడిపేస్తుంటాడు. ఇంటిలో శాంతి లేదు, ఆఫీసులో మనశ్శాంతి లేదు. ఒక రోజు తన కూతురి స్నేహితురాలిని చూసిన క్షణం నుంచి ఆమెపై మనసు పారేసుకుంటాడు. ఆమె కోసం రోజూ ఎక్సర్ సైజులు చేస్తుంటాడు. ఒక రోజు తన ఉద్యోగం సద్యోగం వదిలేసి ఒక రెష్టారెంట్ లో వెయిటర్ గా చేరతాడు. ఆ క్షణం నుంచి ఏ రకమైన చింతా లేకుండా జీవితాన్ని గడుపుతాడు. చివరకు హత్య చేయబడతాడు. అందరూ హత్య చేద్దామనుకునేవాళ్ళే,
టీనేజీ కూతురు , భార్య, పక్కింటి మిలిటరీ మనిషి...ఒక్క కూతురి స్నేహితురాలు తప్ప. కామం కన్నా ప్రేమ గొప్పదని తెలుసుకున్న మరుక్షణం హత్య గావించబడతాడు.
హత్య చేసింది ఎవరో తెలియడంతో కధ ముగుస్తుంది.
ఈ కధలో ఉపకధలుగా టీనేజి కూతురి ప్రేమ కధ, భార్య అక్రమ సంబంధం, టీనేజి కూతురి ప్రియుడి మాదక ద్రవ్యాల బిజినెస్ లాంటివి వస్తాయి.

నీతికోసం ఈ సినిమా చూడొద్దు, దర్శకత్వం .. స్క్రీన్ ప్లే... కధ .. డైలాగులు.. ఈ నాలుగింటిలో ఏది కావాలన్నా చూడొచ్చు.

ఊ కొట్తు

2009-06-09T05:34:00.001+05:30

"ఊ కొట్టకపోతే కధ చెప్పను"
సరే కధ కావాలి ఊ కొట్టా...
"అమ్మా మళి కృష్ణుడొక్కడికే మాయలొచ్చా?" (ర పలకదు కదా మళి)
కృష్ణుడు దేవుడు కన్నా, ఊ కొట్టి ఈ బువ్వ తిను
=== కాలం గిర్రున ఇరవైఏళ్ళు తిరిగింది ===
"క్రిష్ .. నేను చెప్తున్నది వింటున్నావా లేదా?"
"వింటున్నాను రాధా" (ఇదే నాకున్న పెద్ద భాధ)
"మరి వింటే ఊ కొట్టచ్చు కదా"
సరే, రాధ బాధైనా ఆ బాధలో ఆనందముంది కదా ఊ కొట్టా...
"అలా ఊకొడుతూ వినడమే కాదు, మా ఇంటికొచ్చి మా నాన్నతో మాట్లాడు"
సరే, మరోసారి ఊకొట్టా
=== కాలం గిర్రున మరో ఇరవైఏళ్ళు తిరిగింది ===
"ఏవండీ, మనబ్బాయి ఇంజినీరింగ్ కాదు మెడిసన్ చేస్తానంటున్నాడు..."
"..."
"వింటున్నారా.. కనీసం ఊకొడితే మీ సొమ్మేం పోయింది"
"సరే వాడికెలా ఇష్టమైతే అలాగే కానిద్దాం"
"మరి డబ్బులకోసం లోన్ పెడదామా?"
సరే, మళ్ళీ ఊ కొట్టా
=== కాలం గిర్రున మరో పదిహేను ఏళ్ళు తిరిగింది ===
"తాతా.. తాతా వింటున్నావా... ఊ కొట్టు"
మనవడు చెప్పే కబుర్లకు బోసినోటితోనే ఊకొట్టా...
"మళి అప్పుడు హల్క్ (భీముడన్న మాట) ఒక్కడే బండెడు అన్నం తినే వాడట"
ఊ కొట్టా...
=== కాలం గిర్రున తిరిగింది, ఈ సారి నేను భూమిమీదలేను ===
"ఏమిటో ఈ గోల, చెవులు పగిలిపోతున్నాయి, నన్ను రక్షించు దేవదేవా... వింటున్నావా దేవదేవా.. ఊ కొట్టు"
ఒక మెరుపు మెరిసింది, (బహుశా దేవుని చిద్విలాసమేమో)
ఒక్కసారి ఆ గోల ఆగింది, అశరీరవాణి పలికింది
"అది గోల కాదు నాయనా, తన భక్తుల మాటలు వింటూ దేవదేవుడు ఊ కొడుతున్నారు.. నీ మనసుతో విను అది ఆనందభైరవి రాగమై వినిపిస్తుంది"
అప్రయత్నంగా ఊ కొట్టా

