చేతి రాత...

 

  చేతి రాతతో మనిషి మానసిక మరియు శారీరక స్థితిని అంచనా వెయ్యచ్చట.
చిన్నప్పుడు చేతిరాతను చూసి వారి ముఖాన్ని అంచనా వేసేవాడిని.
గాంధీ తన ఆత్మకధలో సవివరంగా రాసారు, తను ఎప్పటికీ సిగ్గు పడేది తన చేతిరాత గురించి అని.
"ఆ విధ్యార్ధి రాత ముత్యాలు కూర్చినట్టు ఉంటుంది" - చిన్నప్పుడు చాలా సార్లు విన్న మాట. (నా గురించి కాదు)

నా వరకు నేనే నా చేతిరాతలో చాలా వర్షన్లు చూసాను.
తరగతి గదిలో మొదటి బెంచిలో కూర్చుని శ్రద్దగా వినేప్పుడు ఒకలా.
మొదటి బెంచిలోనే కూర్చుని లెక్చరర్ కనుచూపులోచి తప్పించుకుంటూ పదాలతో ఆటలు (వర్డుగేమ్సు) ఆడేప్పుడు ఒకలా..
మొదటిబెంచిలోనేకూర్చుని కునికిపాట్లు పడేప్పుడు ఒకలా...
పరీక్షల్లో ఎవరో తరుముతున్నట్టు మూడుగంటల పరీక్షను రెండు గంటల్లోపే రాసేప్పుడు ఒకలా....
ఇంటరు వరకు స్నేహితులకు బంధువులకు ఉత్తరాలు రాసేప్పుడు ఒకలా.....
అభినందన పూర్వక ఉత్తరాలు రాసేప్పుడు రంగురంగుల స్కెచ్చు పెన్నులతో ఒకలా......
"నాన్నా నా కవిత చదివవా" అంటూ నా రాతలను నాన్నకు చూపించేటప్పుడు ఒకలా.....
ఇక పుస్తకం మొదటి పేజీలో నా పేరు అందంగా రాసుకోవాలని ప్రయత్నించినప్పుడు మరొకలా.......
నా సంతకం చూసి మా కంపనీ హెచ్ ఆర్ "మళ్ళి సంతకం చేస్తావా. కొట్టేసినట్టున్నావు" అన్నప్పుడు మరోలా...
అబ్బో ఇంకా ఎన్ని రకాలుగా రాసేవాడినో నాకే గుర్తులేదు.
ఇలా నా చేతిరాతలోనే ఇన్ని రకాలు ఉన్నాయి అని తలుచుకుంటే, కాదు కాదు అవన్నీనీకు వచ్చిన కలలు అని అనిపిస్తుంటే ఒక్క నిమిషం కాలాన్ని వెనక్కి తిప్పి నా గమ్యాన్ని మార్చుకోవాలని ఉంది.
ఇప్పటి నా (నాలాంటి చాలా మంది సాఫ్టువేరు ఇంజినీరుల) పరిస్థితి నాలుగు ముక్కల్లో చెప్పలంటే కింద రాసినట్టుంటుంది.
" కలం స్థానంలో కీబోర్డు వచ్చింది.
పుస్తకం స్థానంలో కంప్యూటరొచ్చింది.
ప్రతీదీ సాఫ్టుకాపీలో పంపడం అలవాటయ్యింది.
హార్డుకాపీ ఆంటే కేవలం ప్రభుత్వకార్యాలయాల్లో అప్ప్లికేషన్లనే స్థాయి వచ్చింది. "

ఇది రాయటానికి ప్రేరణ, ఒకరి చేతిరాతను నేను గుర్తు పట్టకపోవడమే.. ఇంతా రాసాకా ఇక్కడ ఏదో తగ్గిందనిపిస్తోంది. ఆ నా చేతి రాత. అందుకే కింద స్కాన్ చేసిన కాపీ.
HandWriting