దూది పింజను నేను

2009-06-08T04:15:00.001+05:30

చల్లగా గాలి వీస్తోంది ,
ఒక దూదిపింజ గాలికి నాట్యమాడుతూ నా చేతిని తడిమి ముందుకు దూసుకుపోయింది
నా మనసు కూడా ఆ దూదిపింజలానే ఎగురుతోంది
నీ ముంగురులతో పాటే అది కూడా నాట్యమాడుతోంది

ఆ సాయంత్రం ఆ దూదిపింజ గాలిలో ఎగిరే గరుడ పక్షిని చూసి సైతం నవ్వింది
ఒక మహరాజులా గాలి పల్లకీలో ఊరేగింది
ప్రపంచాన్ని చుట్టేసి వచ్చింది

నీ ముంగురుల మబ్బులలో నా మనసు తేలియాడుతోంది
విధి అనే నేలవైపే చూడలేదు
హద్దులే లేక పైపైకి ఎగసింది నా మనసు

ఇంతలో ఆ గాలితో పాటు నల్లని మబ్బులు కూడా వచ్చాయి
మన ప్రణయంతో పాటు మన మధ్య స్పర్ధలు కూడా వచ్చాయి

కురిసే ప్రతీ చినుకునీ తనలో దాచుకోలేక ఆ దూదిపింజ బరువెక్కింది
సరాసరి నేలపై కూలబడింది, మళ్ళీ ఏనాటికి ఎగిరేనో ఆ దూదిపింజ

మన మధ్య మొదలైన స్పర్ధలు చినికి చినికి గాలివాన అవుతాయా ???
గాలిలో స్వేచ్చగా తేలిన దూదిపింజను చూసి ముచ్చటపడిన నేను
ఆ దూది పింజలా నేలపై కూలబడలేను
నీ అశ్రువుల వానను కురవనీయకు

నా మనసు ఆ దూదిపింజ లాంటిదే,
నీ ముంగురుల నాట్యంలో ఆకసమే హద్దుగా పరవశించిన నేనే
నీ అశ్రువుల వాన కురిస్తే బరువెక్కి కూలబడతాను

ప్రియా, ఆ స్పర్ధల తెల్ల మబ్బులా తేలిపోనీ
నీ నవ్వులలో ఆ గగనమే హద్దుగా నన్ను సాగిపోనీ
దూదిపింజను నేను...

పేరులో ఏముంది ....

2009-06-07T08:53:00.001+05:30

పొట్టి (ముద్దు) పేర్లు, అసలు పేర్లు. రెంటిలో వేటికి నా ఓటు అంటే నా ఓటు ఖచ్చితంగా అసలు పేరుకే పడుతుంది. సరే, హటాత్తున పేర్ల మీద ఏల పడ్డాననిపిస్తే, అమెరికా వచ్చిన చాలా రోజుల నుంచి రాద్దామనుకుంటున్న విషయమే ఇది. అనుకోకుండా దీన్ని నా అమెరికా ప్రహసనంలో చేర్చలేదు. బహుశా ఈ వ్యాసం కేవలం అమెరికాకే కుదించడం నాకిష్టం లేక కావచ్చు.

ఇక విషయంలోకి వస్తే, ఒక పిల్లో పిల్లాడో పుట్టడానికి నెలల ముందు నుంచి వాళ్ళ బుర్రలు, పనిలో పనిగా కనిపించిన వారి తలలు ఖాళీ చేసాక ఒక మంచి పేరు ఆలోచించి మరీ పిల్లలకు పేర్లు పెడతారు తల్లితండ్రులు. కొంతమంది నోరు తిరక్కో లేక ఏడిపించాలనో అసలు పేరును మార్చేసి ఇష్టం వచ్చిన పేరుతో పిలుస్తుంటారు. ఇక్కడ వ్యవహారికాలను కూడా పరిగణనలోనికి తీసుకోవాలి.

ఉదాహరణకు, సూర్యాకాంతం అన్న పేరుని గత మూడు తరాలలో ఎవరు విన్నా గయ్యాళి పాత్ర గుర్తుకొస్తుంది. పాపం ఆవిడ ఎంత సౌమ్యురాలైనా. దెబ్బకు ఆ పేరుకున్న అసలు అర్ధం మారిపోతుంది. ఆ పేరు పెట్టటానికి పది సార్లు ఆలోచిస్తారు తల్లిదండ్రులు.

అదే సావిత్రి అన్న పేరు తీసుకుంటే, ముందు సతీసావిత్రి కధ గుర్తురాని హిందువుండడేమో. ఈ సావిత్రిని ఎవరైనా ఏడిపించాలంటే ఆ సతీ సావిత్రి కధను తీసుకొచ్చి ఏడిపించడం షురూ.

ఇక స్వరాజ్యం వచ్చిన కొత్తలో చాలా మందికి వారి తల్లిదండ్రులు పెట్టుకున్న పేరు "స్వరాజ్యం". ఇప్పుడు ఆ స్వరాజ్యం అర్ధమేమిటో కూడా చాలా మందికి తెలియదు

ఇలా ఒక పేరుని అప్పటి సమాజ పరిస్థితులు కూడా బాగా ప్రభావితం చేస్తాయి.

శ్రీనివాస్ అనే పేరు తీసుకుందాం. ఎంత చక్కని పేరు. అమెరికాలో చాలా మంది దాన్ని ఫాషన్ గా "శ్రీని" అని మార్చేసుకుంటారు. దానికొక అర్ధమూ లేదూ పాడూ లేదు. నిజానికి అది వాళ్ళ తప్పు కాదు, పేరున్నది అవతలివారు పలకడానికి సౌలభ్యం కోసం కాబట్టేమో.

ఇక, శ్రీకాంత్ అనే పేరుని "శీకూ" అని పిలిచేవాళ్ళూ ఉన్నారు. ఇలా పొట్టి పేర్ల అర్ధాలేమిటో ఆ భగవంతుడు కూడా చెప్పలేడు.

వేరే ఉదాహరణకు వస్తే, నీలిమ అన్న పేరు తీసుకుంటే. నీలిమ అంటే అర్ధమేమో "నలుపు" అని. కానీ చాలా మంది "నీలూ" అని పిలుస్తారు. పేరు అర్ధమే మారిపోయింది. నలుపు రంగునుంచి నీలపు రంగులోకి.
శిరీష అన్న పేరుకి అర్ధం "సుకుమారమైన పుష్పం". జన వాడుకలో అది కాస్తా "సిరి" అయి కూర్చుంటుంది. రెండింటి అర్ధాలకూ సంబంధమే లేకపోయినా..
మహేశ్వరి "మహి" అయి కూర్చుంటుంది. ఈ రెండవపేరుకి అర్ధమేమిటి అంటే ఏమో ఆ ఈశ్వరుడే చెప్పాలి.

కొన్ని ఆంగ్ల నామాలు తీసుకుంటే " బిల్ " అన్న పేరుతో పిలవబడే మనిషి తన పేరుని " విలియమ్స్ " అని రాసుకుంటాడు. (కనీసం ఈ తరంలో)
" రిచర్ద్ " అన్న పేరుని " రిక్ " అనో లేక " రిచ్ " పిలిచేవారు లేకపోలేదు.
" జేసన్ " అన్న పేరు "జే" గా పిలిచేవారూ ఎక్కువే.

ఇక ఊరిపేర్లకు కూడా ఇలాంటి జబ్బు లేకపోలేదు.
"రాజమహేంద్రవరం" కాస్తా "రాజమండ్రి" అయ్యింది. ఇంతకూ రాజమండ్రి అర్ధమేమిటి? ఎవరూ చెప్పలేరు. మొదటి పేరుకి అర్ధమయితే చెప్పొచ్చు.
"పీఠికాపురం(లేదా పురుహూతికా పురం)" కాస్తా "పిఠాపురం" అయ్యింది. (కొంతమంది నోరు తిరగని వాళ్ళు దాన్ని పిట్టాపురం అని కూడా అంటారు) ఈ రెండవ పేరుకు అర్ధమేమిటో ఆ బ్రహ్మైనా చెప్పలేడు.

ఇక మళ్ళీ వ్యక్తుల పేర్లకు వస్తే,
ఎవడో ఒక వ్యక్తి రాత్రికి రాత్రో లేక కొంచెం హటాత్తుగానో పాపులర్ అవుతాడు. ఆ పేరున్న వారికి ఇక తిప్పలు మొదలు. ఆటపట్టించడానికి మంచి అవకాశమొచ్చింది కదా మరి.
ఉదాహరణకు,
మొద్దు శీను ఉదంతం తర్వాత, మొద్దు అనే పదానికి ఉన్న అర్ధం వల్లనూ ఈ పేరుతో శీను అనే వాళ్ళను ఏడిపించేవాళ్ళు లేకపోలేరు. నిజానికి ఇద్దరికీ సంబంధమే లేకపోయినా..

కొందరి పాపులారిటీ ఎలా ఉంటుందంటే వారి అసలు ఇంటిపేరు కూడా మారిపోతుంది. మంచి ఉదాహరణ "సిరివెన్నెల"గారు. ఆయన అసలు ఇంటి పేరేమిటో చాలా మందికి తెలియదు. ఇదీ విజయానికి గుర్తంటే....

కొన్నిసార్లు వ్యక్తులు చరమాంకంలో చేసే పనులు వారి పేరుకి అర్దాన్ని మార్చివేస్తుంటాయి.
ఉదాహరణకు " నోబుల్ " అన్న పేరు తీసుకుంటే ఆయన కనిపెట్టిన " డైనమైట్ " గురించి ఎవరికీ బాధ లేదు. కానీ ఆయన స్థాపించిన అవార్డు ద్వారా ఆయన పేరు వినగానే ఒక గౌరవ భావన కలుగుతుంది. నిజానికి నోబుల్ అన్నది ఆయన ఇంటిపేరు. అసలు పేరు ఆల్ ఫ్రెడ్ సంగతి చాలా మంది పట్టించుకోనేకోరు.

ప్రతీ తరంలోనూ ప్రదేశాన్ని బట్టి కామన్ గా కొన్ని పేర్లుంటాయి.
ఉదాహరణకు, శీను అనే పేరు బాగా ఎక్కువ మందికున్న పేరు.

ఇలా, పేర్లు బహుశా ప్రతీ నాలుగైదు తరాలకు ఒకసారి మారతాయేమో. అయితే పేర్ల ట్రెండ్ ఎలా ఉన్నా, పేర్ల అసలు ఉద్దేశ్యం మన పెద్దలు మనని ఎలా పిలవాలనుకున్నారో అలా పిలిపించుకోవడమే మంచిదని నా ఉద్దేశ్యం.

కొసమెరుపు: ఇంత రాసాక నా పేరు విషయంలో జరిగే తమాషాలు చెప్పకపోతే అసంపూర్తే అవుతుంది.
నాకు తెలిసిన వాళ్ళలో ఎక్కువ మంది అమ్మాయిలు "ఫణి" అని పిలవడానికిష్టపడితే, అబ్బాయిలు " ఫణి ప్రదీప్ " అనో " ప్రదీప్ " అనో పిలవడానికో ఇష్టపడతారు. " అర్జున్ " అన్న పిలుపు ఆత్మీయంగా వినిపిస్తుంది నాకు.
మూడేళ్ళ క్రితం మా టీములో "ఫణీంద్ర", "ప్రదీప్ ", "ఫణి కుమార్ " మరియు నేను ఉండేవాళ్ళం. ఎవరి పేరు పిలిచినా నేను పలికే పరిస్థితి. ఇంకా నయం "అర్జున్ " అని ఇంకోడు జాయిన్ కాలేదు.
ఇక ఒక్కో దేశ ప్రభుత్వమూ ఒక్కోలా పిలుస్తుంది వారి కంప్యూటర్ లో ఖాళీలను బట్టి.

నా వరకు నా పేరుని అసలుగా పిలిపించుకోవడమే ఇష్టం, రచనలకోసం కలంపేరు కూడా పెట్టుకోలేదందుకే.
(ఇంత గోల ఎందుకు అంటే, ఏదో సరదాకి అన్న మాట)

అనగనగా ఒకానొక లింగం..

2009-06-05T04:28:00.001+05:30

ఆ లింగం ఏమయి ఉంటుంది. ఆ శతకోటిలింగాల్లో ఒకానొక బోడిలింగమైతే ఇప్పుడు రాయడమెందుకు.
ఏదయినా అన్యాయం జరిగేటప్పుడు ముందుకి తిరిగి ఎదురడుగు వేసినవాడు ఆ క్షణానికి ఏకలింగమవ్వచ్చు, కానీ ఆ ఏకలింగం వెంట మొత్తం భూతగణాలన్నీ కదిలి వస్తాయి.
ఈ భూతాలు, పక్కవారిని పీక్కుతినే భూతాలు కాదు. బుర్రతినే భూతాల మదమణిచే భూతాలు.
ఈ టపా, ఆ ఏకలింగానికి నా మద్దతుని తెలపడానికే.
===

అనగనగా ఒక అడవి. ఆ అడవిలోకి వచ్చాడు ఒక మనిషి. ఆ అడవిని శుభ్రం చేసి అందమైన ఒక ఇల్లు కట్టుకున్నాడు. తన ఇంటికి రావడానికి, ఆ అడవిలో అప్పటికే ఉన్న అందరినీ కలుపుతూ ఒక బాట వేసాడు. ఆ బాటలో ఎందరో రోజూ ప్రయాణం చేసేవారు. రోజు రోజుకీ రద్దీ పెరగసాగింది. ప్రశాంతత కరువైంది.
రోజూ ఆ బాటమీద ఒక పిచ్చివాడు అటూ ఇటూ పదిసార్లు పరిగెట్టేవాడు. మొదట్లో అందరూ వాడిని తిట్టారు, రాళ్ళతో కొట్టారు. వాడికి అర్ధమయితే కదా.. మూర్ఖుని రంజింప మనమే మూర్ఖులవుదుము అన్నట్టు వాడి జోలికి పోయినవారికి కొద్దిగా కొన్నాళ్ళపాటు పిచ్చి ఎక్కింది.
ఆ బాటలో రోజూ పయనించేవాళ్ళలో కొంతమంది వాడిని మచ్చిక చేసుకున్నారు.
ఇంతగోలలోనూ మంచి ప్రయాణికులు వచ్చేవారు. ఆ బాటపై చక్కని పాటలు పాడుకుంటూ, అప్పుడప్పుడూ చక్కని చర్చలు పెట్టుకుంటూ ఆ బాటను వృద్ది చేసారు.
అయితే ఈ పిచ్చి వాడి గోల నానాటికీ పెరగసాగింది.

ఒకరోజు మబ్బులు ముసురుకున్న వేళ, ఆకాశంలో మెరుపు మెరిసింది. ఒక లింగం ఆ బాటలో అడుగుపెట్టాడు. పిచ్చివాడిని పరుగులు పెట్టించసాగాడు. ఆ పిచ్చివాడి మీద పిచ్చి అభిమానం కల నేతలు ఈ లింగాన్ని అడుగుపెట్టనీయకుండా ఆ బాట దారిని మూసేసారు.
అయితేనేం, తోసివెయ్యబడ్డ ఆ ఏకలింగం చుట్టూ పెద్ద సైన్యమే చేరుతోంది. బహుశా తుఫాను ముందు ప్రశాంతత ఏమో?

విరహంతో విహారం

2009-06-02T08:46:00.001+05:30

విరహపు ఎడారిలో నిలుచున్నా
ఆ విరహపు సెగలలో కాలి బూడిదవుతానేమో
నీవిచ్చిన ప్రణయపు విత్తుల రక్షించలేనేమో
ఈ ఎడారిలో ఒయాసిస్సులు లేవని ఏనాడో తెలిసింది
చివరిసారి నిను వీడినప్పుడు
నీ చూపుల జారిపడిన అశ్రువులే నా దప్పిక తీర్చాయి ఇన్నాళ్ళు
ఇప్పుడు అవి కూడా అడుగంటాయి

ఈ విరహపు ఎడారిని ఎలా దాటాలి,
దాటి ఆవల మన ప్రణయపు కోటలో ప్రేమ సింహాసనాన్ని ఎలా అధిరోహించాలి
స్పృహ తప్పి విరహసైకతపాన్పుపై పవళించా
కలలో నీ ప్రేమ వెంటాడింది, కానీ నాలోఓపికేదీ ?

పైన విధి రాబందు రూపంలో ఎగురుతోంది,
విరహపు ఎడారిలో నా ఓటమికోసమెదురు చూస్తోందేమో!

ఇంతలో వచ్చింది ఒక బంగారు గ్రద్ద
వస్తూ తనతో ఒక లేఖను జారవిడిచింది,
చిత్రం అది నీవు పంపిన లేఖే
సత్తువనంతా కూడదీసుకుని చూసా,
నీ చూపులలోని ప్రేమ మరోమారు వెంటాడింది
కనుచూపుమేరలో ఒయాసిస్సును చూపింది

నా ప్రయాణం మళ్ళీ మొదలుపెట్టా
ఆ బంగరు గ్రద్ద తోడుగా,
నెమ్మదిగా ఎడారిని దాటా,
చిత్రం నా ప్రణయపు కోట కనిపించలేదు

కానీ సంకల్పపు నది కనిపించింది
ఆ నదీతీరాన నాతో తెచ్చిన ప్రణయపు విత్తులు నాటా
అక్కడ పెరిగిన తోటలో విరహంతో విహారం చెయ్యసాగా
ఈ విరహపు తోటలో పూచిన మల్లెలు నీ జడను చేరాలని ఎదురు చూస్తున్నాయి

విరహం మన తనువులకే, మనసులకు కాదని తెలుసు
అందుకే నీ విరహం కూడా నాకు ప్రణయమే

ఒక సీతాకోక చిలుక తన గూడు నుంచి బయటకు రాబోతోంది
సంకల్పపు నదిలో అల్లంత దూరాన నీ చాయలు కనిపించాయి
విరహంతో విహారం నేటితో పూర్తి

(చిన్నప్పుడు కలలో వచ్చిన బంగారు గ్రద్ద స్ఫూర్తిగా, బంగారు గ్రద్దను వార్తాహారిగా వాడటం జరిగింది)